Typowe leki stosowane w leczeniu nudności w ciąży

Nudności i wymioty są częstymi objawami doświadczanymi przez kobiety w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży. Ten stan nazywa się „porannymi mdłościami” i jest niepokojący oraz wpływa na jakość życia. Podczas gdy większość przypadków ustępuje bez interwencji medycznej, niektóre kobiety wymagają leków, aby złagodzić objawy. W tym artykule dokonamy przeglądu leków zwykle stosowanych w leczeniu nudności w czasie ciąży, w tym ich zastosowań, wskazań, przeciwwskazań, dawek i skutków ubocznych.

Leki zwykle stosowane w leczeniu nudności u kobiet w ciąży

1. Bursztynian doksylaminy i chlorowodorek pirydoksyny (Diclegis, Bonjesta)

Zastosowania: Bursztynian doksylaminy i chlorowodorek pirydoksyny są stosowane w połączeniu w leczeniu nudności i wymiotów w czasie ciąży.

Bursztynian doksylaminy i chlorowodorek pirydoksyny (Diclegis, Bonjesta) są uważane za bezpieczne do stosowania w czasie ciąży. Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) sklasyfikowała te leki jako Pregnancy Category A, co oznacza, że ​​odpowiednie i dobrze kontrolowane badania nie wykazały zwiększonego ryzyka uszkodzenia płodu.

Doksylamina jest lekiem przeciwhistaminowym, który blokuje działanie histaminy, neuroprzekaźnika zaangażowanego w odruch wymiotny. Uważa się, że pirydoksyna, forma witaminy B6, ma właściwości przeciwwymiotne, chociaż jej dokładny mechanizm działania pozostaje niejasny.

Wskazania: Połączenie tych leków jest wskazane dla kobiet w ciąży, u których występują nudności i wymioty, u których nie wystąpiła odpowiedź na leczenie zachowawcze, takie jak modyfikacja diety i odpowiednie nawodnienie.

Przeciwwskazania: Kobiety ze stwierdzoną nadwrażliwością na doksylaminę, pirydoksynę lub którykolwiek składnik preparatu nie powinny stosować tego leku.

Dawkowanie leku: Zalecana dawka początkowa to dwie tabletki Diclegis (10 mg bursztynianu doksylaminy i 10 mg chlorowodorku pirydoksyny) przyjmowane przed snem. Jeśli objawy utrzymują się, dawkę można zwiększyć do maksymalnie czterech tabletek dziennie.

Skutki uboczne: Najczęstsze działania niepożądane to senność, zawroty głowy i suchość w ustach. Efekty te są zwykle łagodne i ustępują wraz z dalszym stosowaniem.

2. Metoklopramid (reglan)

Zastosowanie: Metoklopramid stosuje się w leczeniu nudności i wymiotów, a także gastroparezy, stanu, w którym żołądek opróżnia się powoli.

Metoklopramid jest klasyfikowany przez FDA jako Pregnancy Category B, co oznacza, że ​​badania na zwierzętach nie wykazały żadnego szkodliwego wpływu na płód, ale nie ma dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Ten lek jest ogólnie uważany za bezpieczny do stosowania w czasie ciąży, gdy korzyści przewyższają ryzyko.

Metoklopramid działa poprzez zwiększenie uwalniania acetylocholiny, neuroprzekaźnika, który stymuluje motorykę przewodu pokarmowego i przyspiesza opróżnianie żołądka. Blokuje również działanie dopaminy, innego neuroprzekaźnika zaangażowanego w odruch wymiotny.

Wskazania: Metoklopramid jest wskazany dla kobiet w ciąży z nudnościami i wymiotami, które nie zareagowały na inne metody leczenia, w tym bursztynian doksylaminy i chlorowodorek pirydoksyny.

Przeciwwskazania: Metoklopramid jest przeciwwskazany u kobiet z niedrożnością przewodu pokarmowego, zaburzeniami napadowymi lub późnymi dyskinezami w wywiadzie (ruchy mimowolne).

Dawkowanie leku: Zwykła dawka to 5-10 mg przyjmowana doustnie trzy do czterech razy dziennie, 30 minut przed posiłkiem i przed snem.

Działania niepożądane: Częste działania niepożądane obejmują senność, zawroty głowy i objawy pozapiramidowe (ruchy mimowolne, takie jak drżenie lub sztywność mięśni).

