Chirurgia rekonstrukcji stawów AC

Oddzielone ramię ma miejsce, gdy uszkodzisz więzadła wokół stawu barkowo-obojczykowego (AC). To tutaj obojczyk lub obojczyk spotyka się z najwyższym punktem łopatki. W ciężkich przypadkach obojczyk może oddzielić się od normalnego mocowania od łopatki.

Często mylony ze zwichnięciem barku, separacja barku jest innym urazem. Osoby, które mają separację barków, mogą zauważyć guz lub ból w górnej części ramion. Guz jest spowodowany naciskaniem końca obojczyka na skórę.

W tym artykule omówiono różne rodzaje rozdzielonych urazów barku i kiedy wymagają one operacji. Obejmuje również różne rodzaje operacji dostępnych dla oddzielonego barku.

Rodzaje oddzielonych urazów barku

Istnieją różne rodzaje rozdzielonych ramion. Są klasyfikowane według stopnia urazu i liczby zaangażowanych więzadeł. Dwa rodzaje więzadeł, które utrzymują obojczyk na ramieniu, to więzadła barkowo-obojczykowe (AC) i więzadła kruczo-obojczykowe (CC).

Rodzaje rozdzielonych urazów barku to:

• Typ I: Więzadła AC mają zwichnięcie lub częściowe naderwanie. Może mieć tkliwość i łagodny obrzęk stawu AC. Zwykle goją się w ciągu kilku tygodni.

• Typ II: Więzadła AC są całkowicie zerwane. Więzadła CC mają zwichnięcie lub częściowe naderwanie. Staw AC zwykle jest tkliwy i opuchnięty.

• Typ III: Więzadła AC i CC są całkowicie zerwane. Staw AC wygląda nieprawidłowo i jest spuchnięty. Leczenie urazów może potrwać nawet kilka miesięcy.

• Typ IV, V i VI: Są to najcięższe i wymagają operacji.

W większości przypadków rozdzielone urazy barku można leczyć za pomocą nieinwazyjnych metod leczenia. Może to obejmować podparcie ramienia temblakiem, stosowanie zimnych okładów i przyjmowanie dostępnych bez recepty leków przeciwbólowych.

Separacje typu I i typu II można leczyć bez operacji. Te rodzaje separacji są zdecydowanie najczęstsze. Interwencja chirurgiczna jest rozważana tylko w niewielkim ułamku tych urazów.

W przypadku urazów typu III lekarze mogą nie zgadzać się na leczenie, niektórzy zalecają leczenie nieinwazyjne, a niektórzy operację.

Ogólnie rzecz biorąc, najcięższe typy oddzielonych ramion wymagają leczenia chirurgicznego. Większość separacji barków typu IV, V i VI radzi sobie lepiej podczas operacji.

Opcje leczenia chirurgicznego

Celem operacji jest wyrównanie końca obojczyka z zewnętrzną krawędzią łopatki (akromion).

Operacja powinna również zapewnić stabilność kości oraz złagodzić ból w stawie AC.

Podstawowe opcje chirurgiczne obejmują naprawę stawu AC, przytrzymanie obojczyka lub rekonstrukcję więzadeł.

Naprawa złącza AC

Ponieważ staw jest wyraźnie przemieszczony, ważne jest ustawienie go i trzymanie go we właściwej pozycji.

Jedną z metod jest użycie drutów Kirschnera (drutów K) do utrzymania złącza AC na miejscu. Jednak mogą wystąpić pewne komplikacje, jeśli przewód K poluzuje się. Na przykład pojawiły się doniesienia, że ​​druty K umieszczone w obojczyku z czasem przenoszą się do innych struktur, w tym do jamy klatki piersiowej.

Niektórzy eksperci sugerują, że w przypadku użycia drutów K, miejsce operacji powinno być monitorowane za pomocą radiografii co cztery tygodnie. Drut K należy natychmiast usunąć, jeśli widoczne są jakiekolwiek oznaki poluzowania.

Inną wadą tej operacji jest to, że nie koryguje uszkodzeń silnych więzadeł, które utrzymują koniec obojczyka w dół. Ponadto te metalowe implanty używane do utrzymywania stawu w odpowiedniej pozycji mogą powodować ból i mogą wymagać usunięcia.

Trzymanie obojczyka w dół

Istnieje kilka technik leczenia urazów stawów AC, które przytrzymują obojczyk. Niektórzy używają metalu, a inni ciężkich szwów.

Najczęściej obojczyk jest utrzymywany w wyrostku kruczym, haczyku kostnym z przodu barku, który znajduje się tuż pod obojczykiem. Albo śrubę można wprowadzić z obojczyka do krucza, albo obie kości można ciasno owinąć szwami.

Wadą tych technik jest to, że po wygojeniu zazwyczaj trzeba usuwać śruby. Ponadto szwy mogą przeciąć i złamać kość.

Inną alternatywą dla tych metod jest szew guzikowy. Umieszczono dwa metalowe guziki – jeden za obojczykiem, a drugi za kością kruczą. Szew służy jako więzadło CC.

Rekonstrukcja więzadeł

Inną kategorią operacji jest rekonstrukcja więzadeł utrzymujących koniec obojczyka we właściwej pozycji.

Istnieje wiele opcji tej procedury, przy użyciu tkanki lub tkanki dawcy. Jednym z najczęściej wykonywanych zabiegów jest operacja Weaver-Dunn. Ta operacja przesuwa jedno z głównych więzadeł przyczepiających się do wyrostka barkowego na koniec obojczyka. To utrzymuje obojczyk w normalnej pozycji.

Inne opcje obejmują rekonstrukcję więzadeł CC, które zostały zerwane podczas urazu separacji barku. Może to być ścięgno z twojej nogi lub ścięgno od dawcy. Przeszczep ścięgna owija się wokół zakrzywionej krucy, a następnie do obojczyka.

Streszczenie

Większość przypadków oddzielonego barku goi się po odpoczynku, zimnych okładach i lekach przeciwbólowych dostępnych bez recepty. W przypadku poważnych obrażeń lekarz może zalecić operację, aby pomóc w gojeniu się urazu. Operacja może obejmować użycie śrub, szwów lub drutu K w celu utrzymania kości na miejscu. Może również obejmować rekonstrukcję więzadeł za pomocą własnej tkanki lub tkanki dawcy.

Różni chirurdzy odnoszą sukcesy dzięki różnym opcjom leczenia. To, że jeden chirurg preferuje określone leczenie, nie oznacza, że ​​jest ono najlepsze. Znani chirurdzy spierają się o te właśnie kwestie i mogą nie zgadzać się co do tego, która opcja jest najlepsza. Upewnij się, że przy podejmowaniu decyzji znajdziesz chirurga, który ma doświadczenie w chirurgicznym leczeniu oddzielonego barku.