Osiągnięcie tożsamości Twojego nastolatka

Gdy Twoje dziecko dorasta i doświadcza różnych faz rozwoju, pomocne może być poznanie niektórych z tych faz i ich rzeczywistego znaczenia w dłuższej perspektywie dla Twojego nastolatka i jego dorastania. Definicja osiągnięcia tożsamości nie jest trudną do zrozumienia koncepcją. Odnosi się po prostu do odnalezienia prawdziwego poczucia siebie. Jest to kluczowy element rozwoju osobowości i proces, który zaczyna się w dzieciństwie, zwłaszcza w wieku młodzieńczym i nastoletnim, a kończy w wieku dorosłym.

Dzięki poniższym wskazówkom i przykładom uzyskaj lepsze zrozumienie osiągania tożsamości i tego, jak możesz wspierać swoje dzieci lub młodych ludzi w swoim życiu, gdy wchodzą na ścieżkę tego procesu transformacji.

Co psychologowie mówią o osiąganiu tożsamości

Psychologowie uważają, że osiągnięcie tożsamości może nastąpić tylko wtedy, gdy dana osoba aktywnie zbada szeroką gamę dostępnych dla niej opcji. Innymi słowy, osoba musi przejść kryzys tożsamości (lub moratorium tożsamości), aby osiągnąć tożsamość. Na przykład osoba, która ma osiągnięcia w zakresie tożsamości w odniesieniu do zawodu, najpierw wypróbowałaby różne ścieżki kariery poprzez staże, badania online i wywiady informacyjne, zanim zidentyfikowałaby najlepsze dopasowanie.

Kiedy młodzi ludzie doświadczają moratorium na tożsamość lub pewnego rodzaju aktywnego kryzysu tożsamości, przymierzają wiele rzeczy, takich jak religia, przekonania polityczne lub styl życia. Po prostu badają różne ścieżki życia i filozofie, nie angażując się w żadną sprawę ani styl życia. Twój nastolatek może któregoś dnia interesować się muzyką rap, aw następnym tygodniu może słuchać folku lub klasycznego rocka. Albo twoje dziecko może przez wiele miesięcy ubierać się jak hipis, a potem nagle stać się preppy lub grunge.

Dzieci, nastolatki i nastolatki prawdopodobnie nie osiągnęły statusu osiągnięcia tożsamości. Bardziej prawdopodobne jest, że są niepewni swojej tożsamości (dyfuzja tożsamości), przedwcześnie przyjęli „tożsamość” (wykluczenie tożsamości) lub aktywnie poszukują poczucia siebie (moratorium tożsamości). Niekoniecznie jednak doświadczają tych statusów tożsamości po kolei.

Dorośli mogą osiągnąć etap osiągania tożsamości, wybierając określone powołanie, wartości, ideały i styl życia. Doświadczenie zdobywania tożsamości daje jednostce poczucie wyjątkowości i pomaga w zarysowaniu słabych i mocnych stron oraz ustosunkowaniu się do problemów.

Niektórzy rodzice mogą wzdrygać się na myśl, że ich dzieci rozwijają styl życia, który pozornie jest sprzeczny z ich własnym, ale ważne jest, aby umożliwić dzieciom rozwój własnej tożsamości. W niektórych przypadkach dzieci mogą bezpośrednio kwestionować przekonania polityczne, religię i kariery swoich rodziców, tylko po to, by wrócić do nich jako dorośli.

Początki

Osiągnięcie tożsamości jest jednym z czterech statusów tożsamości zidentyfikowanych przez kanadyjskiego psychologa rozwoju Jamesa Marcię. Prace o tych statusach tożsamości zaczął publikować w latach 60. XX wieku. Inni psychologowie z czasem udoskonalili jego pracę. Marcia zasadniczo doszła do wniosku, że nastolatki nie są zdezorientowane, ale podczas formowania swojej tożsamości doświadczają dwóch kluczowych procesów: kryzysu i zaangażowania. Osiągnięcie tożsamości to zaangażowanie.

Teoretyk Erik Erikson również dużo pisał o kryzysach tożsamości, a Marcia wykorzystał jego pracę do sformułowania własnych wniosków na temat tożsamości w okresie dojrzewania. Książka Marci „Ego Identity: A Handbook for Psychosocial Research” zawiera jego pracę nad teorią tożsamości.