Procedura cięcia cesarskiego, krok po kroku

Przygotowanie i znieczulenie do cięcia cesarskiego

Przed operacją otrzymasz znieczulenie, które zwykle jest miejscową blokadą bólu, taką jak blokada zewnątrzoponowa lub podpajęczynówkowa. Znieczulenie regionalne pozwala nie odczuwać bólu podczas zabiegu, a jednocześnie nie zasypiać, aby być świadkiem narodzin dziecka. W niektórych nagłych przypadkach stosuje się znieczulenie ogólne, co oznacza, że ​​będziesz spać.

Podczas podawania znieczulenia sala będzie zajęta, ponieważ pielęgniarki i lekarze przygotowują salę z instrumentami i podgrzewaczem dla dziecka. Podanie znieczulenia może zająć około 20 do 30 minut. Potężne odrętwienie nastąpi szybko i skutecznie.

Czasami twoje ręce będą przywiązane w pozycji T z dala od boków. Ma to na celu zapobieganie przypadkowej ingerencji w operację. Możesz również mieć założony cewnik. Na brzuchu zostanie umieszczona zasłona, aby uniemożliwić Ci zajrzenie bezpośrednio w nacięcie. Jednak będziesz mogła zobaczyć się z lekarzami, a co najważniejsze, z dzieckiem, kiedy się urodzą.

Początkowe nacięcie

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Na tym zdjęciu widać, że pacjent został obłożony sterylnymi obłożeniami i znajduje się na sali operacyjnej, gdy wykonuje pierwsze nacięcie brzucha. W zdecydowanej większości przypadków nacięcie przebiega poziomo (w poprzek podbrzusza, poniżej pępka i tuż nad lub pod początkiem włosów łonowych).

Pionowe nacięcie jest zwykle używane tylko w nagłych wypadkach lub skomplikowanych przypadkach, gdy potrzebny jest szybki lepszy dostęp do dziecka. Wadą cięcia pionowego jest to, że VBAC nie jest możliwe w późniejszych ciążach ze względu na ryzyko pęknięcia macicy, a blizna jest bardziej widoczna. Na plus, ten rodzaj nacięcia zwykle powoduje mniej krwawienia dla matki.

Pamiętaj też, że nie ma potrzeby wcześniejszego golenia. Personel szpitala zrobi to, jeśli będzie to konieczne, a może nie być.

Nacięcia kontrolne

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Istnieje wiele warstw, przez które chirurg musi przejść, zanim dotrze do dziecka. Obejmuje to przecinanie skóry, tłuszczu, brzucha i macicy. Mięśnie brzucha nie zostaną przecięte, ale zostaną rozdzielone w celu uzyskania dostępu do macicy. Konieczne może być również odsunięcie pęcherza i jelit.

Podczas zabiegu lekarz będzie używał różnych instrumentów, przechodząc przez każdą warstwę ciała. Możesz również słyszeć warkot maszyny używanej do kauteryzacji (wypalania) małych naczyń krwionośnych, aby zapobiec nadmiernemu krwawieniu. Czasami pojawiają się dziwne zapachy, spowodowane środkami dezynfekującymi i kauteryzacją, czyli zapachem spalenizny.

Odsysanie płynów owodniowych

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Kiedy lekarz dotrze do macicy, możesz usłyszeć odsysanie. Po przecięciu macicy płyn owodniowy zostanie odessany, aby zrobić nieco więcej miejsca w macicy na ręce lekarza lub narzędzia, takie jak kleszcze lub odkurzacz, które są czasami używane (kleszcze rzadziej niż odkurzacz, ale częściej często nie), aby ułatwić wydobycie dziecka.

Dostawa główki dziecka

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Twoje dziecko często jest zajęte miednicą, zwykle głową w dół, ale być może tyłem do przodu lub pośladkiem. Jakakolwiek część weszła do miednicy, zostanie usunięta przez lekarzy. W tym momencie możesz poczuć nacisk, szarpanie lub ciągnięcie. Niektórzy ludzie zgłaszają, że podczas tej intensywnej, ale krótkiej chwili odczuwają mdłości.

Chociaż możesz odczuwać presję, nie powinieneś odczuwać bólu. Anestezjolog zwykle znajduje się tuż przy Twojej głowie, aby monitorować Twój ból i ogólne samopoczucie. Powiadom ich, jeśli poczujesz ból. Często będą również informować Cię o wszystkim, co dzieje się podczas zabiegu i mogą odpowiedzieć na każde Twoje pytanie.

