Jak radzić sobie z rywalizacją rodzeństwa wśród bliźniaków?

Rywalizacja między rodzeństwem była ostatnio rozpalona wokół naszego domu. Okrucieństwo emocji, które moje ośmioletnie, identyczne dziewczyny kierują do siebie, czasami mnie zdumiewa.

Każdy oddech, który biorą, to rywalizacja o tlen. Każde wypowiedziane słowo jest celem kontrowersji. Kłócą się o wszystko io wszystko. Kłócili się o to, po której stronie minivana wejść i kto powinien zamknąć drzwi po wyjściu.

Jak rozgrywa się bliźniacza rywalizacja

Dziś rano obudzili się, kłócąc się o to, kto wyłączy budzik. Kłótnia kontynuowana była przy śniadaniu, podczas debaty na temat tego, kto otrzymał więcej czasu twarzą w twarz z pudełkiem płatków śniadaniowych, czytając rozkład składników odżywczych i listę składników. Następnie podjęli walkę o pozycję na przystanku, aby zobaczyć, kto pierwszy może wsiąść do autobusu.

W ciągu roku szkolnego mają przerwę od siebie w ciągu dnia, gdzie są umieszczani w osobnych klasach. Ale rywalizacja wznawia się po powrocie do domu, w ciągłej rywalizacji o najlepszą przekąskę, gdy starają się prześcignąć w opisie swoich przygód w szkole.

Czasami bycie ich matką jest szalone. Po prostu nie rozumiem, dlaczego zawsze są ze sobą w sprzeczności. Z mojego punktu widzenia obie są szczęśliwymi, dobrze przystosowanymi dziewczynami, które mają wszystko, czego dziecko może chcieć od życia, jeśli nie więcej. Nie mogę pojąć, dlaczego tak bardzo się na siebie obrażają. Dlaczego nie mogą być zadowoleni z tego, co mają, zamiast martwić się, że ich siostra może dostać coś lepszego?

Wiem, że to faza. Nie zawsze tak będzie. Podobnie jak wiele innych aspektów rodzicielstwa wielokrotności, to również minie. Ich rywalizacja od czasu do czasu nasila się i niedługo przejdziemy w błogi okres, w którym są najlepszymi kumplami (bardziej partnerami w zbrodni!). Tak wielu moich przyjaciół, którzy mają siostry, mówi: „Mogą teraz walczyć, ale będą się wzajemnie cenić, gdy dorosną”.

Ale nie możemy się doczekać, aż dorosną i odejdą, by mieć spokój w domu. Dlatego staraliśmy się stworzyć trochę harmonii, używając prostych taktyk, aby przypomnieć dziewczynom, jakie są wyjątkowe, jak bardzo muszą być za to wdzięczne i jakie mają szczęście, że mają się nawzajem.

Bliźniacze strategie rywalizacji

Po tygodniach frustracji z powodu ich konkurencyjności zdecydowałem, że nadszedł czas na ekstremalne środki. Byłem zdeterminowany, aby nauczyć ich skupiać się na pozytywnych aspektach ich życia i przestać tracić energię na próby bicia swojej siostry. Oto niektóre z zastosowanych przez nas strategii.

Dobranoc, dobra siostro

Dodaliśmy kilka nowych elementów do naszej rutyny przed snem. Każdego wieczoru, po przeczytaniu z każdą dziewczyną z osobna, spędzamy czas na prywatne dzielenie się. To szczególny czas, aby porozmawiać o swoim dniu i przedyskutować wszelkie obawy lub prośby modlitewne. Teraz, po rozmowie i modlitwie, zadaję im dwa pytania, które mają pomóc im docenić siebie i siebie nawzajem. Zaczynam od: „Powiedz mi coś, co lubisz w sobie lub w swoim życiu, albo coś, za co jesteś dziś wdzięczna”.

