Jak można leczyć zaklinowanie kału?

Zaklinowanie kału (FI) to stan przedłużającego się zaparcia. Występuje, gdy stolec jest tak twardy, że nie może przejść przy normalnym wypróżnieniu. Powoduje dyskomfort w jamie brzusznej i rzadko może powodować poważne komplikacje medyczne.

Istnieją pewne czynniki ryzyka, w tym dieta wysokotłuszczowa, bezruch przez dłuższy czas i czynniki psychologiczne, ale stan może wystąpić bez możliwej do zidentyfikowania przyczyny. FI można leczyć lekami lub procedurą usuwania twardego stolca.

Objawy

Zaklinowanie kału zwykle powoduje dyskomfort w jamie brzusznej podobny do zaparć, ale zwykle z większą intensywnością i przez dłuższy czas. Jeśli masz FI, prawdopodobnie wystąpią inne objawy oprócz zaparć, a objawy mają tendencję do nasilania się wraz z upływem czasu bez wypróżnień.

Objawy zatkania kałem obejmują:

• Skurcze brzucha
• Dyskomfort w jamie brzusznej
• Ból brzucha
• wzdęcie brzucha
• Zabrudzenie kałem
• Utrata apetytu
• Ból pleców
• Mdłości
• Wymioty
• Zły oddech

• Hemoroidy (powiększone naczynia krwionośne odbytnicy)

Komplikacje

W rzadkich przypadkach nieleczone zatkanie kału może spowodować poważne komplikacje zdrowotne, takie jak owrzodzenie jelit, perforacja, zakrzepica hemoroidów (zakrzep krwi w naczyniu krwionośnym odbytu), infekcja przewodu pokarmowego lub zapalenie otrzewnej (infekcja, która rozprzestrzenia się poza układ pokarmowy). .

Jeśli wystąpią te powikłania, objawy mogą obejmować gorączkę, dreszcze, krwawienie z odbytu, niskie ciśnienie krwi, szybkie bicie serca, zawroty głowy lub utratę przytomności.

Powoduje

Zaklinowanie kału zwykle występuje, gdy dana osoba nie miała wypróżnienia przez wiele dni. Istnieje kilka typowych czynników ryzyka związanych ze stylem życia, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia FI. Niektóre choroby mogą powodować podatność na tę chorobę, a niektóre populacje są bardziej zagrożone.

Typowe czynniki ryzyka FI związane ze stylem życia mogą obejmować:

• Brak błonnika w diecie
• Wysoko-tłuszczowa dieta
• Za mało jedzenia lub picia, odwodnienie
• Brak dostępu do toalety z powodu podróży lub innych okoliczności
• Nadmierny stres
• Niechęć do wypróżnienia

Schorzenia, które zwiększają ryzyko FI obejmują:

• Zaburzenia neurologiczne
• Przedłużone okresy bezruchu fizycznego
• Niezdolność do jedzenia lub picia
• Pooperacyjna dysfunkcja jelit
• Niedrożność jelit (zablokowanie)
• Choroba tarczycy
• Skutki uboczne leków

Niektóre populacje, które są bardziej narażone na kał, obejmują:

• Starsi dorośli mieszkający w domach opieki, którzy mają minimalną aktywność fizyczną lub nie mają jej wcale;
• Osoby ze schorzeniami neurologicznymi, które mogą upośledzać ruchomość jelit, takimi jak choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, demencja, uraz rdzenia kręgowego lub udar
• Dzieci, zwłaszcza te, które unikają wypróżnień z powodu niepokoju, zakłopotania lub bólu
• Osoby przyjmujące leki wywołujące efekt uboczny zaparcia, takie jak niektóre leki przeciwnadciśnieniowe, przeciwdepresyjne i rozluźniające mięśnie
• Osoby zażywające narkotyki, kategoria leków najściślej związanych z zaparciami, które mogą powodować stan znany jako zespół jelita narkotycznego
• Osoby nadużywające lub nadużywające środków przeczyszczających (zmiękczających stolec), które mogą mieć paradoksalny wpływ na okrężnicę, uniemożliwiając jej normalne funkcjonowanie
• Osoby, które mają warunki strukturalne i funkcjonalne obejmujące jelito cienkie, okrężnicę lub odbytnicę, z powodu choroby przewodu pokarmowego, raka lub zabiegu chirurgicznego

Diagnoza

Istnieje wiele przyczyn bólu i skurczów brzucha, a zatkanie kałem może na początku nie być oczywistą przyczyną objawów. Twój lekarz zdiagnozuje Cię na podstawie Twojej historii medycznej, badania fizykalnego i ewentualnie również testów diagnostycznych.

