Przyczyny i czynniki ryzyka niewydolności serca

Istnieje kilka potencjalnych przyczyn niewydolności serca, z których wszystkie mają wspólny wątek osłabienia serca. Niewydolność serca może być spowodowana problemami sercowo-naczyniowymi, takimi jak zawał serca, choroba wieńcowa (uszkodzenie wewnętrznych naczyń krwionośnych serca) i nadciśnienie (wysokie ciśnienie krwi), a także inne choroby i stany, takie jak cukrzyca i otyłość.

Czynniki związane ze stylem życia, takie jak palenie i brak aktywności, odgrywają istotną rolę, ponieważ często ustępują miejsca niektórym z tych obaw. Dość częstą przyczyną jest również choroba genetyczna, kardiomiopatia przerostowa.

Nadwyrężenie mięśnia sercowego przez długi czas utrudnia skuteczny przepływ krwi do tego stopnia, że ​​gromadzi się płyn w sercu i płucach, a ostatecznie nadmiar płynu w kończynach.

Układ sercowo-naczyniowy

Spośród przyczyn niewydolności serca najważniejsze są poprzedzające ją choroby serca. Niektóre często występują razem i mogą się wzajemnie wywoływać. Na przykład nadciśnienie przyczynia się do choroby wieńcowej, która prowadzi do zawału serca.

Najczęstsze problemy sercowo-naczyniowe powodujące niewydolność serca to:

Nadciśnienie: Nadciśnienie jest główną przyczyną zarówno mężczyzn, jak i kobiet.Długotrwałe nadciśnienie przyczynia się do choroby wieńcowej, która jest główną przyczyną zawału serca (związane z tym uszkodzenie osłabia serce, czasami prowadząc do niewydolności). Samo nadciśnienie również przyczynia się do niewydolności serca, ponieważ gdy serce przez lata pompuje pod wysokim ciśnieniem, mięśnie mogą stać się mniej wydajne.

CAD (choroba wieńcowa): Tętnice wieńcowe to naczynia krwionośne, które zaopatrują serce w krew zawierającą składniki odżywcze i tlen. CAD opisuje proces, w którym wnętrze tętnic wieńcowych staje się wąskie, sztywne i nieregularne. Te niezdrowe naczynia krwionośne stają się podatne na gromadzenie się cholesterolu, resztek i krwi. W końcu mogą zostać zablokowane przez skrzepy krwi, powodując atak serca.

MI (zawał mięśnia sercowego): Zawał mięśnia sercowego występuje, gdy zakrzep krwi całkowicie blokuje jedną lub więcej tętnic wieńcowych, przerywając przepływ krwi do części serca. Gdy obszary mięśnia sercowego zostaną pozbawione krwi, mogą już nigdy nie funkcjonować w ten sam sposób, stając się słabsze w częściach dotkniętych zawałem serca. To sprawia, że ​​funkcja pompowania serca jest mniej skuteczna, co prowadzi do niewydolności serca.

Osłabiony mięsień sercowy ma tendencję do rozciągania się, w wyniku czego komory pompujące serca, najczęściej lewa komora, ulegają rozszerzeniu (poszerzeniu). Rozszerzona komora zawiera większą objętość krwi, więc przy stosunkowo słabym działaniu pompującym serca można wyrzucić więcej krwi.

Ponadto wzrasta ciśnienie wewnątrz serca, powodując cofanie się płynu w płucach, powodując przekrwienie płuc. Zaburzenia rytmu serca (nieregularne bicie serca), które mogą zagrażać życiu, są również powszechne u osób z kardiomiopatią rozstrzeniową.

Zwężenie zastawki aortalnej: Zwężenie zastawki aortalnej to zwężenie zastawki aortalnej, co znacznie zwiększa ciśnienie i stres w lewej komorze serca. Z czasem prowadzi to do niewydolności serca.

Rozkurczowa niewydolność serca: W rozkurczowej niewydolności serca czynność serca pogarsza się, ponieważ mięsień sercowy staje się sztywny. Sztywność uniemożliwia sercu rozluźnienie się tak, jak powinno, co utrudnia odpowiednie wypełnienie krwią pomiędzy uderzeniami serca.

W konsekwencji ilość krwi pompowanej z każdym uderzeniem serca jest stosunkowo zmniejszona, co powoduje zmęczenie i słabą tolerancję wysiłku. Krew, która nie jest w stanie napełnić serca „cofa się” do płuc, powodując przekrwienie płuc.

Choroby serca w dzieciństwie: wrodzone wady serca w dzieciństwie, takie jak anatomiczne wady serca lub płuc, anomalie zastawek i nieprawidłowości wpływające na strukturę aorty, powodują niewydolność serca.

Chirurgiczna naprawa lub przeszczep serca jest często rozważana jako opcja terapeutyczna mająca na celu złagodzenie nadmiernego obciążenia mięśnia sercowego, oprócz wpływu pierwotnej wady.