3. Ondansetron (Zofran)

Zastosowania: Ondansetron jest stosowany przede wszystkim w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów spowodowanych chemioterapią, radioterapią i zabiegami chirurgicznymi.

Ondansetron jest klasyfikowany przez FDA jako Pregnancy Category B. Chociaż niektóre badania sugerowały niewielki wzrost ryzyka wad wrodzonych, zwłaszcza wad serca, w przypadku stosowania w pierwszym trymestrze ciąży, inne badania nie wykazały takiego związku. Stosowanie ondansetronu w czasie ciąży należy dokładnie rozważyć, porównując korzyści z potencjalnym ryzykiem.

Ondansetron jest selektywnym antagonistą receptora serotoninowego (5-HT3), który blokuje działanie serotoniny, neuroprzekaźnika zaangażowanego w odruch wymiotny.

Wskazania: Chociaż ondansetron nie został specjalnie zatwierdzony do stosowania w czasie ciąży, może być przepisywany kobietom w ciąży z ciężkimi nudnościami i wymiotami, które nie zareagowały na inne metody leczenia.

Przeciwwskazania: Ondansetronu nie należy stosować u kobiet ze stwierdzoną nadwrażliwością na lek lub jego składniki oraz u kobiet z zespołem wydłużonego odstępu QT w wywiadzie, zaburzeniami rytmu serca.

Dawkowanie leku: Typowa dawka do leczenia nudności i wymiotów w ciąży to 4-8 mg przyjmowane doustnie dwa do trzech razy dziennie, w zależności od potrzeb.

Skutki uboczne: Częste działania niepożądane obejmują ból głowy, zawroty głowy i zaparcia. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują wydłużenie odstępu QT (nieprawidłowy rytm serca) i zespół serotoninowy (stan potencjalnie zagrażający życiu, charakteryzujący się pobudzeniem, halucynacjami i przyspieszonym rytmem serca).

4. Prochlorperazyna (Compazine)

Zastosowania: Prochlorperazyna jest stosowana w leczeniu ciężkich nudności i wymiotów, a także zaburzeń psychotycznych, takich jak schizofrenia.

Prochlorperazyna jest klasyfikowana przez FDA jako Pregnancy Category C, co oznacza, że ​​badania na zwierzętach wykazały niekorzystny wpływ na płód, ale nie ma dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Lek ten należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Prochlorperazyna jest pochodną fenotiazyny, która działa poprzez blokowanie receptorów dopaminy w mózgu, hamując w ten sposób odruch wymiotny.

Wskazania: Prochlorperazyna jest wskazana dla kobiet w ciąży z silnymi nudnościami i wymiotami, które nie reagują na inne metody leczenia.

Przeciwwskazania: Prochlorperazyna jest przeciwwskazana u kobiet ze stwierdzoną nadwrażliwością na lek lub inne fenotiazyny, a także u kobiet z drgawkami, zahamowaniem czynności szpiku kostnego lub chorobami wątroby w wywiadzie.

Dawkowanie leku: Zwykła dawka w leczeniu nudności i wymiotów w czasie ciąży to 5-10 mg przyjmowane doustnie trzy do czterech razy dziennie, w zależności od potrzeb.

Skutki uboczne: Częste działania niepożądane obejmują senność, zawroty głowy i objawy pozapiramidowe. Mniej powszechne, ale poważne działania niepożądane obejmują agranulocytozę (poważny spadek liczby białych krwinek), późne dyskinezy i złośliwy zespół neuroleptyczny (zagrażające życiu zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się wysoką gorączką, sztywnością mięśni i zmienionym stanem psychicznym).

Kobiety w ciąży, u których występują nudności i wymioty, mogą wymagać podania leków w celu złagodzenia objawów, zwłaszcza gdy środki zachowawcze okazały się nieskuteczne. Bursztynian doksylaminy i chlorowodorek pirydoksyny, metoklopramid, ondansetron i prochlorperazyna należą do najczęściej stosowanych leków w tym celu. Każdy lek ma unikalny mechanizm działania, wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie i skutki uboczne. Pracownicy służby zdrowia muszą rozważyć korzyści i ryzyko każdego leku przed przepisaniem go kobiecie w ciąży, biorąc pod uwagę takie czynniki, jak nasilenie objawów, historia medyczna kobiety i potencjalne interakcje między lekami.

Dokumenty referencyjne:

• Wytyczne Amerykańskiego Kolegium Położników i Ginekologów.
• Wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).
• Baza danych UpToDate.
• Baza danych PubMed.