Przegląd
Kiedy masz zatkany kanał łzowy, łzy nie mogą normalnie spływać, pozostawiając wodniste, podrażnione oko. Ten stan jest spowodowany częściową lub całkowitą niedrożnością systemu odprowadzania łez.
Zablokowany kanalik łzowy jest powszechny u noworodków. Ten stan zwykle poprawia się bez żadnego leczenia w pierwszym roku życia. U dorosłych zablokowany kanalik łzowy może być spowodowany urazem, infekcją lub guzem.
Zablokowany kanalik łzowy prawie zawsze można naprawić. Leczenie zależy od przyczyny blokady i wieku chorego.
![Zatkany kanalik łzowy: objawy, przyczyny i leczenie Zatkany kanalik łzowy: objawy, przyczyny i leczenie](https://www.drugs.com/mayo/media/5D0D8C21-8C44-4BF4-824C-5D95E33D5CE6.jpg)
Objawy zatkanego kanalika łzowego
Oznaki i objawy zablokowanego kanalika łzowego obejmują:
- Nadmierne łzawienie
- Zaczerwienienie białej części oka
- Nawracająca infekcja lub zapalenie oka (różowe oko)
- Bolesny obrzęk w pobliżu wewnętrznego kącika oka
- Kruszenie powiek
- Wypływ śluzu lub ropy z powiek i powierzchni oka
- Rozmazany obraz
Kiedy konieczna jest wizyta u lekarza?
Idź do lekarza, jeśli łzawisz nieustannie przez kilka dni lub jeśli twoje oko jest wielokrotnie lub stale zakażone. Zablokowany kanalik łzowy może być spowodowany naciskiem guza na system odprowadzania łez. Wczesna identyfikacja guza może dać więcej możliwości leczenia.
Powoduje
Zatkane kanaliki łzowe mogą wystąpić w każdym wieku. Zablokowany kanalik łzowy może być obecny nawet przy urodzeniu (wrodzony). Przyczyny obejmują:
- Wrodzona blokada. Wiele niemowląt rodzi się z zablokowanym kanalikiem łzowym. System drenażu łez może nie być w pełni rozwinięty lub może występować nieprawidłowość kanału. Często nad otworem uchodzącym do nosa pozostaje cienka błona tkankowa (nasolacrimal duct).
- Zmiany związane z wiekiem. Z wiekiem maleńkie otwory odprowadzające łzy (puncta) mogą się zwężać, powodując zablokowanie.
- Infekcja lub stan zapalny. Przewlekła infekcja lub zapalenie oczu, systemu odprowadzania łez lub nosa może spowodować zablokowanie kanalików łzowych.
- Uraz lub uraz. Uraz twarzy może spowodować uszkodzenie kości lub blizny w pobliżu systemu drenażowego, zakłócając normalny przepływ łez przez kanały. Nawet małe cząstki brudu lub luźne komórki skóry utknięte w przewodzie mogą spowodować zablokowanie.
- Guz. Guz w nosie lub w dowolnym miejscu wzdłuż systemu odprowadzania łez może powodować zablokowanie.
- Stany zapalne. Zaburzenia powodujące obrzęk, takie jak sarkoidoza lub ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, mogą zwiększać ryzyko rozwoju zablokowanego kanału łzowego.
- Krople do oczu. Rzadko długotrwałe stosowanie niektórych leków, takich jak krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry, może powodować zablokowanie kanału łzowego.
- Leczenie raka. Zablokowany kanał łzowy jest możliwym skutkiem ubocznym chemioterapii i radioterapii raka.
Jak działa system drenażu łez
Gruczoły łzowe produkują większość twoich łez. Gruczoły te znajdują się wewnątrz górnych powiek nad każdym okiem. Zwykle łzy płyną z gruczołów łzowych po powierzchni oka. Łzy spływają do puncta, znajdującego się w wewnętrznych kącikach górnej i dolnej powieki.
Twoje powieki mają małe kanały (canaliculi), które przenoszą łzy do worka, w którym powieki są przymocowane do boku nosa (woreczek łzowy). Stamtąd łzy przemieszczają się kanałem (przewodem nosowo-łzowym) odprowadzającym do nosa. Po dostaniu się do nosa łzy są ponownie wchłaniane.
Blokada może wystąpić w dowolnym punkcie systemu odprowadzania łez, od puncta do nosa. Kiedy tak się dzieje, twoje łzy nie spływają prawidłowo, powodując łzawienie oczu i zwiększając ryzyko infekcji oczu i stanów zapalnych.
