Co to jest astma wysiłkowa?

Astma wywołana wysiłkiem (EIA) jest bardziej znanym terminem określającym to, co środowisko medyczne woli nazywać skurczem oskrzeli wywołanym wysiłkiem fizycznym. Występuje, gdy drogi oddechowe (oskrzela) zwężają się w odpowiedzi na aktywność fizyczną, co powoduje typowe objawy astmy, takie jak duszność.

Astma wywołana wysiłkiem fizycznym może, ale nie musi wiązać się z przewlekłą astmą. Według American College of Allergy, Asthma & Immunology, aż 90% osób z astmą ma również EIA, ale nie każdy z EIA ma astmę.Kąt

Zrozumienie, co wywołuje astmę wysiłkową, może pomóc w lepszym radzeniu sobie z objawami, abyś mógł pozostać zdrowym i aktywnym fizycznie.

Objawy astmy wywołane wysiłkiem fizycznym

Najczęstsze objawy astmy wysiłkowej są charakterystyczne dla wszystkich postaci astmy:Kąt

• Duszność
• Ucisk w klatce piersiowej
• Przewlekły kaszel
• świszczący oddech

W EIA objawy te zaczynają się podczas wysiłku i mogą ulec pogorszeniu 10 do 15 minut po zatrzymaniu aktywności. W ciągu 20 do 30 minut odpoczynku objawy zwykle ustępują.Kąt

Powoduje

Ataki astmy występują, gdy mięśnie dróg oddechowych napinają się, powodując ich zwężenie – proces zwany skurczem oskrzeli, który jest charakterystyczny dla przewlekłej astmy. U osób z EIA skurcz oskrzeli ma związek z temperaturą powietrza wdychanego podczas wysiłku fizycznego.

Podczas ćwiczeń masz tendencję do szybszego niż zwykle nabierania powietrza przez usta. Powietrze to jest zwykle zimniejsze i bardziej suche niż powietrze wdychane przez nos, który reguluje temperaturę i wilgotność powietrza, zanim trafi ono do płuc.

U osób z przewlekłą astmą i skurczem oskrzeli wywołanym wysiłkiem fizycznym objawy te mogą być jeszcze bardziej nasilone lub wywołane.

Inne czynniki, które mogą wywołać EIA i nasilić objawy, obejmują narażenie na te warunki podczas ćwiczeń:Kąt

• Zimna pogoda

• Zanieczyszczenie powietrza i czynniki drażniące w powietrzu (np. dym, silne opary)

• Wysoka liczba pyłków
• Niedawny epizod przeziębienia lub astmy

Astma wywołana wysiłkiem fizycznym występuje u około 5% do 20% populacji ogólnej, ale częstość jej występowania jest wyższa u dzieci i wybitnych sportowców.Kąt

Diagnoza

Jeśli zdiagnozowano już u Ciebie astmę i zaczynasz wykazywać objawy skurczu oskrzeli po aktywności fizycznej, Twój lekarz może zdiagnozować EIA na podstawie Twoich objawów.

Jednakże, ponieważ objawy astmy wywołane wysiłkiem fizycznym są podobne do objawów wielu innych zaburzeń, lekarz może wymagać innych badań diagnostycznych, w tym pełnego wywiadu, badania fizykalnego i wyników testów czynnościowych płuc. To samo dotyczy sytuacji, w których występują te objawy i nie postawiono diagnozy astmy.

Twój lekarz może użyć spirometrii, testu czynności płuc, aby ocenić twój oddech przed i ponownie po ćwiczeniach. Na przykład możesz zostać poproszony o spędzenie czasu na bieżni lub rowerze stacjonarnym pod nadzorem lekarza lub technika.

Zanim zaczniesz, pracownicy służby zdrowia zanotują Twoją wymuszoną objętość wydechową (FEV1), czyli miarę, ile powietrza możesz wydychać podczas wymuszonego oddechu. Następnie będziesz ćwiczyć, aż osiągniesz 85% oczekiwanego maksymalnego tętna. Natychmiast po zaprzestaniu ćwiczeń lekarz ponownie zmierzy FEV1.

Jeśli spadła o 10% lub więcej, prawdopodobnie zostanie zdiagnozowana EIA. Test można powtórzyć, aby zapewnić dokładne wyniki.

Przed potwierdzeniem rozpoznania skurczu oskrzeli wywołanego wysiłkiem, Twój lekarz może wykonać dodatkowe badania, aby wykluczyć inne przyczyny Twoich objawów, takie jak:

• Choroba refluksowa przełyku
• zapalenie zatok przynosowych
• Dysfunkcja strun głosowych
• Obturacyjny bezdech senny
• Otyłość

Leczenie

Najlepszym sposobem zarządzania EIA jest współpraca z lekarzem w celu identyfikacji, eliminacji i kontrolowania czynników wyzwalających.

Na przykład w niektórych przypadkach możesz zmniejszyć ryzyko wystąpienia epizodu, jeśli ćwiczysz w pomieszczeniu lub nosisz zakrycie ust podczas ćwiczeń na zewnątrz w chłodniejsze dni.

Pomocne może być również ograniczenie narażenia na zanieczyszczenia i alergeny podczas ćwiczeń.

Lek

Leki mogą być również wymagane w celu opanowania objawów. Ty i Twój lekarz będziecie współpracować, aby wybrać najskuteczniejsze opcje profilaktyki i leczenia doraźnego, które będą opierać się głównie na tym, czy masz zdiagnozowaną przewlekłą astmę wraz z EIA.

Istnieją trzy rodzaje leków powszechnie stosowanych w celu zapobiegania lub leczenia objawów EIA:

• Krótko działający beta-agoniści (SABA): Ten rodzaj leku rozszerzającego oskrzela jest często nazywany inhalatorem ratunkowym. Dostarcza leki do dróg oddechowych, aby szybko je otworzyć i zatrzymać objawy, jeśli wystąpią podczas lub po aktywności fizycznej. Stosowanie SABA na 10 do 15 minut przed ćwiczeniami może pomóc w zapobieganiu występowaniu objawów również podczas aktywności. Efekty powinny utrzymywać się do czterech godzin.

• Długo działający beta-agoniści (LABA): Ten rodzaj inhalatora rozszerzającego oskrzela należy zastosować 30 do 60 minut przed rozpoczęciem aktywności. Lek jest zwykle stosowany w celu zapobiegania astmie wywołanej wysiłkiem przez 10 do 12 godzin, ale nie zapewnia szybkiej ulgi, więc nie zatrzyma objawów, gdy już się zaczną. Należy go stosować nie częściej niż raz na 12 godzin.

• Stabilizatory komórek tucznych: Leki te zapobiegają uwalnianiu histaminy i innych substancji, które mogą wywoływać reakcje astmatyczne, przez komórki krwi w układzie odpornościowym zwane komórkami tucznymi. Leki powinny być przyjmowane 15 do 20 minut przed wysiłkiem, aby zapobiec EIA, ale nie złagodzą objawów po ich rozpoczęciu.