4 powody, dla których zastraszanie jest bagatelizowane przez nauczycieli

Większość rodziców wie, że pierwszym krokiem w walce z nękaniem jest zgłoszenie tego do szkoły. Niestety, nie zawsze otrzymują odpowiedź, której szukają. Wciąż są nauczyciele i administratorzy, którzy po prostu nie traktują poważnie skarg na znęcanie się. Mogą albo całkowicie zignorować problem, albo bagatelizować powagę i częstotliwość problemu.

Tymczasem inni edukatorzy twierdzą, że zajmą się tym problemem, ale wtedy nie tylko nie zbadają problemu nękania, ale także nie dyscyplinują szkolnych dręczycieli. A jeśli wyciągają konsekwencje, czasami nie przestrzegają ich lub w końcu lekko naginają zasady. Ten rodzaj doświadczenia może być bardzo frustrujący dla rodziców. Kiedy ich dziecko jest ofiarą, chcą po prostu, aby złe zachowanie się skończyło. I potrzebują pomocy wychowawców, aby się tym zająć.

4 powody, dla których zastraszanie jest bagatelizowane

Chociaż istnieje wiele powodów, dla których nauczyciel lub administrator może bagatelizować lub ignorować skargę dotyczącą zastraszania, oto najważniejsze powody, dla których po prostu nie mają czasu na odpowiednie rozwiązanie problemu.

Talerz nauczyciela jest pełny

Wszyscy wiedzą, że dzisiejsi nauczyciele są bardzo zajęci. Oczekiwania stawiane im przez administratorów mogą czasami wydawać się przytłaczające. W rezultacie wielu nauczycieli walczy tylko o sprostanie rygorystycznym wymaganiom swoich codziennych obowiązków i odpowiedzialności.

Tak więc, gdy dochodzi do incydentów zastraszania, wielu nauczycieli czuje, że po prostu nie ma czasu ani energii, aby sobie z tym poradzić. Chociaż ta odpowiedź nie jest wymówką do ignorowania nękania i wysyła uczniom złą wiadomość, czasami nauczycielom łatwiej jest przymknąć oko na nękanie niż rozwiązać ten problem.

Nauczyciele koncentrują się na swojej klasie

W większości przypadków zastraszanie ma miejsce poza klasą. W rzeczywistości znęcanie się zwykle ma miejsce w wielu różnych gorących miejscach w szkole, w tym w stołówce, korytarzach, szatni, w autobusie, a nawet w Internecie. W rezultacie nierzadko zdarza się, że nauczyciele są nieświadomi nękania w ich budynku, zwłaszcza jeśli skupiają się głównie na środowisku lekcyjnym i nie wchodzą w interakcje z uczniami poza nim.

Co więcej, prześladowcy dokładnie wiedzą, gdzie znajdują się nauczyciele i inni dorośli, zanim kogoś zaatakują. Z tego powodu jest często mało prawdopodobne, aby dorośli byli świadkami prześladowania na własnej skórze. Tylko ci nauczyciele, którzy podejmą wspólny wysiłek, aby nawiązać kontakt z uczniami, będą wiedzieć, co dzieje się poza murami klasy.

Nauczycielowi brakuje potrzebnych zasobów

Niektórzy nauczyciele naprawdę chcą zająć się nękaniem, które istnieje w szkole, ale nie mają wsparcia administracyjnego, aby wiele osiągnąć. Na przykład, mogą wysyłać uczniów do biura, gdy podejrzewają znęcanie się, tylko po to, aby odesłać ich z powrotem do klasy bez rzeczywistych konsekwencji za ich złe zachowanie.

Co więcej, w wielu szkołach wciąż brakuje solidnych programów zapobiegania nękaniu i są one opóźnione we wdrażaniu programów, które nie tylko zmieniają klimat w szkole, ale także odstraszają od nękania. Jednemu nauczycielowi bardzo trudno jest skutecznie zaradzić nękaniu w szkole, kiedy nie wszyscy wiedzą, co należy zrobić. Aby zapobieganie nękaniu było skuteczne, konieczne jest podejście zespołowe do rozwiązania problemu.

Nauczyciel ma błędne wyobrażenia na temat zastraszania

Pomimo postępów w zapobieganiu nękaniu, niektórzy nauczyciele wciąż traktują nękanie jako rytuał przejścia. Kupują ideę, że „dzieci będą dziećmi” lub wierzą, że doświadczanie znęcania się pomaga je zahartować. Co gorsza, postrzegają zastraszanie jako konflikt, a nie kwestię władzy i kontroli, w której jedna osoba lub grupa ludzi kontroluje i manipuluje ofiarą.

