Przegląd raka cewkowego piersi

Rak cewkowy piersi jest rodzajem raka piersi. W rzeczywistości jest to podtyp inwazyjnego raka przewodowego (IDC), nowotwór, który zaczyna się w przewodzie mlecznym i rozprzestrzenia się na inne części piersi. Nowotwory kanalikowe biorą swoją nazwę od ich wyglądu; komórki rakowe przypominają małe rurki oglądane pod mikroskopem. Te guzy są małe i rosną bardzo powoli.

Rak kanalikowy stanowi 1% do 5% wszystkich rozpoznań raka piersi, a rokowanie jest często doskonałe.

Objawy

Rak kanalikowy zwykle nie daje objawów. Ze względu na swój rozmiar — zwykle mniej niż 1 centymetr (cm) średnicy lub mniej więcej wielkości gumki do ołówka) — mogą nie być wyczuwalne podczas samodzielnego badania piersi. Większość z nich znajduje się podczas rutynowych badań lekarskich, w tym mammografii.

To powiedziawszy, guzek może z czasem urosnąć na tyle duży (i wystarczająco twardy), że można go wyczuć podczas samokontroli lub badania fizykalnego przez lekarza.

Mogą wystąpić objawy charakterystyczne dla wszystkich rodzajów raka piersi, w tym:

• Obrzęk całej lub części piersi
• Podrażnienie skóry lub dołeczki (mające konsystencję skórki pomarańczowej)
• Ból piersi lub sutków
• Cofanie brodawki w miejscu, w którym brodawka obraca się do wewnątrz
• Zaczerwienienie, łuszczenie lub pogrubienie skóry piersi i/lub brodawki sutkowej
• Wydzielina z sutków (inna niż mleko matki)
• Guzek pod pachą lub wokół obojczyka

Powoduje

Dokładna przyczyna raka cewkowego piersi jest niejasna. Podobnie jak w przypadku innych form raka piersi, prawdopodobnie w grę wchodzi kilka czynników.

Szereg czynników ryzyka wiąże się z rakiem cewkowym piersi. Obejmują one:

• Genetyka i historia rodziny
• Mieć nadwagę
• Posiadanie niezdrowej diety
• Nie karmię piersią
• Hormonalna terapia zastępcza
• Nadużywanie alkoholu

Osoby, u których rozwinął się rak cewkowy, mają zwykle 50 lat lub więcej. Podobnie jak inne nowotwory piersi, rak cewkowy piersi występuje rzadko u mężczyzn.

Diagnoza

Chociaż guzy raka rurkowego są często bardzo małe, mogą pojawić się na mammografii jako masy o nieregularnym kształcie z kolczastymi lub podobnymi do gwiazdy konturami. Na USG piersi rak kanalikowy może pokazać się jako masa o rozmytym konturze i może mieć w pobliżu zwapnienia.

Środek raka cewkowego będzie gęstszy niż zewnętrzne obszary guza. Do pobrania próbki tkanki potrzebna jest biopsja, którą patolog zbada w celu potwierdzenia diagnozy.

Twój lekarz przeprowadzi również różne inne testy diagnostyczne w celu określenia specyfiki guza, w tym jego wielkości, stadium, statusu receptora hormonalnego i innych.

Rak kanalikowy jest zwykle rakiem estrogeno-receptorowym, HER2/neu-ujemnym. W niektórych przypadkach kanalikowe komórki rakowe są mieszane z przewodowymi lub zrazikowymi komórkami raka, co daje diagnozę guza mieszanego.

Leczenie

Istnieje kilka możliwych opcji leczenia raka cewkowego. Dla większości ludzi konieczna jest tylko operacja. Zależy to jednak od specyfiki guza i miejsca jego rozprzestrzenienia.

Operacja

Początkowo w celu usunięcia raka kanalików można wykonać albo lumpektomię (częściej) albo mastektomię.

Lumpektomia polega na usunięciu części piersi zawierającej guz i otaczającej go tkanki. Mastektomia usuwa całą pierś.

Rak kanalikowy rzadko rozprzestrzenia się na węzły chłonne, ale ich usunięcie może być wykonane jednocześnie z mastektomią, jeśli badanie wykaże, że węzły są zajęte.

Radioterapia

Radioterapię stosuje się po lumpektomii w leczeniu pozostałej tkanki piersi.

Terapie lekowe

Rak kanalikowy często wykazuje obecność receptorów estrogenowych, więc terapia hormonalna może być bardzo skuteczna w zmniejszaniu ryzyka nawrotu. W przypadku kobiet przed menopauzą często stosuje się tamoksyfen. W przypadku kobiet po menopauzie i przed menopauzą, którym usunięto jajniki lub które przeszły terapię hamującą jajniki, zaleca się stosowanie inhibitorów aromatazy. Leczenie tymi lekami jest zalecane, jeśli guz jest większy niż 3 cm i/lub jeśli węzły chłonne są pozytywne. W niektórych przypadkach w przypadku mniejszych guzów rozważa się terapię hormonalną.

Ponieważ guzy te prawdopodobnie nie rozprzestrzenią się na węzły chłonne, a tym samym na inne obszary ciała, jest mniej prawdopodobne, że chemioterapia adiuwantowa będzie potrzebna w przypadku tych guzów. Jednak chemioterapia jest zwykle zalecana, jeśli więcej niż jeden węzeł chłonny jest pozytywny.

Leki do terapii celowanej blokują wzrost i rozprzestrzenianie się raka poprzez celowanie i ingerowanie w niektóre białka i procesy zachodzące w komórkach rakowych.

Rokowanie

Pięcioletni wskaźnik przeżycia choroby w przypadku raka cewkowego wynosi ponad 90%, podczas gdy 10-letni całkowity wskaźnik przeżycia jest podobny do tego u osób w tym samym wieku, które nigdy nie miały tego typu nowotworu, zgodnie z raportem z 2013 r. raka piersi.Wskaźnik przeżycia jest wyższy, gdy komórki raka cewkowego pojawiają się same i nie są zmieszane z innymi typami komórek raka piersi.

Co więcej, raport w Journal of Clinical Oncology zauważa, że ​​odsetek nawrotów wynosi mniej niż 7%.Jeśli rak cewkowy piersi nawraca, może to dotyczyć innych typów IDC, zwykle w uprzednio nie zmienionej piersi. Trwają badania nad zrozumieniem tego typu nawrotów.

W przypadku guzów, które występują rzadziej, takich jak raki cewkowe, pomocne może być uzyskanie drugiej opinii w jednym z większych ośrodków onkologicznych. Ich personel może obejmować onkologów, którzy leczyli kilka osób z tym specyficznym typem raka piersi.