Posiadanie dzieci w przypadku zakażenia HIV

W ostatnich latach prawie wszystkie infekcje HIV występujące u dzieci w USA były wynikiem transmisji z matki na dziecko, zwanej inaczej transmisją okołoporodową. Jednak epidemia powoli przechodzi pod kontrolą. W 2005 r. tylko około 141 dzieci urodziło się z HIV, co stanowi mniej niż jedną dziesiątą liczby zarażonych dzieci urodzonych każdego roku w szczytowych latach połowy lat 90., a od tego czasu liczba ta stale spada.

Znaczną część tej redukcji przypisuje się wczesnej identyfikacji zakażenia HIV u kobiet w ciąży, aby można było rozpocząć terapię antyretrowirusową i inne interwencje podczas ciąży, porodu i porodu, aby zapobiec przeniesieniu na dziecko. Ten rodzaj terapii, w połączeniu z leczeniem noworodka i unikaniem karmienia piersią, może zmniejszyć ryzyko okołoporodowej transmisji HIV z około 25% do mniej niż 1%.

Niestety, aby leczenie było jak najbardziej pomocne, kobiety muszą być zdiagnozowane jako HIV jak najwcześniej w czasie ciąży. Dlatego obecne wytyczne CDC zalecają wykonanie badań u wszystkich kobiet podczas pierwszej wizyty prenatalnej, a następnie ponownie w trzecim trymestrze ciąży. Jednak nawet kobiety, które nie poddają się testom w czasie ciąży, mogą skorzystać z testów w momencie porodu. Wykazano, że leczenie podczas porodu zmniejsza częstość przenoszenia wirusa HIV na niemowlę o ponad połowę.

Mimo to, pomimo zalecenia powszechnego testowania kobiet w ciąży, w 2007 roku ponad jedna czwarta kobiet, które urodziły dziecko zakażone wirusem HIV, nie miała pojęcia, że ​​jest zarażona, dopóki nie nadszedł czas porodu.

Wiedza to połowa sukcesu

W 2018 r. 19% nowych przypadków HIV dotyczyło kobiet. Jedna na dziewięć z tych kobiet nie była świadoma swojego zakażenia HIV. Te kobiety, które nie znają swojego statusu HIV, mogą być najbardziej narażone na przeniesienie wirusa na swoje dzieci, jeśli zdecydują się zajść w ciążę, zwłaszcza jeśli nie zostaną poddane testowi na obecność wirusa HIV i leczeniu w ramach terminowej prenatalnej opieka.

Jeśli zajdziesz w ciążę, niezwykle ważne jest, abyś poddała się badaniu na obecność wirusa HIV tak wcześnie, jak to możliwe podczas opieki prenatalnej. Nawet jeśli ryzyko narażenia jest minimalne, lepiej być bezpiecznym niż żałować. Znajomość twojego statusu HIV pomoże ci zachować spokój ducha. Co ważniejsze jednak, jeśli jesteś pozytywny, im szybciej rozpoczniesz leczenie, tym bezpieczniej możesz zatrzymać swoje przyszłe dziecko.

Jeśli jesteś w ciąży i nie znasz swojego statusu HIV, poproś swojego lekarza o wykonanie testu na obecność wirusa HIV w ramach opieki prenatalnej. Chociaż wszyscy pracownicy służby zdrowia powinni oferować testy na HIV każdej ciężarnej pacjentce, wielu tego nie robi. To niefortunne, ponieważ powszechne badania i leczenie kobiet w ciąży mogą pomóc w wyeliminowaniu przenoszenia wirusa HIV z matki na dziecko.

Decyzja o zajściu w ciążę w przypadku HIV+

W dzisiejszych czasach wysoce aktywnej terapii antyretrowirusowej (HAART), HIV stał się chorobą, z którą ludzie żyją od dziesięcioleci. Wielu mężczyzn i kobiet zakażonych wirusem HIV jest zainteresowanych posiadaniem własnych dzieci. Chociaż ryzyko przeniesienia zakażenia w czasie ciąży nie zostało wyeliminowane, nowe terapie i technologie sprawiły, że posiadanie dzieci przez pary HIV+ jest znacznie bezpieczniejsze.

Jeśli jesteś częścią pary, w której jedno lub oboje jest nosicielami wirusa HIV, i rozważasz posiadanie dzieci, ważne jest, aby przed próbą zajścia w ciążę zasięgnąć porady u lekarza. Twój lekarz może pomóc Ci zdecydować, czy staranie się o naturalną ciążę jest dla Ciebie odpowiednie. Jeśli tak, mogą pomóc ci zmniejszyć ryzyko przeniesienia wirusa na ciebie, niezainfekowanego partnera i/lub przyszłe dziecko. Inne możliwości rodzenia dzieci mogą obejmować wykorzystanie technologii wspomaganego rozrodu lub adopcję, a po konsultacji niektóre pary mogą zdecydować się na pozostanie bez dzieci.

Jeśli ty lub twój partner jesteście nosicielami wirusa HIV, nie musi to oznaczać końca marzeń o posiadaniu rodziny. Może to jednak utrudnić proces podejmowania decyzji. Dlatego ważne jest, aby rozpocząć proces od jak największej ilości informacji. Jeśli Twój lekarz nie czuje się komfortowo omawiając z Tobą opcje reprodukcyjne, poszukaj kogoś innego, kto udzieli Ci potrzebnej pomocy. Możliwe jest podjęcie odpowiedzialnej decyzji o posiadaniu dzieci, gdy jedno z was żyje z HIV, a są świadczeniodawcy, którzy o tym wiedzą, szanują autonomię swoich klientów zakażonych wirusem HIV oraz są chętni i zdolni do pomocy.