Systemowe

Chociaż jasne jest, w jaki sposób choroby i stany związane konkretnie z sercem prowadzą do niewydolności serca, istnieją inne przyczyny, które mogą być mniej oczywiste.

Cukrzyca: Osoby z cukrzycą mają znacznie większą częstość występowania niewydolności serca. Chociaż cukrzyca przyczynia się do stanów takich jak CAD i MI, może również bardziej bezpośrednio powodować kardiomiopatię cukrzycową. Cukrzyca może powodować rozregulowanie kilku mechanizmów komórkowych w sercu, prowadząc do kardiomiopatii.

Chemioterapia: Niektóre silne leki stosowane w leczeniu raka, zwłaszcza adriamycyna (doksorubicyna), mogą powodować toksyczność kardiologiczną, która prowadzi do niewydolności serca.

Poród: Kardiomiopatia poporodowa jest rodzajem niewydolności serca związanej z porodem. Chociaż stan ten zwykle ustępuje po agresywnym leczeniu, powoduje długoterminowe, wysokie ryzyko rozwoju niewydolności serca w przyszłości, zwłaszcza w przypadku przyszłych ciąż.

Poważny stres: kardiomiopatia stresowa, zwana również „zespołem złamanego serca”, jest formą nagłej, ciężkiej niewydolności serca wywołanej skrajnym urazem emocjonalnym.

Bezdech senny: bezdech senny to stan, który charakteryzuje się krótkimi przerwami w oddychaniu podczas snu. Chociaż bezdech senny zwykle nie jest śmiertelny, długotrwały nieleczony bezdech senny przyczynia się do wielu poważnych schorzeń, takich jak niewydolność serca. Dokładny mechanizm tego powiązania nie jest do końca jasny.

Genetyczny

Coraz większe znaczenie ma zrozumienie genetycznych podstaw niewydolności serca. Problemem jest dziedziczny wpływ na skłonność do rozwoju niewydolności serca, ale podobnie jak choroba dziedziczna, o której wiadomo, że jest genetyczna, zwana kardiomiopatią przerostową. Jak wspomniano, choroby serca u dzieci o charakterze genetycznym mogą również prowadzić do niewydolności serca.

Predyspozycje genetyczne: Badania wykazały, że niewydolność serca jest często do pewnego stopnia chorobą dziedziczną.Jednak związek między różnorodnością objawów, rokowaniem choroby i określonymi genami nie został dobrze poznany.

Kardiomiopatia przerostowa: ta choroba genetyczna charakteryzuje się pogrubieniem mięśnia sercowego. Może zacząć wywoływać objawy w dzieciństwie, okresie dojrzewania lub dorosłości. Sztywność upośledza napełnianie serca i może prowadzić do epizodów skrajnej duszności, zwłaszcza podczas ćwiczeń.

Zgrubienie mięśnia sercowego może również powodować niedrożność lewej komory, podobną do tej obserwowanej przy zwężeniu aorty. Niektóre osoby z kardiomiopatią przerostową mają zwiększone ryzyko nagłej śmierci.

Styl życia

Ogólnie rzecz biorąc, czynniki związane ze stylem życia przyczyniają się do niektórych chorób serca, które poprzedzają i powodują niewydolność serca, a nie bezpośrednio do samej niewydolności serca.

Otyłość: Dorośli i młodzi dorośli, którzy są otyli, są narażeni na zwiększone ryzyko rozwoju niewydolności serca.Wynika to częściowo z faktu, że serce musi ciężej pracować, aby dostarczyć organizmowi wystarczającą ilość krwi, gdy masz nadwagę.

Otyłość jest również czynnikiem ryzyka cukrzycy, nadciśnienia i CAD, z których wszystkie prowadzą do niewydolności serca.

Palenie i zażywanie narkotyków: Ogólnie dobrze wiadomo, że palenie jest jednym z czynników ryzyka MI, co przynajmniej częściowo wynika z faktu, że nawyk przyczynia się do CAD. Narkotyki, takie jak metamfetamina, są również powiązane z niewydolnością serca.

Siedzący tryb życia: Wykazano, że przedłużająca się bezczynność, którą zwykle opisuje się jako regularne siedzenie przez długi czas, zwiększa ryzyko niewydolności serca.

Sprawność serca i układu oddechowego: opisuje zdolność serca i płuc do efektywnego funkcjonowania. Możesz rozwijać sprawność serca, regularnie biorąc udział w aktywnościach, które zwiększają tętno, co z czasem wzmacnia mięśnie sercowe, umożliwiając im pompowanie z większą mocą.

Możesz poprawić swoją sprawność oddechową, regularnie biorąc udział w czynnościach, które przyspieszają oddychanie, co ćwiczy Twoje płuca w wydajniejszym pobieraniu tlenu do organizmu.