Przegląd unschoolingu

Jeśli chodzi o szkołę w Stanach Zjednoczonych, większość ludzi preferuje tradycyjny model szkoły. Nie tylko pomysł odejścia od szkoły jest im całkowicie obcy, ale jest to również przerażająca koncepcja. Starają się zrozumieć, w jaki sposób dzieci mogą przejść od nauki do college’u i nadal odnosić sukcesy w życiu.

Dla ludzi, którzy przypisują unschooling, odpowiedź jest prosta. Dzieci zdobywają wiedzę poprzez zabawę, projekty, wolontariat, wycieczki terenowe i codzienne życie. Utrzymują, że ich dzieci, które nie uczęszczają do szkoły, nie muszą się martwić, że dogonią swoich rówieśników, ponieważ uczą się tyle samo, jeśli nie więcej. Po prostu nie zawsze jest to widoczne lub tak namacalne jak standaryzowany test.

Co to jest oduczanie?

Jeśli chodzi o oduczanie, większość ludzi często myli je z nauczaniem domowym. Jednak dokładniejsze jest stwierdzenie, że zaprzestanie nauki szkolnej to ogólny sposób myślenia o tym, jak dzieci powinny być kształcone. Termin unschooling został po raz pierwszy ukuty przez autora i pedagoga, Johna Holta, i jest często określany jako uczenie się przez dziecko. Nazywa się to również uczeniem się opartym na zainteresowaniach i ukierunkowanym na zachwyt.

Ogólnie rzecz biorąc, Holt, który napisał „Growing Without Schooling”, uważał, że tradycyjny model szkoły utrudnia naukę dzieciom. Wierzył, że ludzie rodzą się z naturalną i instynktowną ciekawością, która pielęgnuje chęć poznania otaczającego ich świata. Czuł również, że tradycyjny model edukacyjny, który kontroluje i reguluje jak i czego uczą się dzieci, jest szkodliwy dla tego naturalnego i instynktownego procesu uczenia się.

Ponadto Holt uważał, że szkoły powinny służyć jedynie jako źródło edukacji, podobnie jak biblioteka. Nie uważał też, że szkoła powinna być podstawowym źródłem edukacji dla dzieci. Holt przekonywał, że dzieci najlepiej uczą się, gdy są z rodzicami i są zaangażowane w codzienne życie. Twierdził, że dzieci uczyły się poprzez swoje otoczenie i okoliczności, a nie zorganizowane środowisko z wymaganymi odczytami i standardowymi testami.

Plusy i minusy unschoolingu

Tym, którzy nie rozumieją odchodzenia od szkoły, wydaje się, że dzieci nie są tak naprawdę wykształcone i mają ogromną ilość wolnego czasu. W rezultacie wiele osób martwi się, że dzieci w nieszkolnych środowiskach tak naprawdę niczego się nie uczą. Martwią się również, że rodzice zaniedbują swoje dzieci, stosując takie podejście i nie ucząc ich niczego.

Ale uczniowie nieuczęszczający twierdzą, że dzieci – i dorośli, jeśli o to chodzi – zawsze się uczą. Co więcej, utrzymują, że nieuczęszczający rodzice nie zaniedbują swoich dzieci ani nie są niezaangażowani. Aktywnie uczestniczą w procesie uczenia się na każdym etapie. Oto bliższe spojrzenie na zalety i wady unschoolingu.

Plusy Unschooling

Jeśli chodzi o odszkolne podejście do nauki, rodzicom nie wystarcza tradycyjny model edukacyjny, który obejmuje tematykę w sposób szeroki, a czasem rozrzedzony. W końcu większość szkół pracuje pod presją czasu, starając się zapewnić maksymalną ekspozycję na dużą liczbę tematów. W przeciwieństwie do tego, unschooling pozwala na głęboką i zaangażowaną naukę.

Dzieci mogą wchodzić w temat tak głęboko, jak chcą, tak długo, jak chcą. To pozwala im realizować swoje pasje i rozwijać specjalizacje.