Mam nadzieję, że skupią się na tym, jakie mają szczęście. Kiedy czujesz się dobrze ze sobą, a twoje serce jest pełne wdzięczności, nie jest tak łatwo czuć urazę do bliźniego — lub, w tym przypadku, do siostry.

A potem powtarzam: „Powiedz mi, co lubisz w swojej siostrze lub dlaczego jesteś za nią wdzięczny”. To naprawdę sprawiło, że pomyśleli o sobie nawzajem w pozytywnym świetle. Na początku otrzymywaliśmy odpowiedzi typu „Ona jest miła” lub „Ona jest dobrą siostrą”.

Ale w miarę upływu dni i konieczności wymyślania nowych odpowiedzi, komentarze stają się bardziej szczegółowe. „Miło było, kiedy przyniosła mi szklankę wody, kiedy nie czułem się dobrze”. „Ona jest naprawdę dobra w matematyce i byłam zadowolona, ​​gdy pomogła mi w odrabianiu lekcji”.

Zachęcaj do indywidualnych zainteresowań

Ciężko pracujemy, aby umożliwić dziewczynom odkrywanie indywidualnych zainteresowań. Chociaż dzielą ze sobą niektóre zajęcia (brunnie, śpiewanie w chórze dziecięcym w kościele, drużyna pływacka), gorąco zachęcamy ich do rozwijania odrębnych zainteresowań. Jedna córka bierze lekcje sztuki i gra w drużynie koszykówki. Drugi zajmuje się karate i występuje z irlandzką grupą taneczną. i

Oznacza to, że spędzamy większość popołudni i sporo weekendów, jeżdżąc nimi po mieście, ale warto! Jak moje serce przyspieszyło, gdy patrzyłem, jak moja córka siedzi na uboczu, dopingując drużynę koszykówki swojej siostry do zwycięstwa. I wiedziałam, że postępujemy właściwie, kiedy druga córka promieniała siostrzaną dumą podczas recitalu tanecznego swojej bliźniaczki.

Działania te dają im możliwość wyrażenia swojej indywidualności i uznania za własne możliwości. W naszym gospodarstwie domowym jest znacznie spokojniej, gdy dziewczęta mają poczucie spełnienia w swoich indywidualnych czynnościach. Są znacznie bardziej skłonni do oferowania sobie nawzajem wsparcia i komplementów niż urazy i debaty.

Wzmocnienie

Na koniec staram się codziennie przypominać im, jak bardzo są kochani i jakie mają szczęście. W każdej sytuacji przypominam im, że siostry są ważniejsze od przyjaciół, a uczucia są ważniejsze od rzeczy. Zachęcam ich, aby zastanowili się, jak ich zachowanie wpłynie na ich siostrę, i nagradzam ich dobitnie, gdy przyłapuję ich na wzajemnym traktowaniu lub uprzejmości.

Któregoś dnia wyjaśniłem im, jak rzadkie i wyjątkowe jest bycie bliźniakiem. Powiedziałem im: „Tak wielu ludzi oddałoby wszystko, aby mieć bliźniaczkę, wyjątkową siostrę w swoim życiu. Zapytaj znajomych; zobacz, ilu z nich chciałoby być bliźniakami!”

„Ale ludzie nie mogą tak po prostu sprawić, aby tak się stało” – wyjaśniłem. „Nawet Bill Gates, najbogatszy człowiek na świecie, nie może kupić sobie bliźniaka. Nawet ktoś mający władzę, jak król czy prezydent Stanów Zjednoczonych, nie może sobie dać brata bliźniaka”.

„Bóg dał ci ten niesamowity prezent. Stworzył ci identyczne bliźniaczki i dał ci wyjątkową siostrę. Gdyby ktoś dał ci skarb, pobiłbyś go i brzydko z nim rozmawiał? Nie, byłbyś dumny i wdzięczny, że go masz . Zadbałabyś o nie i traktowała z szacunkiem. I tak powinnaś traktować swoją siostrę.