Jak nauczyć przedszkolaka, jak przestać bić

W życiu jest tak wiele rzeczy, na które przedszkolak nie ma kontroli — kiedy chodzą do szkoły, kiedy kładą się spać, co jedzą — że łatwo mogą się sfrustrować. W miarę dojrzewania dzieci są w stanie rozwinąć słownictwo, które pomoże im wyrazić słowami, jak się czują. Do tego czasu jednak często możesz zaobserwować agresywne zachowania, takie jak gryzienie i napady złości.

Innym popularnym sposobem wyrażania emocji przez małe dzieci jest uderzenie. Chociaż bicie jest powszechne dla dzieci w wieku od 3 do 5 lat, bicie jest niedopuszczalne i im szybciej maluch nauczy się, że będzie mu lepiej.

Jak reagować na uderzenie przedszkolaka

Chociaż istnieje wiele długoterminowych rozwiązań, które pozwolą dziecku przestać bić, ważne jest, abyś odpowiednio zareagował, jeśli złapiesz je podczas bicia kogoś innego lub jeśli uderzy cię. Powiedz: „Nie! Nie uderzamy!” stanowczym, spokojnym głosem.

Następnie porozmawiaj o tym, co się właśnie wydarzyło. Zwróć uwagę, że Twoje dziecko uderzyło kogoś innego i nie spodobałoby mu się, gdyby ktoś je uderzył. Nawet jeśli inne dziecko zrobiło coś, aby sprowokować Twojego malucha, daj mu znać, że jego zachowanie jest nie do przyjęcia. Zdyscyplinuj ich, niezależnie od tego, czy używa limitu czasu, czy innej metody. Nie uderzaj jednak swojego dziecka, ponieważ wysyła to mieszaną wiadomość.

Spróbuj znaleźć źródło problemu

Dla wielu małych dzieci brak odpowiedniego słownictwa jest głównym powodem, dla którego uderzają. Bez względu na to, czy towarzysz zabaw wyrwał im zabawkę z rąk, czy mamusia nie daje im przekąski, której chcą, zamiast próbować znaleźć właściwe słowa, aby wyrazić to, jak się czują, znacznie łatwiej jest po prostu użyć rąk.

Mogą też działać inne czynniki. Czy dziecko przeżywa w swoim życiu jakiś stres, taki jak narodziny nowego rodzeństwa lub przeprowadzka do nowego domu? Kiedy dziecko nie czuje kontroli nad swoim życiem, jest bardziej prawdopodobne, że będzie działać i zachowywać się agresywnie.

Jeśli Twoje dziecko ciągle bije, możesz również zastanowić się, czy jest to zachowanie, które ma tendencję do angażowania się w stosunku do tych samych osób. Nie chodzi o to, że inne dzieci są winne, ale jeśli Twoje dziecko ciągle bije swoich starszych kuzynów, może to oznaczać, że te dzieci zachowują się w sposób, który powoduje stres u Twojego dziecka.

Staraj się być przypadkowym obserwatorem lub, jeśli dzieje się to w szkole lub przedszkolu, poproś o pomoc nauczyciela lub opiekuna.

Praca nad podstawowymi umiejętnościami rozwiązywania problemów

Najważniejszą lekcją, jakiej chcesz, aby Twoje dziecko się nauczyło, jest to, że przemoc fizyczna nie jest akceptowana w żadnej formie. Z pewnością mówienie dziecku „nie”, gdy kogoś bije, jest ważne, ale musisz też powiedzieć mu, co powinno zrobić, zamiast używać rąk.

Może to być trudne w przypadku małego dziecka, które nadal jest bardzo impulsywne, ale można to zrobić. Następnym razem, gdy będziesz odgrywać role ze swoim przedszkolakiem — domem, szkołą, lekarzem itp. — wymyśl kilka scenariuszy wyzwalających, które zwykle powodują, że uderzają. Jeśli ruszą, by cię uderzyć, zatrzymaj ich i zapytaj, co mogliby zrobić zamiast tego. Ta umiejętność dyscypliny nazywa się przekierowaniem. Pomóż im rozwiązać problem, udzielając pomocy i pomysłów na następny krok.

Ucz słów zamiast pięści

Jeśli przedszkolaki potrafią wyrażać się werbalnie, mogą być mniej skłonni do fizycznych zachowań. Więc zacznij budować swoje słownictwo. Kiedy wściekają się na brata za to, że wyjął im książkę z rąk, naucz ich mówić: „Jestem szalony!” Kiedy są zdenerwowane, ponieważ muszą przestać grać i zdrzemnąć się, mogą wyrazić: „Jestem smutny!”

Nadając nazwę emocjom, które odczuwają dzieci, pomagasz je potwierdzić. A dając im słowa, pozwalasz im wyrażać się w pozytywny, zdrowy i spokojny sposób.