Przechowywanie wiedzy

Zaletą odchodzenia od szkoły jest to, że dzieci mają tendencję do zapamiętywania więcej wyuczonych informacji. Zamiast być zmuszanym do zapamiętywania przypadkowych faktów na tyle długo, aby zdać test, dzieci bez nauki są zainteresowane zachowaniem informacji, których się uczą, ponieważ ich to interesuje. Co więcej, zaprzestanie nauki szkolnej pozwala dzieciom rozwijać swoje naturalne umiejętności i talenty. Ta zmiana punktu ciężkości pozwala dzieciom osiągnąć pełny potencjał w dziedzinie, w której się wyróżniają.

Samodyscyplina

Kolejną korzyścią z rezygnacji z nauki szkolnej jest to, że sprzyja samodyscyplinie. Kiedy dzieciom pozwala się kierować własną nauką, stają się zmotywowanymi uczniami. Ta umiejętność przenosi się na inne obszary wraz z wiekiem. Na przykład, gdy nastolatki zdają sobie sprawę, że muszą nauczyć się algebry i geometrii do testu ACT, mogą usiąść i przebrnąć przez temat, ponieważ rozwinęły umiejętności uczenia się z własnej motywacji.

Wolność od harmonogramów

Dzieci bez szkoły również nie są ograniczone harmonogramami. Dzięki temu mogą podróżować, podróżować do nowych miejsc i odwiedzać krewnych, kiedy tylko chcą. Dodatkowo, ponieważ podróże są niezwykle edukacyjnym przeżyciem, dzieci zdobywają dużo wiedzy z odwiedzanych miejsc.

Podobnie, gdy dzieci bez szkoły nie są ograniczone harmonogramami, mogą lepiej spać niż ich rówieśnicy, co również ma ogromny wpływ na wyniki w nauce.

Brak rankingów

Unschooling zapobiega również śledzeniu uczniów przez szkoły. Innymi słowy, nie ma presji, aby być najlepszym lub doskonałym w oparciu o systemy rankingowe szkoły lub identyfikację uzdolnionych. Zamiast tego dzieci mogą poruszać się we własnym tempie, nie martwiąc się o to, jak sobie radzą w porównaniu z rówieśnikami.

Kreatywność

Zwolennicy unschoolingu wskazują również, że uczniowie narażeni na tę metodę uczenia się zazwyczaj rozwijają inicjatywę i wykraczają poza schematy. Ze względu na charakter tradycyjnych szkół, muszą mieć zasady i zasady.

Dlatego też, gdy tradycyjny uczeń prosi o zrobienie czegoś nieszablonowego, często odmawia się mu ze względu na odpowiedzialność, obawy dotyczące bezpieczeństwa lub zasady. Ale w środowisku nieszkolnym jest o wiele więcej tak niż nie, ponieważ nie ma żadnych zasad, którymi można się martwić.

Dopóki jest to bezpieczne, większość nieszkolących się rodziców z radością powie „tak” na następną przygodę swojego dziecka. Dodatkową korzyścią jest to, że wielu rodziców uczy się razem ze swoimi dziećmi, korzystając z projektów i możliwości uczenia się, aby poszerzyć swoją bazę wiedzy.

Umiejętność rozwiązywania problemów

Kolejną dużą zaletą odchodzenia od szkoły jest to, że dzieci uczą się umiejętności rozwiązywania problemów i podejmowania decyzji, ponieważ to one kierują swoją nauką i edukacją. W tradycyjnej szkole, gdy pojawia się problem, zwykle nie konsultuje się z uczniami. Ale w środowisku nieszkolnym biorą aktywny udział w edukacji i często rozwiązują problemy w bardzo młodym wieku.

Nieuczone dzieci uczą się również umiejętności krytycznego myślenia. Nie tylko uczą się, jak kwestionować różne rzeczy, ale także doskonalą swoje umiejętności zbierania informacji. Ogólnie rzecz biorąc, oduczanie zachęca do kwestionowania rzeczy bez obawy przed karą lub ostracyzmem.

