Techniki dyscypliny dla dzieci przybranych lub adoptowanych

Rodzicom zastępczym nie wolno stosować kar cielesnych wobec przybranych dzieci.Rodzice adopcyjni są również mądrzy, aby wypróbować inne techniki dyscyplinowania i unikać kar cielesnych z powodu przeszłych doświadczeń wielu dzieci z wykorzystywaniem i zaniedbaniem.

Kiedy ktoś zostaje rodzicem zastępczym lub adoptuje dziecko, często jest w stanie poradzić sobie z trudnymi zachowaniami. Dzieci w systemie pieczy zastępczej zazwyczaj znosiły nadużycia i zaniedbania i często wyrażają swoje uczucia poprzez zachowanie. Niektóre dzieci adoptowane na arenie międzynarodowej mogą wykazywać podobne zachowania z powodu mieszkania w sierocińcu. Oto kilka pomysłów na dyscyplinę dziecięcą, które pomogły wielu rodzinom zastępczym i adopcyjnym.

Sposoby dyscyplinowania dzieci przybranych

Istnieje wiele opcji, które można wypróbować podczas dyscyplinowania dzieci zastępczych lub adopcyjnych. Być może będziesz musiał poeksperymentować, aby znaleźć najskuteczniejsze techniki dla Ciebie i Twojego dziecka.

Przekierowanie

Często pomocna jest próba odwrócenia uwagi od niepożądanego zachowania dziecka za pomocą przekierowania. Na przykład, jeśli dziecko koncentruje się na nękaniu rodzeństwa, spróbuj zainteresować je inną czynnością w innym pokoju lub zaangażuj dziecko do wykonywania prac domowych razem z tobą.

Zignoruj ​​zachowanie

Jest to dla mnie najtrudniejsza dyscyplina, ponieważ ignorowanie zachowania jest dla mnie bardzo trudne. Upewnij się, że ignorujesz zachowanie, które nie stanowi zagrożenia dla dziecka lub innych osób. Na przykład ignorowanie zachowań związanych z rozpalaniem ognia nie jest mądrą decyzją. Ale nie byłoby trudno zignorować dziecko, które ssie kciuk, odmawia podniesienia skarpetek lub spłukiwania toalety. Rozsądnie jest wybierać swoje bitwy.

Wykorzystaj miłość i logikę

Gorąco polecam program Zostań rodzicem miłości i logiki wszystkim rodzicom, zwłaszcza rodzicom zastępczym i adopcyjnym. Ten program pomaga rodzicom nauczyć się, jak wybierać bitwy, jak sugerowano powyżej, i sprawić, by słowa, które rodzice wypowiadali swoim dzieciom, były rzeczywiście warte zachodu, a nie puste groźby.

Koniec czasu

Jest to prawdopodobnie jedno z najstarszych narzędzi rodzicielskich w książce, jeśli chodzi o dyscyplinę dzieci. Przerwa to praktyka polegająca na umieszczaniu dziecka w kącie lub na ławce na określoną liczbę minut. Dobrą zasadą jest wiek dziecka plus jedna minuta. Dziecko często ustawiane jest tak, aby było przodem do ściany.

Pamiętaj, że może to nie być dobry wybór dla dzieci z problemami z przywiązaniem. Zrób więcej badań lub zapytaj terapeutę swojego dziecka, czy przerwa byłaby dobrą metodą dyscypliny dla dziecka, które boryka się z problemami z przywiązaniem. Jeśli masz wątpliwości, zastanów się nad czasem.

Czas w

Czas wejścia jest podobny do przerwy, ale dziecko trzyma się boku dorosłego opiekuna przez określoną liczbę minut. Dziecko robi to, co robi dorosły. Jeśli rodzic zmywa naczynia, dziecko stoi tuż obok rodzica. Rozważ tę metodę dyscypliny tylko wtedy, gdy rodzic nie jest nadmiernie zestresowany. Rodzic nie powinien wybierać czasu w czasie, gdy dziecko już pracuje nad ostatnimi odrobiną zdrowego rozsądku rodzica.

