Co robić, gdy nie możesz zajść w ciążę

9 kroków, które każda para powinna podjąć

Niemożność zajścia w ciążę, jeśli próbujesz od jakiegoś czasu, może być bolesna. Ale są kroki, które możesz i powinieneś podjąć. Czasami przyczyna niepłodności jest łatwa do zdiagnozowania i może być leczona.

Jeśli masz mniej niż 35 lat i od roku próbujesz zajść w ciążę, lub jeśli masz ponad 35 lat i starasz się od sześciu miesięcy, nadszedł czas, aby uzyskać pomoc. Jeśli miałeś dwa lub więcej poronień jeden po drugim, powinieneś udać się do specjalisty. To samo dotyczy sytuacji, gdy masz niepokojące objawy lub masz czynniki ryzyka niepłodności, nawet jeśli nie starałeś się o dziecko przez cały rok.

Krok 1: Umów się na wizytę w położniku/ginekologii

Twój pierwszy przystanek powinien być u zwykłego ginekologa — nie musisz iść bezpośrednio do kliniki leczenia niepłodności. W rzeczywistości większość klinik preferuje skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu lub ginekologa. Możesz zabrać ze sobą swojego partnera, chociaż nie jest to konieczne w tym momencie. Aby przygotować się do wizyty, zbierz następujące informacje:

Daty ostatnich sześciu okresów, nawet jeśli miesiączkujesz jak w zegarku. Jeśli prowadzisz kalendarz płodności lub wykres podstawowej temperatury ciała, przynieś informacje z ostatnich sześciu miesięcy.
Lista leków, które Ty i Twój partner przyjmujecie regularnie. Niektóre leki mogą zakłócać płodność, w tym niektóre leki przeciwdepresyjne, a nawet dostępne bez recepty leki przeciwalergiczne.
Lista wszelkich objawów niepłodności lub czynników ryzyka.
Wszelkie pytania. Jeśli je zapiszesz, z większym prawdopodobieństwem je zapytasz.

Kiedy omawiasz swoje objawy, pamiętaj o tych wstydliwych, takich jak bolesny seks, niechciany wzrost włosów lub niskie libido. To wszystko mogą być objawami problemu z płodnością. Uwzględnij wszelkie objawy, których może doświadczać twój partner. Aż 40% niepłodnych par boryka się z niepłodnością męską.

Krok 2: Rozpocznij podstawowe badanie płodności

Badanie płodności obejmuje badanie krwi kobiety i badanie nasienia mężczyzny. W zależności od objawów badanie może również obejmować histerosalpingogram (HSG), USG pochwy lub diagnostyczną laparoskopię. Twój lekarz prawdopodobnie wykona również podstawowe badanie miednicy i wymaz Pap, a także kilka testów na niektóre infekcje lub choroby przenoszone drogą płciową.

Podstawowe testy płodności mogą, ale nie muszą prowadzić do postawienia diagnozy. Do 30% par nigdy nie dowiaduje się, dlaczego nie mogą zajść w ciążę, w takim przypadku diagnozowana jest niepłodność o niewyjaśnionej przyczynie.

To normalne, że odczuwasz niepokój i niepokój podczas badania płodności. Szukaj wsparcia u przyjaciół, rodziny lub terapeuty. Osobista grupa wsparcia lub internetowe forum dotyczące płodności również mogą zapewnić wsparcie emocjonalne.

Krok 3: (Być może) Rozpocznij podstawowe leczenie niepłodności

Na podstawie wyników testów płodności lekarz może zalecić Ci podjęcie jakiejś formy leczenia niepłodności. Możesz odnieść sukces, na przykład, przyjmując leki takie jak Clomid (klomifen), Femara (letrozol), lek na raka piersi, który zwiększa poziom estrogenu, lub Metformina, lek uwrażliwiający na insulinę, który jest stosowany w leczeniu niepłodności, czasami razem z Clomidem.

Jeśli badanie wykaże, że masz nieprawidłowości strukturalne (na przykład macicy) lub endometriozę, lekarz może zasugerować leczenie chirurgiczne. Mogą skierować Cię bezpośrednio do specjalisty ds. płodności lub chirurga reprodukcyjnego.

Pewne zmiany stylu życia mogą znacznie zwiększyć twoje szanse na poczęcie podczas leczenia (a nawet jeśli zdecydujesz się nie kontynuować leczenia). Obejmują one:

Rzucanie palenia
Ograniczenie picia alkoholu
Utrata wagi w przypadku nadwagi lub otyłości (otyłość może być również wywołana brakiem równowagi hormonalnej)
Zmniejszenie ilości ćwiczeń, które wykonujesz, jeśli nadmiernie ćwiczysz lub masz niedowagę

Krok 4: Poszukaj kliniki leczenia niepłodności

Jeśli podstawowe leczenie bezpłodności nie jest skuteczne lub jeśli wyniki Twoich badań sugerują leczenie, które wykracza poza zakres Twojego ginekologa, może skierować Cię do specjalisty ds. Niepłodności lub kliniki leczenia niepłodności. Ponieważ leczenie niepłodności prawdopodobnie nie będzie objęte ubezpieczeniem, skup się na poszukiwaniu lekarza lub kliniki na znalezieniu najlepszej możliwej opieki, na jaką możesz sobie pozwolić.

