Różnica między zadławieniem a uduszeniem

Terminy zadławienie i uduszenie odnoszą się do ograniczenia powietrza w tchawicy (tchawicy) – rurce, która łączy krtań (skrzynka głosowa) z oskrzelami (duże drogi oddechowe, które rozgałęziają się do każdego płuca).

Jednak każde słowo opisuje inny mechanizm, dzięki któremu powietrze jest ograniczane. Kiedy osoba się dławi, jakiś obcy przedmiot wewnątrz ciała blokuje przepływ powietrza. Kiedy ktoś jest duszony, siła zewnętrzna wywiera wystarczający nacisk, aby utrudnić ruch powietrza.

Ponieważ zarówno zadławienie, jak i uduszenie mogą prowadzić do poważnych obrażeń, a nawet śmierci, ważne jest, aby zrozumieć różnice między nimi, w tym sposoby, w jakie każdy z nich wyrządza krzywdę, jak rozpoznać, kiedy ktoś się zakrztusił lub został uduszony i co zrobić, jeśli lub ktoś inny doświadcza albo.

Zadławienie

Terminologia medyczna dotycząca zadławienia to niedrożność dróg oddechowych wywołana przez ciało obce. Najczęstszą przyczyną zadławienia jest jedzenie, które utknęło w tchawicy.Zadławienie może również wystąpić, gdy coś utknie w przełyku, rurce, która transportuje pokarm do żołądka, skutecznie ściskając tchawicę od tyłu.

Leczenie zadławienia zależy od powagi sytuacji — na przykład łagodne zadławienie można rozwiązać, zachęcając osobę do silnego kaszlu. Poważne zakrztuszenie — gdy osoba nie może mówić, płakać, kaszleć lub oddychać — najlepiej leczyć, wykonując pięć ostrych uderzeń między łopatki nasadą dłoni lub wykonując manewr Heimlicha.

Leczenie zależy również od wieku pacjenta. Zadławienie niemowląt jest traktowane inaczej niż zadławienie u dorosłych i dzieci powyżej 1. roku życia. U dzieci poniżej 1 roku życia silne zakrztuszenie — gdy osoba nie może mówić, płakać, kaszleć lub oddychać — najlepiej leczyć, wykonując pięć ostrych uderzeń między łopatki nasadą dłoni lub pchnięciami klatki piersiowej. Manewru Heimlicha można użyć do zadławienia u dorosłych i dzieci powyżej 1. roku życia.

Uduszenie

Uduszenie występuje, gdy coś ściska szyję wystarczająco mocno, aby ograniczyć przepływ powietrza do tchawicy.

Duszenie odcina dopływ tlenu do mózgu na jeden lub więcej sposobów. Uduszenie ściska tętnicę szyjną lub żyły szyjne, powodując niedokrwienie mózgu. Może również uciskać krtań, krtań lub tchawicę, powodując uduszenie. Może również stymulować odruch zatoki szyjnej, powodując bradykardię, niedociśnienie lub jedno i drugie.

Leczeniem uduszenia jest natychmiastowe usunięcie urządzenia lub przedmiotu utrudniającego oddychanie.Następnie zadzwoń pod numer 911.

Istnieją trzy główne rodzaje uduszenia:

• Ręczne uduszenie ma miejsce, gdy jedna osoba używa rąk, innej kończyny lub jakiegoś przedmiotu, aby zablokować przepływ powietrza u innej osoby. Czasami nazywa się to dławieniem.

• Uduszenie ligatur, zwane również garrotowaniem, polega na owinięciu elastycznego przedmiotu, takiego jak lina, drut lub sznurowadła częściowo lub całkowicie wokół szyi i ciasnym przeciągnięciu go przez gardło.

• Powieszenie to uduszenie, które występuje, gdy podwiązka, taka jak lina lub inny giętki przedmiot, jest owinięta wokół szyi, a następnie używana do podwieszenia osoby wystarczająco wysoko nad ziemią, aby siła grawitacji spowodowała zaciśnięcie podwiązania.

Tymczasowe uduszenie może prowadzić do krótkotrwałego haju, gdy tlen wraca do mózgu. Niektórzy ludzie nadużywają samouduszenia, aby uzyskać ten pośpiech. Chociaż nazywa się to grą w duszenie, w rzeczywistości jest to uduszenie. To niebezpieczna praktyka, która może prowadzić do śmierci.

Niektóre pary angażują się również w zadławienie podczas zabawy seksualnej, znanej jako uduszenie erotyczne. Chociaż wiele osób nazywa to zadławieniem, w rzeczywistości jest to uduszenie. Gry duszące podczas seksu są niebezpieczne i należy je wykonywać ostrożnie.

Przemoc w rodzinie

Uduszenie jest często stosowane w sytuacjach przemocy domowej. Według National Domestic Violence Hotline, jest to jedna z najbardziej śmiertelnych form przemocy domowej, ponieważ utrata przytomności może nastąpić w ciągu kilku sekund, a śmierć w ciągu kilku minut.

Wiele osób, które zostały uduszone przez partnera domowego, może zminimalizować czyn i nie wnosić oskarżeń ani zgłaszać incydentu, ponieważ nie jest postrzegane jako tak brutalne jak bicie.

Badania sugerują, że około 10% ofiar przemocy domowej jest uduszonych. W rzeczywistości uduszenie bez skutku śmiertelnego jest znaczącym predyktorem przyszłej przemocy, a osoby, które zostały uduszone przez swojego partnera, są od 6 do 10 razy bardziej narażone na zamordowanie przez oprawcę.

Jeśli zostałeś uduszony przez swojego partnera, krajowa infolinia ds. przemocy domowej może pomóc Ci połączyć się z lokalnymi zasobami. Zadzwoń pod numer 1-800-799-7233, aby porozmawiać z kimś dzisiaj.