Skonsultuj się z profesjonalistą

Niektóre problemy behawioralne mogą być zbyt duże, aby rodzic mógł sobie poradzić samodzielnie. Rozważ zorganizowanie cotygodniowych sesji dla terapeuty do pracy z dzieckiem lub terapeuta może zasugerować sesje rodzinne. Terapeuta może pomóc dziecku w dalszej pracy nad przeszłą traumą, aby zmniejszyć problemy z zachowaniem.

Porozmawiaj z dzieckiem o jego uczuciach

Jednym z najłatwiejszych sposobów pracy z zachowaniami dziecka może być rozmowa z dzieckiem o jego uczuciach. Pomóż dziecku zrozumieć, dlaczego się zachowuje. Dziecko trzaskające wokół miseczek z płatkami śniadaniowymi może odczuwać złość.

Dziecko, które się dąsa, może być smutne. Wydaje nam się to logiczne i łatwe, ale wiele straumatyzowanych dzieci może być oderwanych od swoich emocji i nie być w stanie w pełni określić, co czują i dlaczego. Pomóż przypisywać uczucia podczas dyskusji.

Zdobywanie i utrata przywilejów

Inną łatwą techniką ucznia jest pomoc dzieciom w zobaczeniu, w jaki sposób są w stanie zdobyć przywileje poprzez właściwe wybory i stracić przywileje poprzez złe wybory. Tak działa świat przez większość czasu; porównaj pracę, zarabianie pensji i kradzieży, odsiadywanie kary więzienia i utratę wolności. Zdobywaniem lub utratą przywilejów może być również zdobywanie lub utrata ważnego przedmiotu lub działalności.

Cotygodniowe Spotkania Rodzinne

Spotkanie w rodzinie w celu omówienia różnych tematów może być bardzo skutecznym sposobem radzenia sobie z trudnymi zachowaniami. Pamiętaj, aby nie dopuścić, by spotkanie wymknęło się spod kontroli. Znajdź zabawne sposoby, aby każdy mógł się wypowiedzieć.

Staraj się być pozytywnie nastawiony do dzieci. Nie pozwól, aby spotkanie stało się sposobem, w jaki inne dzieci w domu mogą zaatakować jedną osobę. Korzystamy ze spotkań rodzinnych zaraz po wejściu do naszego domu nowych przybranych dzieci, ale lubimy też organizować spotkania rodzinne co tydzień. Oto wskazówki, jak organizować cotygodniowe spotkania rodzinne w domu.

Wykres zachowań dziecka

O przydatności na kartach zachowań dowiedziałam się podczas pracy w domu dziecka. Zajęliśmy się nie tylko zachowaniami, nad którymi dzieci musiały popracować, ale także zachowaniami, które już odniosły sukces.

Dzięki temu dzieci każdego dnia doświadczały sukcesu. Tabele zachowań pomagają opiekunowi i dziecku zobaczyć, jak postępują z ukierunkowanymi zachowaniami, takimi jak przeklinanie, nieodrabianie lekcji, kłótnie i inne. Mogą również pomóc pracownikom socjalnym i rodzicom biologicznym zobaczyć, jak dziecko radzi sobie w domu zastępczym.

Połącz strategie dyscypliny dziecka

Bardzo łatwo byłoby też łączyć strategie podczas pracy z dziećmi. Wykres zachowań można bardzo łatwo przekształcić w ekonomię symboliczną za pomocą naklejek, a następnie dziecko zdobywa przywileje na podstawie wykresu.

Praca z zachowaniami jest jedną z części rodzicielstwa zastępczego lub adopcyjnego, która często nie jest zbyt przyjemna, ale jest prawdopodobnie jedną z najważniejszych części pomagania dzieciom i rodzinom w powrocie na właściwe tory. Jeśli możemy pomóc dzieciom radzić sobie z tymi zachowaniami i zrozumieć, dlaczego robią to, co robią, zrozumieć swoje uczucia i przezwyciężyć nieprzystosowawcze umiejętności radzenia sobie lub przetrwania, pomożemy im pewnego dnia żyć zdrowo i stać się produktywnymi obywatelami.