Kiedy zaczniesz szukać informacji na temat klinik leczenia bezpłodności, upewnij się, że wiesz, ile będzie kosztować wstępna konsultacja. Przedyskutuj opłaty z wyprzedzeniem, jeśli zdecydujesz się kontynuować leczenie. Pamiętaj, aby wziąć pod uwagę podróże i stracony czas pracy, jeśli zastanawiasz się nad przychodnią, która nie jest w pobliżu. Wiele zabiegów wymaga częstych wizyt.

Krok 5: Więcej testów płodności

Często (ale nie zawsze) Twoja klinika leczenia niepłodności będzie chciała przeprowadzić więcej testów, a nawet powtórzyć niektóre testy, które już wykonałeś. Na przykład, twój ginekolog mógł sprawdzić poziom hormonu folikulotropowego (FSH), podczas gdy klinika leczenia niepłodności zadecyduje również o wykonaniu badania liczby pęcherzyków antralnych lub innych testów rezerwy jajnikowej.

Jeśli kiedykolwiek miałeś poronienie, twój ginekolog mógł wysłać tkankę z poronienia do analizy. Poradnia niepłodności może zaproponować wykonanie kariotypowania lub histeroskopii.

Krok 6: Stwórz plan działania

Po otrzymaniu wyników jakichkolwiek testów drugiej rundy lub powtórnych, lekarz ds. Niepłodności omówi zalecany plan leczenia. Możesz również porozmawiać z doradcą finansowym kliniki, aby omówić opłaty i opcje płatności. Twój lekarz powinien dać Tobie i Twojemu partnerowi czas na rozważenie proponowanych terapii i ustalenie, na co Cię stać.

Krok 7: Rozpocznij leczenie niepłodności

Leczenie niepłodności obejmuje zarówno stosunkowo proste, jak i skomplikowane i skomplikowane. Na przykład, jeśli masz endometriozę, lekarz może najpierw przeprowadzić operację usunięcia złogów endometrium. Następnie, gdy będziesz miał czas na powrót do zdrowia, możesz rozpocząć zabiegi zapłodnienia in vitro, a nawet spróbować samodzielnie przez jakiś czas.

Krok 8: Ponowna ocena planów leczenia

Leczenie niepłodności jest mniej precyzyjnym rozwiązaniem, a raczej próbą tego, co wtedy, tego rodzaju procesu. Możesz począć w swoim pierwszym cyklu leczenia, ale jest bardziej prawdopodobne, że będziesz potrzebować kilku cykli, zanim odniesiesz sukces.

Dobry lekarz pomoże ci zrozumieć, kiedy trzymać się obecnego planu leczenia, a kiedy dokonać dużych lub małych zmian. Istnieją również sugerowane limity zabiegów. Na przykład nie należy przyjmować Clomidu dłużej niż sześć cykli.

Jeden nieudany cykl nie oznacza, że leczenie nigdy nie zadziała. Nawet pary bez problemów z płodnością potrzebują od trzech do sześciu miesięcy na poczęcie.

Jeśli czujesz się przytłoczony, ale nie do końca gotowy, aby się poddać, porozmawiaj ze swoim lekarzem o przerwie. Możesz się martwić, że opóźnienie leczenia zmniejszy szanse powodzenia, ale nie zawsze jest to prawdą. Poza tym czasami twoje zdrowie psychiczne jest ważniejsze.

Krok 9-A: Zaplanuj zdrową ciążę

Jeśli leczenie się powiedzie i zajdziesz w ciążę, klinika leczenia niepłodności prawdopodobnie będzie Cię monitorować przez pierwsze kilka tygodni ciąży i być może będziesz musiała kontynuować leczenie hormonalne lub zastrzyki.

W zależności od przyczyny niepłodności i tego, czy poczęłaś mnogi, możesz potrzebować dokładniejszego monitorowania podczas ciąży. Ciąża po niepłodności to nie to samo, co ciąża „łatwo poczęta”. Nawet decydowanie, kiedy powiedzieć ludziom, których się spodziewasz, może być stresujące. Jeśli masz bezpłodnych przyjaciół, możesz odczuwać poczucie winy ocalałego lub czuć, że zostawiasz ich w tyle.

Krok 9-B: Zdecyduj się przejść dalej

Nie wszystkie bezpłodne pary zajdą w ciążę. Jeśli ostatecznie nie możesz zajść w ciążę lub musisz przerwać leczenie z powodów finansowych, może to być bolesne. Jeśli twoje rozczarowanie jest przytłaczające, koniecznie odwiedź doradcę lub dołącz do grupy samopomocy.