• Historia medyczna: Jeśli skarżysz się na niedawne zaparcia i zmniejszone wypróżnienia lub jeśli w przeszłości miałeś kał, budzi to podejrzenie, że możesz mieć kał.

• Badanie fizykalne: Twoje badanie fizykalne może ujawnić, że masz twardy brzuch, odczuwasz ból lub tkliwość, gdy Twój lekarz naciska na Twój brzuch, lub Twój brzuch wydaje się wzdęty (spuchnięty lub większy niż zwykle).

• Obrazowanie: Diagnostyczne badania obrazowe mogą być wykonane w celu potwierdzenia diagnozy. Zdjęcie rentgenowskie jamy brzusznej wykazałoby, czy okrężnica jest pełna stolca. Sigmoidoskopia to inwazyjne badanie polegające na wprowadzeniu do odbytu małej kamery w celu obejrzenia wewnętrznej części okrężnicy.

Leczenie

Zaklinowanie kału można leczyć lekami i może wymagać interwencji proceduralnej w szczególnie opornych sytuacjach. Najlepsza metoda leczenia zależy od tego, czy Twoi pracownicy służby zdrowia zdiagnozowali niedawne zatkanie kału, czy zaleganie kału, które trwało kilka dni lub dłużej.

Twoja najlepsza metoda leczenia zależy również od tego, czy istnieje jeden lub wiele obszarów zaklinowania, gdzie znajdują się one w okrężnicy oraz czy stolec jest bardzo utwardzony lub trudny do zmiękczenia za pomocą leków.

Środki przeczyszczające

Pierwsza linia leczenia obejmuje stosowanie środków przeczyszczających, które są zazwyczaj lekami doustnymi, które zmiękczają stwardniały stolec, dzięki czemu można go wydalić. Jeśli nie stosujesz regularnie środków przeczyszczających, powinny one działać stosunkowo szybko.

Możesz spodziewać się co najmniej jednego, jeśli nie więcej, wypróżnień w ciągu kilku godzin po zastosowaniu środka przeczyszczającego i prawdopodobnie przez kilka następnych dni. Najlepiej pozostać tam, gdzie łatwo można dostać się do toalety. Jednak może to nie być odpowiednie leczenie dla niektórych osób starszych.

Czasami środek przeczyszczający jest używany jako czopek, co oznacza, że ​​przyjmuje się go w formie wkładanej do odbytu, a nie doustnie. Powinno to działać szybciej niż doustny środek przeczyszczający i jest preferowaną metodą, jeśli zaklinowanie jest szczególnie dystalne (niskie) w okrężnicy.

Procedury

Istnieją również zabiegi, które aktywniej usuwają stolec:

• Lewatywa: Lewatywa to zabieg, podczas którego płyn jest wstrzykiwany do odbytu. Twój lekarz lub pielęgniarka może wstrzyknąć płyn za pomocą dyszy lub może udzielić Ci instrukcji użycia lewatywy w domu. Płynny materiał zawiera składniki, które zmiękczają stolec, dzięki czemu możesz wypróżnić się.

• Nawadnianie wodą: Dzięki tej metodzie Twój lekarz delikatnie wprowadza rurkę, która wstrzykuje wodę do odbytu, aby rozluźnić stolec, umożliwiając wypróżnienie.

• Procedura ręczna: W ciężkich przypadkach może być konieczne ręczne usunięcie blokady za pomocą procedury. Twój lekarz delikatnie zlokalizowałby obszar lub obszary zalegania kału, dotykając zewnętrznej części brzucha i ostrożnie umieściłby palec w rękawiczce w odbytnicy, aby złagodzić niedrożność.

Zapobieganie

Jeśli Ty lub Twoja bliska osoba jesteście narażeni na ryzyko wystąpienia kamienia kałowego, niezbędne są strategie zapobiegawcze. Zwiększenie spożycia błonnika pokarmowego i wody może być bardzo pomocne.

W zależności od stanu zdrowia Twój lekarz może zalecić regularne stosowanie środków zmiękczających stolec lub środków przeczyszczających, aby zapobiec zaparciom. Ta decyzja musi być rozważona ostrożnie, ponieważ środki przeczyszczające mogą sprawić, że okrężnica będzie mniej responsywna i funkcjonalna niż normalnie.

Twój lekarz może również wprowadzić zmiany w dowolnych lekach, które przyczyniają się do zaparć. Jeśli miałeś uszkodzenie neurologiczne lub operację jelit, mogą być również zalecane ćwiczenia poprawiające pracę jelit.

Powinieneś poinformować swojego lekarza, jeśli odczuwasz ból spowodowany zaparciami lub jeśli nie możesz wypróżnić się przez kilka dni. Te problemy można łatwiej leczyć we wczesnych stadiach, a leczenie może zapobiegać występowaniu poważnych powikłań.