Czynniki ryzyka
Niektóre czynniki zwiększają ryzyko rozwoju zablokowanego kanalika łzowego:
- Wiek i płeć. Starsze kobiety są najbardziej narażone na rozwój zablokowanych kanalików łzowych z powodu zmian związanych z wiekiem.
- Przewlekłe zapalenie oka. Jeśli twoje oczy są stale podrażnione, zaczerwienione i zaognione (zapalenie spojówek), istnieje większe ryzyko zablokowania kanalików łzowych.
- Poprzednia operacja. Poprzednia operacja oka, powieki, nosa lub zatok mogła spowodować pewne bliznowacenie układu kanalików łzowych, co może skutkować późniejszym zablokowaniem kanalika łzowego.
- Jaskra. Leki przeciwjaskrowe są często stosowane miejscowo na oko. Jeśli stosowałeś te lub inne miejscowe leki do oczu, jesteś bardziej narażony na rozwój zablokowanego kanału łzowego.
- Wcześniejsze leczenie raka. Jeśli miałeś radioterapię lub chemioterapię w leczeniu raka, szczególnie jeśli promieniowanie było skupione na twojej twarzy lub głowie, jesteś bardziej narażony na rozwój zablokowanego kanału łzowego.
Powikłania związane z zablokowanym kanalikiem łzowym
Ponieważ twoje łzy nie spływają normalnie, łzy, które pozostają w systemie drenażowym, stają w stagnacji. Stojące łzy sprzyjają rozwojowi bakterii, wirusów i grzybów, co może prowadzić do nawracających infekcji i stanów zapalnych oka.
Każda część systemu odprowadzania łez, w tym przezroczysta błona na powierzchni oka (spojówka), może ulec zakażeniu lub stanowi zapalnemu z powodu zablokowania kanału łzowego.
Zapobieganie
Aby zmniejszyć ryzyko rozwoju niedrożności kanalików łzowych w późniejszym życiu, należy szybko rozpocząć leczenie zapalenia oka lub infekcji. Postępuj zgodnie z tymi wskazówkami, aby przede wszystkim uniknąć infekcji oczu:
- Dokładnie i często myj ręce.
- Staraj się nie pocierać oczu.
- Regularnie wymieniaj eyeliner i tusz do rzęs. Nigdy nie udostępniaj tych kosmetyków innym osobom.
- Jeśli nosisz soczewki kontaktowe, utrzymuj je w czystości zgodnie z zaleceniami producenta i okulisty.
Diagnoza
Aby zdiagnozować twój stan, twój lekarz rozmawia z tobą o twoich symptomach, bada twoje oczy i wykonuje kilka testów. Lekarz zbada również wnętrze nosa, aby ustalić, czy jakiekolwiek zaburzenia strukturalne dróg nosowych powodują niedrożność. Jeśli lekarz podejrzewa zablokowanie kanału łzowego, lekarz może zlecić wykonanie innych badań w celu znalezienia lokalizacji blokady.
Testy stosowane do diagnozowania zablokowanego kanalika łzowego obejmują:
- Test drenażu łez. Ten test mierzy, jak szybko spływają łzy. Na powierzchnię każdego oka nakłada się jedną kroplę specjalnego barwnika. Możesz mieć zablokowany kanalik łzowy, jeśli po pięciu minutach większość barwnika nadal znajduje się na powierzchni oka.
- Sprawdzanie drenażu łez i sondowanie. Twój lekarz może przepłukać roztwór soli fizjologicznej przez system drenażu łez, aby sprawdzić, jak dobrze odpływa. Lub lekarz może włożyć smukły instrument (sondę) przez małe otwory drenażowe w kąciku powieki (puncta), aby sprawdzić blokady. W niektórych przypadkach to sondowanie może nawet rozwiązać problem.
- Badania obrazowe oka. W przypadku tych procedur barwnik kontrastowy jest przepuszczany z puncta w kąciku powieki przez system drenażu łez. Następnie wykonuje się zdjęcia rentgenowskie, tomografii komputerowej (CT) lub rezonansu magnetycznego (MRI) w celu ustalenia lokalizacji i przyczyny blokady.
Leczenie zablokowanego kanalika łzowego
Leczenie zależy od tego, co powoduje zablokowanie kanału łzowego. Do rozwiązania problemu może być potrzebne więcej niż jedno podejście. Jeśli guz powoduje zablokowanie kanału łzowego, leczenie skupi się na przyczynie guza. Można przeprowadzić operację usunięcia guza lub lekarz może zalecić zastosowanie innych metod leczenia w celu jego zmniejszenia.