Po wyjęciu głowy lekarz odsysa nos i usta dziecka w celu uzyskania płynów. Podczas porodu pochwowego są one wyciskane przez zwężenie porodu. Podczas porodu cesarskiego dziecko potrzebuje dodatkowej pomocy w pozbyciu się tych płynów. Jeśli obecna jest smółka (pierwszy ruch jelit dziecka), może być konieczne dodatkowe odsysanie.

Poród ramion i ciała dziecka

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Gdy Twoje dziecko zostanie dobrze odessane, lekarz zacznie pomagać w urodzeniu reszty ciała. Chirurg będzie musiał manewrować dzieckiem w przód iw tył, aby pomóc mu się wydostać. Możesz to odczuwać, ale znowu, chociaż możesz odczuwać szarpanie lub ciągnięcie, nie powinno to być bolesne.

Lekarz sprawdzi, czy nie ma splątania pępowiny lub innych powikłań, gdy ciało się rodzi. Możesz również poprosić asystenta chirurga, który naciska na górną część brzucha, aby asystować przy porodzie.

Narodziny dziecka

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Moment, na który czekałeś — narodziny Twojego dziecka! Minęło około 5 do 10 minut od rozpoczęcia operacji. Twoje dziecko będzie zazwyczaj krótko przytrzymywane nad zasłoną, aby pokazać Ci, pępowina zostanie odcięta, a następnie pielęgniarka lub neonatolog zabiera je do pobliskiego ogrzewacza, w zależności od konfiguracji sali operacyjnej.

Jeśli Twoje dziecko idzie do ogrzewacza, zwykle znajduje się w tym samym pomieszczeniu, co gabinet. Tutaj Twoje dziecko zostanie ponownie odessane, aby upewnić się, że ma pomoc w usuwaniu płynu owodniowego. Twoje dziecko może również mieć podstawową opiekę, taką jak ważenie, mierzenie, czyszczenie i witamina K.

Dostawa łożyska

Kolejne etapy to poród łożyska, a następnie zszycie macicy i wszystkich warstw, które zostały przecięte podczas operacji. Po usunięciu łożyska zostanie ono zbadane przez lekarza. Zamykanie wszystkiego, co zostało przecięte, aby dostać się do dziecka, jest zwykle najdłuższą częścią cięcia cesarskiego, które w sumie zajmuje około 30 do 60 minut.

W tym czasie zwykle możesz mieć dziecko przy sobie, aby karmić piersią lub trzymać je w ramionach. Jednak nie odczuwaj presji, aby natychmiast rozpocząć karmienie piersią, możesz zacząć karmić w dowolnym momencie w pierwszych godzinach po urodzeniu dziecka – małe opóźnienie nie zaszkodzi. Po prostu cieszenie się dzieckiem, ale działa najlepiej, jest w porządku. Może się również zdarzyć, że osoba wspierająca będzie trzymać dziecko blisko Twojej twarzy, jeśli nie jesteś w stanie utrzymać dziecka.

Zamykanie nacięcia

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Po tym, jak wszystko zostanie zakończone chirurgicznie, chirurg zszyje twoje nacięcie. Podczas gdy macica jest zwykle zszyta (zszyta) i zamknięta szwami rozpuszczającymi, lekarz może zdecydować o zamknięciu nacięcia brzucha za pomocą zszywek lub szwów.

Obie metody mają swoje zalety — zszywki są szybsze (oszczędzają około siedmiu minut), podczas gdy szwy zmniejszają szybkość oddzielania się ran i infekcji i zwykle dają drobniejszą bliznę. Rodzaj zastosowanego zamykania rany będzie zależał od preferencji lekarza i specyfiki konkretnego zabiegu. W zaplanowanej procedurze możesz omówić opcje z lekarzem. Po zamknięciu rana zostanie zakryta bandażem.

Powrót do zdrowia

Będziesz obserwowany w obszarze pooperacyjnym przez co najmniej godzinę, aby upewnić się, że twoje parametry życiowe są stabilne i że nie krwawisz zbyt mocno, chociaż wszyscy będą krwawić z pochwy przez kilka tygodni z gojącej się macicy. Następnie zostaniesz zabrana do pokoju poporodowego. Zazwyczaj Twoje dziecko i osoba wspierająca mogą być z Tobą.

Tam spędzisz resztę pobytu w szpitalu, który zwykle wynosi od dwóch do czterech dni. Szwy lub zszywki wychodzą w ciągu około 5 dni do tygodnia po zabiegu. Twój lekarz poinformuje Cię, gdy kąpiel będzie bezpieczna. W ciągu pierwszych kilku tygodni rekonwalescencji staraj się nie podnosić niczego cięższego niż dziecko, aby uniknąć obciążenia rany. Zachęca się jednak do chodzenia i wstawania z łóżka, aby sprzyjać gojeniu.