Bezpieczeństwo

Mniej zaniepokojenia budzi przemoc w szkole, zastraszanie, cybernękanie, seksting i przemoc na randkach wśród nastolatków, gdy dzieci znajdują się w nieszkolonym środowisku. Po prostu nie są narażeni na rzeczy, z którymi inni tradycyjnie wykształceni studenci muszą mieć do czynienia na co dzień.

Minusy oduczenia

Ponieważ dzieci często wybierają przedmioty, które chcą studiować, często są to luki informacyjne w ich edukacji. Na przykład dziecko, które uczy się angielskiego kosztem matematyki, może nigdy nie opanować rachunku różniczkowego. Podobnie dziecko, które uczy się programować komputer lub bez przerwy studiuje fizykę, może nigdy nie opanować geografii ani nie dowie się, co wydarzyło się podczas II wojny światowej. W konsekwencji te luki w wiedzy mogą wpłynąć na ich zdolność do uzyskania dobrego wyniku w ACT lub SAT.

Zaangażowanie rodzicielskie w czasie

Dodatkowo, aby oduczanie się odniosło sukces, wymaga dużego zaangażowania rodziców. Aby odchodzenie od szkoły zakończyło się sukcesem, rodzice muszą być bardzo zaangażowani i świadomi rozwoju swoich dzieci i postępów w nauce. Muszą również być w stanie zapewnić zasoby i możliwości, gdy ich zainteresowania i potrzeby zmieniają się i ewoluują.

Co więcej, takie podejście do nauki wymaga dużej uwagi, spontaniczności i skupienia. W konsekwencji nie jest to idealne rozwiązanie dla osobowości i okoliczności każdego rodzica. Fakt ten dotyczy w szczególności rodzin niepełnych, rodzin o dwóch dochodach oraz rodzin o ograniczonych zasobach. Niestety, odchodzenie od szkoły staje się opcją dla rodzin, które mają czas, pieniądze i zasoby, aby to zadziałało.

Nie dla każdego ucznia

Kolejną pułapką związaną z oduczaniem się jest to, że nie wszystkie dzieci nadają się do tego rodzaju edukacji. W rzeczywistości niektóre dzieci radzą sobie znacznie lepiej w zorganizowanym środowisku i nie reagują dobrze na presję konieczności dokonywania własnych wyborów edukacyjnych. W takich sytuacjach niesprawiedliwe jest zmuszanie dziecka, które rozwijałoby się w bardziej tradycyjnych warunkach edukacyjnych, do poddania się podejściu nieszkolnemu.

W podejściu unschooling należy również wziąć pod uwagę element społeczny. Chociaż istnieją możliwości socjalizacji i interakcji z innymi, niektóre dzieci radzą sobie lepiej, gdy są otoczone rówieśnikami i mogą angażować się w zajęcia pozalekcyjne.

Znaczenie interakcji społecznych nigdy nie powinno być narażane na szwank dla edukacji. Dzieci uczą się ze sobą wiele, w tym ważnych umiejętności życiowych, takich jak umiejętność współpracy, negocjacji i rozwiązywania problemów w zespole. Jeśli nieszkolący się rodzice naprawdę prowadzą dzieci, powinni być otwarci na dzieci, które wskazują, że mogą chcieć spróbować bardziej tradycyjnego podejścia do edukacji.

Jeśli chodzi o rodzicielstwo, nie ma jednego uniwersalnego podejścia. W rzeczywistości rodzice odnoszący największe sukcesy często łączą kilka różnych stylów rodzicielskich, aby zaspokoić potrzeby swoich dzieci i ich rodzin.

W końcu nikt nie zna dzieci lepiej niż ich rodzice. Tak więc, chociaż style rodzicielskie, takie jak odchodzenie od szkoły, są przydatne w dostarczaniu rodzicom pomysłów, nigdy nie powinny być używane do etykietowania lub zawstydzania innych rodziców. Te style rodzicielskie mają jedynie służyć jako wskazówki do rozwijania własnego, niepowtarzalnego stylu.