Najczęstsze złamania nogi, kostki i stopy

Złamanie biodra

Złamanie biodra jest najczęstszą złamaną kością wymagającą hospitalizacji.KątKąt

Złamania biodra zwykle występują u osób starszych i mogą być spowodowane urazem, takim jak upadek. Sporadycznie mogą wystąpić złamania patologiczne (złamania kości dotkniętej rakiem lub przerzutami do kości) lub złamania, które występują w wyniku osłabienia kości (np. w osteoporozie).

Operacja jest prawie zawsze konieczna w leczeniu złamania szyjki kości udowej, a rodzaj operacji zależy głównie od lokalizacji i przemieszczenia złamania.

Około połowa złamań biodra jest leczona ORIF, a druga połowa jest leczona procedurą artroplastyki.

Fizjoterapia polega na poprawie zakresu ruchu i siły bioder w celu poprawy chodzenia i mobilności.

Złamanie kości udowej

Złamanie kości udowej zwykle wymaga użycia znacznej siły lub upadku. Kość udowa lub udowa jest najdłuższą kością w ciele i jest bardzo mocna. Pomaga chodzić, biegać i stać prosto.

Uraz trzonu kości udowej może spowodować jej pęknięcie, co prowadzi do znacznego bólu i utraty funkcji. Zwykle do złamania kości udowej potrzebna jest większa siła niż inne kości w nodze.

Ból, utrata zakresu ruchu i zmniejszona siła po złamaniu kości udowej mogą wpływać na biodro i kolano, co dodatkowo ogranicza Twoją mobilność. Fizjoterapia jest często potrzebna po wygojeniu, aby przywrócić pełną funkcję.KątKąt

Złamanie płaskowyżu piszczelowego

Złamanie kości piszczelowej plateau występuje, gdy kolano jest poddawane silnemu skręceniu podczas urazu. Płaskowyż piszczelowy to miejsce, w którym kość piszczelowa i kość udowa łączą się w kolanie.

Czasami złamania kości piszczelowej plateau wymagają operacji.KątKąt

Ponieważ plateau piszczeli znajduje się w stawie kolanowym, często dochodzi do znacznej utraty zakresu ruchu i siły kolana w wyniku złamania w tym miejscu. Zwykle potrzebna jest fizjoterapia, aby przywrócić jak najwięcej funkcji po wygojeniu się złamania.

Złamanie kości piszczelowej/strzałkowej

Złamanie kości piszczelowej/strzałkowej (piszczelowej/strzałkowej) jest częstym złamaniem kości skokowej.

Piszczel (kość piszczelowa) i strzałkowa (kość na zewnętrznej części kostki) znajdują się w dolnej części nogi i pomagają tworzyć część stawu skokowego. Czasami tylko jedna kość, piszczelowa lub strzałkowa, jest złamana.

Jeśli doznałeś złamania piszczeli/fib, możesz wymagać operacji.KątKąt

Fizjoterapia po złamaniu kostki często może przywrócić twoją siłę, zakres ruchu i funkcjonalną mobilność do poziomu sprzed złamania.

Złamanie Jonesa

Złamanie Jonesa to złamanie piątej kości śródstopia stopy.KątPiąta kość śródstopia to długa kość stopy, która łączy się z małym palcem.

Zwykle drobne urazy, takie jak bieganie lub skakanie, powodują złamanie Jonesa. Złamanie Jonesa jest często uważane za złamanie stresowe, rodzaj złamania, które jest zwykle spowodowane powtarzającym się naciskiem na kość, a nie pojedynczym urazem.

Po wygojeniu zakres ruchu może być zmniejszony, co może mieć wpływ na chód. Zwykle fizjoterapia po złamaniu Jonesa jest pomocna w przywracaniu funkcjonalnej mobilności, zwłaszcza w przypadku złamań przeciążeniowych, które mają gorsze rokowania niż ostre złamania Jonesa.

Złamanie Lisfranca

Złamanie Lisfranca to złamanie i zwichnięcie śródstopia.KątŚródstopie to część stopy między kostką a palcami. Tutaj wiele kości stopy łączy się, aby pomóc Twojej stopie prawidłowo poruszać.

Złamanie Lisfranca może się zdarzyć, gdy skręcisz stopę podczas uprawiania sportu, zwłaszcza podczas poruszania się po nierównym terenie lub w wypadku samochodowym.​

Drobne złamania Lisfranca są leczone przez unieruchomienie w opatrunku gipsowym lub bucie do chodzenia, ale wiele urazów Lisfranca wymaga operacji.

Złamanie Lisfranca jest zwykle bolesnym urazem, który może powodować znaczne ograniczenia w poruszaniu się i chodzeniu. Fizjoterapia po złamaniu i zwichnięciu Lisfranca jest ważna dla poprawy siły i zakresu ruchu stopy i kostki w celu przywrócenia poprzedniego poziomu zdolności chodzenia.

o częstych złamaniach nóg i gojeniu

Złamania nóg są powszechne, a wiele z nich może skutkować długoterminową redukcją siły i mobilności bez fizjoterapii. Często jednak praca z fizjoterapeutą pozwala ludziom na czas powrócić do poprzedniego poziomu sprawności funkcjonalnej.