Odpowiedzialność szkoły, gdy dziecko jest zastraszane

Jest oczywiste, że dzieci i nastolatki nie mogą uczyć się w środowisku pełnym przemocy, na przykład w szkole, gdzie są nękane i zastraszane. To do administratorów szkół, wychowawców i rodziców należy współpraca, aby upewnić się, że tak nie jest.

Według HRSA (Administracji ds. Zasobów i Usług Zdrowotnych) wiele szkół bardzo poważnie podjęło odpowiedzialność za zaprzestanie nękania i wprowadziło system zasad i konsekwencji przeciwdziałania nękaniu.

• Kilka stanów uchwaliło przepisy dotyczące przeciwdziałania nękaniu, które wymagają od szkół publicznych posiadania programu przeciwdziałania nękaniu.
• Możesz poprosić o kopię obowiązujących w Twojej szkole zasad przeciwdziałania zastraszaniu, jeśli nie ma ich jeszcze w podręczniku ucznia.

Czego można oczekiwać od administratorów szkoły, nauczycieli i personelu?

Smutna prawda jest taka, że ​​zastraszanie się zdarza, a środki zapobiegawcze nie działają w 100% przypadków. Rodzice nie mogą oczekiwać, że szkoła jest w stanie całkowicie zapobiec zastraszaniu.

Rodzice mogą jednak oczekiwać, że szkoły przyjmą proaktywne podejście do zastraszania. Również znęcanie się powinno być traktowane w sposób natychmiastowy i stanowczy, gdy szkoła zostanie poinformowana o problemie przez ucznia lub rodzica.

HRSA zauważa, że ​​od administracji szkolnej można oczekiwać następujących działań (bezpośrednie cytaty z „Przewodnika dotyczącego zapobiegania nękaniu” z 2009 r. są pogrubione i w cudzysłowie). Te wytyczne są wykorzystywane przez wiele szkół jako podstawa ich własnych zasad i zasad:

• „Personel szkoły powinien natychmiast zbadać przypadki zastraszania”. Administracja powinna zbadać obawy rodziców, a następnie poinformować rodziców o ich planach naprawienia sytuacji.

• „Personel szkoły nigdy nie powinien spotykać się na wspólnym spotkaniu z dzieckiem i dzieckiem, które je znęcało”. Wspólne spotkanie może zawstydzić lub zastraszyć dziecko, które było zastraszane i prowadzić do dalszych problemów. Również zastraszanie nie jest konfliktem, ale formą wiktymizacji i szkoła nie powinna kierować dzieci do mediacji.

• „Personel powinien spotkać się z Twoim dzieckiem, aby dowiedzieć się o nękaniu, którego doświadczyło”. Podczas tego spotkania powinni zapewnić Twoje dziecko, że dołoży wszelkich starań, aby powstrzymać zastraszanie. Należy opracować plan, który zapewni Twojemu dziecku bezpieczeństwo, a personel powinien zachować czujność na wszelkie oznaki znęcania się w przyszłości.

• „Personel szkoły powinien spotykać się z dziećmi, które są podejrzane o udział w zastraszaniu”. Podczas tego spotkania personel powinien wyjaśnić, że zastraszanie nie jest tolerowane i jest sprzeczne z zasadami szkoły. Administracja może nałożyć konsekwencje, jeśli uzna to za konieczne. Dziecko, które znęcało się, może stracić przywileje, takie jak przerwa lub rodzice mogą zostać powiadomieni.

• „Nauczyciele i rodzice powinni uważać, aby nie 'obwiniać ofiary’”. Dziecko, które jest prześladowane, nigdy nie powinno czuć, że to jego wina lub że jest odpowiedzialne za to, co się stało. Jednak możliwe jest, że łobuz może reagować z irytacji, jeśli Twoje dziecko „jest impulsywne lub brakuje mu umiejętności społecznych”. Jeśli okaże się, że jest to przyczyną podczas dochodzenia, przedyskutuj tę kwestię z pedagogiem szkolnym. Nikt nie powinien zgodzić się, że takie zachowanie usprawiedliwia bycie zastraszanym, ale może to pomóc wyjaśnić, dlaczego tak się stało.

• „Daj szkole rozsądny czas na zbadanie i wysłuchanie obu stron historii”. Dochodzenie nie powinno trwać dłużej niż tydzień, ale należy dać czas na administrację szkoły. „Edukatorzy nie powinni wyciągać pochopnych wniosków i przypisywać winy bez dokładnej oceny sytuacji”.

• „Jeśli znęcanie się trwa nadal, napisz do dyrektora lub administratora szkoły”. Stworzenie pisemnej dokumentacji pozwoli odnotować Twoje obawy. Pamiętaj, aby dołączyć wszelkie dowody na poparcie swojej skargi.

• „Większość administratorów i personelu reaguje na obawy dotyczące nękania. Jeśli jednak administrator szkoły nie jest w stanie lub nie chce powstrzymać nękania, napisz do kuratora szkoły o pomoc”.

• Bądź wytrwały. Znęcanie się jest ciągłym problemem i ważne jest, aby rodzice dzielili się swoimi historiami.