Co zrobić, gdy limit czasu nie działa?

Jeśli chodzi o dyscyplinowanie dzieci, nie ma jednego rozwiązania, które pasuje do wszystkich dzieci. Jeśli twoje dziecko jest dzieckiem, które spędza cały czas poza domem, wściekając się lub denerwując, krzycząc i płacząc, a ty nie widzisz żadnych różnic w jego zachowaniu, to może nadszedł czas, aby przyznać, że „popełnij przestępstwo, podejście „do czasu” nie działa w przypadku Twojego dziecka.

To, czy limity czasu działają, może zależeć od osobowości i temperamentu dziecka, jego wieku i etapu rozwoju oraz od tego, jak wykorzystywane są przerwy. Przerwy mogą być tym, czego dziecko potrzebuje, aby się uspokoić i pomyśleć o swoim zachowaniu; ale dla innego dziecka mogą zacząć krzyczeć i zdenerwować się emocjonalnie. Jeśli przerwy powodują większy chaos i niepokój w twoim domu i nie rozwiązują problemów z zachowaniem, być może nadszedł czas, aby zacząć rozważać alternatywne strategie dyscyplinowania dziecka, aby pokierować zachowaniem dziecka we właściwym kierunku.

Strategie do wypróbowania

• Zachowaj spokój i używaj innych narzędzi. Nie postrzegaj przerwy jako świętego Graala dziecięcej dyscypliny i bądź otwarty na alternatywne sposoby uczenia dziecka, jak się zachowywać. Ważne jest, aby połączyć się ze swoim dzieckiem, skutecznie się z nim komunikować i dać mu do zrozumienia, że ​​oczekujesz od niego, że będzie dzieckiem, które dokonuje dobrych wyborów i traktuje innych — w tym, a zwłaszcza ciebie — z szacunkiem.

• Jeśli na początku ci się nie uda, spróbuj ponownie. Podobnie jak w przypadku oferowania nowego jedzenia lub nakłaniania dziecka do jedzenia warzyw, stare powiedzenie o próbowaniu ponownie, gdy za pierwszym razem się nie uda, obowiązuje w przypadku przekroczenia limitu czasu. Na początku może nienawidzić przerw, ale w końcu dziecko może przyzwyczaić się do oderwania się od sytuacji, która go denerwuje, aby mogło się uspokoić i uporządkować swoje myśli i emocje – umiejętności, które staną się bardzo ważne, gdy się starzeje .

• Dowiedz się, jak długi powinien być limit czasu. Czy za długo trzymasz swoje dziecko w miejscu? (Dziesięć minut może być na przykład zbyt długie dla 5-letniego dziecka.) Weź pod uwagę wiek i temperament swojego dziecka i trzymaj się krótszych przerw dla młodszych dzieci. W przypadku starszych dzieci możesz chcieć dostosować czas do przestępstwa: na przykład dłuższy za bicie i walkę z rodzeństwem i krótszy za powiedzenie czegoś niegrzecznego i natychmiastowe przeprosiny.

• Znajdź właściwe ustawienie limitu czasu. Czy wysyłasz swoje dziecko do jej pokoju, aby mogło bawić się swoimi zabawkami? To nie zachęci jej do myślenia o swoim złym zachowaniu. A może ustawiasz ją w przerwie przy włączonym telewizorze? To nie będzie skuteczne. Pomyśl o spokojnej przestrzeni bez rozpraszania uwagi, w której może pomyśleć o tym, co zrobiła i jak może zmienić swoje zachowanie następnym razem.

• Bądź uspokajający, ale stanowczy. Wyjaśnij — więcej niż raz, jeśli trzeba — że przerwa nie jest karą, ale szansą na uspokojenie wszystkich. Zapewnij dziecko, że je kochasz, ale jego zachowanie musi się zmienić i że pomożesz mu dokonać lepszych wyborów i porozmawiaj z nią, gdy skończy się czas.

• Usiądź w pobliżu, jeśli Twoje dziecko uważa to za zbyt denerwujące. Może to pomóc młodszym dzieciom pozostać w przerwie i nie być tak zdenerwowanym, że jest w przerwie. Ale pamiętaj, aby nie rozmawiać z dzieckiem ani nie angażować się w niego.

• Daj rzeczom, które kocha, przerwę. Odbierz przywileje. Czy Twoje dziecko uwielbia grać w Minecrafta? Powiedz mu, że nie będzie mógł grać przez określony czas (dni lub tydzień, w zależności od powagi tego, co zrobił źle). Czy uwielbia spotykać się z przyjaciółmi po szkole lub spędzać czas z kumplami? Może stracić przywileje randkowe w wyniku złego zachowania. Pomyśl o tym, co kocha Twoje dziecko i daj tym rzeczom przerwę, aby poprowadzić je we właściwym kierunku.