- Leki zwalczające infekcję. Jeśli twój lekarz podejrzewa infekcję, lekarz może przepisać krople do oczu z antybiotykiem lub pigułki.
-
Oglądaj i czekaj lub masaż. Dzieci urodzone z zablokowanym kanalikiem łzowym często stają się lepsze bez żadnego leczenia. Może się to zdarzyć, gdy system odwadniający dojrzewa w ciągu pierwszych kilku miesięcy życia. Często nad otworem uchodzącym do nosa (przewód nosowo-łzowy) pozostaje cienka błona tkankowa. Jeśli zablokowany kanał łzowy Twojego dziecka nie ulega poprawie, lekarz może nauczyć Cię specjalnej techniki masażu, aby pomóc otworzyć membranę.
Jeśli doznałeś urazu twarzy, który spowodował zablokowanie kanalików łzowych, lekarz może zalecić odczekanie kilku miesięcy, aby zobaczyć, czy stan się poprawi w miarę gojenia się urazu. W miarę zmniejszania się obrzęku kanaliki łzowe mogą same się odblokować.
-
Rozszerzanie, sondowanie i płukanie. W przypadku niemowląt ta technika jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym. Lekarz powiększa otwory punktowe za pomocą specjalnego instrumentu rozszerzającego i wprowadza cienką sondę przez punkt do systemu odprowadzania łez.
W przypadku osób dorosłych z częściowo zwężonym puncta lekarz może rozszerzyć puncta za pomocą małej sondy, a następnie przepłukać (przepłukać) kanał łzowy. Jest to prosta procedura ambulatoryjna, która często zapewnia przynajmniej chwilową ulgę.
- Rozszerzanie cewnika balonowego. Jeśli inne metody leczenia nie zadziałały lub blokada powraca, można zastosować tę procedurę. Zwykle jest skuteczny w przypadku niemowląt i małych dzieci, a także może być stosowany u dorosłych z częściową blokadą. Najpierw pacjentowi podaje się znieczulenie ogólne. Następnie przez niedrożność kanalika łzowego w nosie lekarz wprowadza rurkę (cewnik) z opróżnionym balonikiem na końcu. Lekarz kilka razy nadmuchuje i opróżnia balon, aby otworzyć blokadę.
- Stentowanie lub intubacja. Ta procedura jest zwykle wykonywana przy użyciu znieczulenia ogólnego. Cienka rurka wykonana z silikonu lub poliuretanu jest przewleczona przez jedno lub oba punkty w kąciku powieki. Rurki te przechodzą następnie przez system odprowadzania łez do nosa. Mała pętla rurki pozostanie widoczna w kąciku oka, a rurki są zwykle pozostawiane na około trzy miesiące przed ich usunięciem. Możliwe powikłania obejmują zapalenie spowodowane obecnością rurki.
Chirurgia
Operacja, która jest powszechnie stosowana w leczeniu zablokowanych kanalików łzowych, nazywa się dacryocystorhinostomy. Ta procedura otwiera przejście dla łez, aby ponownie wypłynąć z nosa. Najpierw podaje się znieczulenie ogólne lub znieczulenie miejscowe, jeśli jest wykonywane w trybie ambulatoryjnym.
Etapy tej procedury różnią się w zależności od dokładnej lokalizacji i zakresu blokady, a także doświadczenia i preferencji chirurga.
- Zewnętrzny. Za pomocą zewnętrznego dacryocystorhinostomy chirurg wykonuje nacięcie z boku nosa, w pobliżu miejsca, w którym znajduje się woreczek łzowy. Po podłączeniu woreczka łzowego do jamy nosowej i umieszczeniu stentu w nowym kanale chirurg zamyka nacięcie skórne kilkoma szwami.
- Endoskopowe lub endonasowe. W tej metodzie chirurg wykorzystuje mikroskopijną kamerę i inne małe instrumenty wprowadzane przez otwór nosowy do systemu kanałów. Ta metoda nie wymaga nacięcia, więc nie pozostawia blizny. Ale wskaźniki sukcesu nie są tak wysokie, jak w przypadku procedury zewnętrznej.
Po operacji użyjesz sprayu zmniejszającego przekrwienie nosa i kropli do oczu, aby zapobiec infekcji i zmniejszyć stan zapalny. Po trzech do sześciu miesiącach wrócisz do gabinetu lekarskiego w celu usunięcia stentów używanych do utrzymania nowego kanału otwartego podczas procesu gojenia.
Discussion about this post