7 sposobów na wychowanie dziecka pewnego fizycznie

Jednym z naszych najważniejszych zadań jako rodziców jest budowanie poczucia własnej wartości naszych dzieci, a to powinno obejmować również fizyczną pewność siebie. Dzieci, które są pewne siebie i swoich umiejętności, radzą sobie lepiej w nauce, społecznie i behawioralnie. W szczególności pewność fizyczna może oznaczać lepsze zdrowie psychiczne i fizyczne. Nawet nastolatki z otyłością i nadwagą, które często spotykają się z zastraszaniem i dyskryminacją, mogą czuć się wzmocnione i poprawiać swoją wartość poprzez ćwiczenia.

Oznaki pewności siebie

Bycie pewnym siebie fizycznie nie polega tylko na byciu aktywnym fizycznie, chociaż to jest jego część. Dzieci, które są pewne swoich ciał to:

• Wygodne przy różnego rodzaju sportach i innych aktywnościach fizycznych
• Chęć próbowania nowych rzeczy i podejmowania nowych wyzwań
• Bezpieczne w zdolności swojego ciała do radzenia sobie z tymi wyzwaniami
• Świadomy swoich ograniczeń, ale także świadomy, że te granice można przezwyciężyć
• Psychicznie twardzi — zdają sobie sprawę, że niektóre umiejętności są trudne do opanowania, ale wciąż próbują

Niezależnie od tego, czy Twoje dziecko uprawia sport, czy nie, fizyczna pewność siebie pomoże mu cieszyć się ćwiczeniami i innymi aktywnymi zajęciami. A wczesne wpadnięcie w ten sposób myślenia może pomóc jej żyć zdrowiej przez całe życie!

Jak promować pewność siebie?

Być wzorem do naśladowania. Podobnie jak w przypadku wielu zadań rodzicielskich, ta zaczyna się od tego, że jesteś wzorem do naśladowania. Chodzi o „małpa widzi, małpa robi”. Niech Twoje dzieci zobaczą, jak podejmujesz wyzwania fizyczne, niezależnie od tego, czy chodzisz razem do parku rozrywki, czy po raz pierwszy próbujesz wiosłować na stojąco. I pokaż im, jak się tego trzymasz, nawet gdy jest to trudne. Unikaj wymówek, takich jak „Jestem za stary/słaby/gruby, żeby tego spróbować”. (Oczywiście nie rób sobie krzywdy, ale nie poddawaj się też zbyt szybko. Możesz się zaskoczyć!)

Pozwól dzieciom popełniać błędy. „Rodzice powinni wpajać wartość, której wszyscy możemy nauczyć się na naszych błędach, a następnie pozwolić im odejść” – mówi John Kelley, dyrektor generalny CoachUp, usługi, która łączy sportowców z osobistymi trenerami i trenerami. „Jednym ze sposobów, aby to zrobić, jest zapytać dzieci, co im się nie powiodło w tym dniu, jako sposób na zmniejszenie strachu przed porażką i zachęcenie ich do próbowania nowych rzeczy”.

Wspieraj podejmowanie ryzyka. Zaparkuj helikopter i pozwól dziecku zrobić coś przerażającego, niezależnie od tego, czy będzie to wspinaczka wysoko na drzewo, czy nauka jazdy na deskorolce. Swobodna zabawa i podejmowanie ryzyka to dla dzieci niesamowita okazja do rozwiązywania własnych problemów. A kiedy mogą to zrobić, czują się z siebie dumni – tak dobrze, jak powinni!

Pomóż dzieciom wyznaczać cele. „Wiara w swoje dzieci oznacza zachęcanie ich do cięższej pracy i zachęcanie do poprawy w ich grze. Jeśli nie dajesz dziecku możliwości rozwoju, mogą zakładać, że nie dostrzegasz ich potencjału” – mówi Kelley. Rekomenduje małe cele, które są mierzalne i obiektywne, ale nie zależą od punktów czy wygranych. „Przypomnij im, aby nie byli tak krytyczni wobec siebie i skup się na poprawie swoich umiejętności niż poprzedniego dnia. poza zorganizowaną praktyką” – sugeruje.

Daj im niezbyt tajemniczego wielbiciela. Dzieciom trzeba powiedzieć, w czym są dobre, ale (niespodzianka) nie zawsze słuchają, gdy słyszą to od mamy i taty. „Posiadanie kogoś innego niż rodzic lub trener zespołu, udzielającego informacji zwrotnych i instrukcji, może być pomocne. Pozwala to rodzicowi być rodzicem, a dziecku pozwala cieszyć się sportem i stawać się lepszym na własnych warunkach” – mówi John Kelley. Ten wielbiciel może być prywatnym trenerem, ale może to być również krewny lub przyjaciel rodziny, zwłaszcza taki, który interesuje się tym samym sportem lub aktywnością, w której uczestniczy Twoje dziecko.

Utwórz listę miłosną. Twoje dziecko może trochę lepiej zareagować na pochwałę, jeśli zrobisz z tego projekt rzemieślniczy. Oto przykład, jak wykonać tę akademicką i inne umiejętności związane ze szkołą, tworząc papierowy łańcuch pozytywnych stwierdzeń. Możesz dostosować tę praktyczną aktywność, aby obejmowała umiejętności fizyczne i umysłowe, które towarzyszą byciu i poczuciu pewności siebie. Możesz nawet zrobić z tego projekt całej rodziny, aby dzielić się miłością. Możesz być zaskoczony, jakie rodzaje pochwał może sobie wymyślić rodzeństwo.

Przeciwdziałać negatywnemu samomówieniu. Niezależnie od tego, czy jest to wypowiadane na głos, czy nie, to, co dzieci mówią sobie o swojej pewności siebie, może ją naprawdę zniszczyć lub wzmocnić. „Ważne jest, aby dzieci wiedziały, że nigdy nie powinny się poddawać, gdy zniechęcają się ich umiejętności fizyczne” – mówi Kelley. „Często trudno jest im uczciwie ocenić siebie – czy to pozytywnie, czy negatywnie”. Zaleca pomoc w sporządzeniu listy ich mocnych i słabych stron. Mogą to wykorzystać do wyznaczania celów i budowania zaufania; to jest świetne dla ich wzrostu i rozwoju jako sportowca i osoby. W tej sprawie zamelduj się z trenerem lub nauczycielami Twojego dziecka. „Wprowadzenie z innej perspektywy może otworzyć oczy dzieci na coś, czego nie były świadome. Wskazówki pochodzące od trenera, a nie od rodzica, będą bardziej rezonować z atletą”.

Jeśli Twoje dziecko jest z natury nieśmiałe, nie martw się. Rób małe kroki i oferuj wsparcie i wsparcie. Dotrzesz tam – i oboje będziecie silniejsi po wspólnej podróży.