W rezultacie ci nauczyciele starają się traktować problemy związane z zastraszaniem w sposób, w jaki traktowaliby rozwiązywanie konfliktów. Niestety, te wysiłki prawie zawsze kończą się niepowodzeniem. Prześladowcy nie są skłonni do kompromisów i często zastraszają ofiarę podczas wszelkiego rodzaju działań mediacyjnych. W rezultacie podejście do kwestii zastraszania jak do konfliktu, prawie za każdym razem kończy się niepowodzeniem.

Co możesz zrobić

Chociaż ignorowanie lub bagatelizowanie Twoich obaw związanych z zastraszaniem może być niezwykle frustrujące, bardzo ważne jest, abyś nie ustawał w wysiłkach, aby rozwiązać ten problem. Upewnij się, że dokumentujesz wszystko, czego doświadcza Twoje dziecko, a także daty i godziny wystąpienia incydentów. Zapisuj również, z kim rozmawiałeś o zastraszaniu i jak zamierzają rozwiązać ten problem.

Jest bardziej prawdopodobne, że administratorzy traktują cię poważnie, gdy możesz podać konkretne daty i godziny, w których doszło do znęcania się. Są również bardziej skłonni do słuchania, kiedy możesz wskazać, co inni obiecali, a czego nie zrobili. Oto kilka dodatkowych sugestii, jak rozwiązać problem zastraszania.

Mów dalej, dopóki ktoś nie posłucha

Jeśli pierwsza osoba, z którą porozmawiasz o zastraszaniu, bagatelizuje lub ignoruje twoją skargę, postępuj zgodnie z łańcuchem dowodzenia i skontaktuj się z kimś nowym. Wspinaj się po drabinie, aż ktoś poważnie potraktuje twoje skargi. Zapewni to nie tylko rozwiązanie problemu nękania, ale także pomoże Twojemu dziecku.

Często zdarza się, że dzieci, które są prześladowane, nie sądzą, że ich sytuacja się poprawi. Ale kiedy ich rodzice wykazują siłę i są zdeterminowani, aby rozwiązać sytuację, może to być niezwykle uspokajające. W rzeczywistości Twoja determinacja, aby odpowiednio zareagować na zastraszanie, jest jedną z najważniejszych rzeczy, które możesz zrobić dla swojego dziecka. Ta gotowość do dalszych rozmów z urzędnikami szkolnymi oznacza, że ​​ich obawy są uzasadnione, ich bezpieczeństwo jest dla ciebie ważne i że są godne twojego czasu i wysiłku.

Kontynuuj śledzenie

Kiedy poczujesz, że twoje obawy zostały wysłuchane i że szkoła odpowiednio zajmuje się problemem zastraszania, wyznacz czas na śledzenie postępów. Innymi słowy, zamelduj się, aby upewnić się, że szkoła rzeczywiście zrobiła to, co zapowiedziała. Ważne jest również, aby regularnie komunikować się z dzieckiem, aby upewnić się, że nękanie faktycznie maleje i że czuje się bezpieczniej w szkole.

Jeśli Twoje dziecko nadal jest nękane i wykorzystywane, zaplanuj kolejne spotkanie z administratorem, aby rozwiązać ten problem. Nie jest tajemnicą, że wychowawcy mają wiele problemów, z którymi muszą sobie radzić, a jeśli zastraszanie, którego doświadcza Twoje dziecko, nie jest wysuwane na pierwszy plan, można o tym zapomnieć. Szkoła powinna być informowana o każdym przypadku zastraszania, aby mogła wdrożyć odpowiednie procedury dyscyplinarne.

Bądź cierpliwy dla swojego dziecka

Pamiętaj, że uzdrowienie z zastraszania wymaga czasu. Zanim Twoje dziecko poinformuje Cię o znęcaniu się, z jakim ma do czynienia, najprawdopodobniej już od dłuższego czasu radzi sobie z problemem. Pamiętaj, dzieci, które są prześladowane, niechętnie zgłaszają swoje doświadczenia.

Jest więc bardzo prawdopodobne, że zastraszanie już odcisnęło piętno na twoim dziecku. Rozpocznij proces zdrowienia, przypominając dziecku, że rozmowa o jego doświadczeniach wymagała wiele odwagi i że jesteś z niego dumny. Powinieneś także podjąć kroki, aby zbudować jego poczucie własnej wartości i przeprowadzić burzę mózgów, w jaki sposób może przeciwstawić się zastraszaniu i bronić się, kiedy tego potrzebuje.

Podkreśl również, że znęcanie się nie jest ich winą. Nie prosił o to i nie ma z nim nic złego. Może jednak podjąć kroki, aby stać się mniej prawdopodobnym celem. Porozmawiaj z nim o obszarach, w których chciałby się poprawić, takich jak rozwijanie umiejętności asertywności i doskonalenie umiejętności społecznych. Kluczem jest to, aby twoje dziecko przejęło odpowiedzialność za swoje uzdrowienie i odrzuciło wszelkiego rodzaju myślenie ofiary.