Przegląd krwotoku śródmózgowego

Istnieją dwa główne rodzaje udarów. Ostatecznie oba są problemem charakteryzującym się tym, że krew nie może dotrzeć tam, gdzie powinna.

W udarze niedokrwiennym krew nie przepływa przez zablokowaną tętnicę, a komórki mózgowe umierają z powodu braku tlenu. W udarze krwotocznym krew wypływa z pękniętej tętnicy bezpośrednio do tkanki mózgowej, a nie przepływa przez naczynia krwionośne.

Przegląd

Kiedy tętnica mózgowa pęka, krew odpycha tkankę mózgową na bok, walcząc o przestrzeń wewnątrz czaszki. W rezultacie tkanka mózgowa ulega urazowi i może umrzeć. Zbyt duże przemieszczenie tkanki mózgowej może spowodować trwałe uszkodzenie i śmierć.

Powoduje

Jedną z powszechnych przyczyn krwotoku śródmózgowego jest uraz; jednak czasami krwotok wydaje się po prostu wydarzać sam.

Najczęstszą przyczyną samoistnego krwotoku śródmózgowego jest wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie). Przewlekłe wysokie ciśnienie krwi może osłabiać ściany tętnic, szczególnie głęboko w mózgu, gdzie małe naczynia odchodzą od większych tętnic. Kiedy wysokie ciśnienie naciska na te słabe ściany naczyń krwionośnych, tętnica może pęknąć.

Nie jest również niczym niezwykłym, że udar niedokrwienny przekształca się w obszar krwawienia. Ten proces nazywa się konwersją krwotoczną. Udar niedokrwienny zabija tkankę mózgową, a martwa tkanka mózgowa jest bardziej delikatna niż mózg żywy. Ta kruchość obejmuje ściany innych naczyń krwionośnych, które są wtedy bardziej podatne na pękanie. Ponieważ udar niedokrwienny jest zwykle leczony lekami rozrzedzającymi krew, leki mogą przyczyniać się do tego rodzaju krwotoku śródmózgowego.

Chociaż wysokie ciśnienie krwi jest najczęstszą przyczyną samoistnego krwotoku śródmózgowego, najbardziej prawdopodobna przyczyna krwawienia różni się w zależności od wieku.

U osób starszych zaburzenie zwane mózgową angiopatią amyloidową może prowadzić do krwotoku śródmózgowego. W tym zaburzeniu nieprawidłowe białko zwane amyloidem gromadzi się w ścianach naczyń krwionośnych. To sprawia, że ​​naczynia krwionośne są bardziej kruche i podatne na pękanie. W przeciwieństwie do nadciśnieniowego krwotoku śródmózgowego, który często występuje głęboko w mózgu, angiopatia amyloidowa częściej powoduje krwawienie na obrzeżach mózgu.

U dzieci wrodzone nieprawidłowości naczyniowe są najczęstszą przyczyną samoistnego krwotoku śródmózgowego. Na szczęście są one stosunkowo rzadkie.

Inne czynniki przyczyniające się do krwotoku śródmózgowego obejmują:

• Nowotwór mózgu
• Zapalenie naczyń
• Zator septyczny
• choroba Moyamoya
• Kokaina i amfetamina
• Infekcje, takie jak opryszczkowe zapalenie mózgu
• Leki rozrzedzające krew
• Wrodzone zaburzenia krzepnięcia

Oznaki

Ktoś z krwotokiem śródmózgowym może mieć objawy neurologiczne, takie jak drętwienie, mrowienie lub osłabienie, podobnie jak udar niedokrwienny. Objawy neurologiczne będą zależeć od lokalizacji krwawienia. Ponadto krew może prowadzić do wzrostu ciśnienia w czaszce, co prowadzi do bólów głowy, nudności, wymiotów i zmniejszenia świadomości.

Ponieważ tkanka mózgowa jest odporna na ściskanie przez krew, objawy krwotoku śródmózgowego nasilają się w ciągu kilku minut lub godzin. Jest to w przeciwieństwie do krwotoku podpajęczynówkowego, który zdarza się nagle.

Diagnoza

Oprócz zbadania pacjenta lekarze będą chcieli zlecić pilne wykonanie tomografii komputerowej (CT) głowy. Nowa krew będzie jasno widoczna na skanach CT.

Leczenie

Zanim zostanie zdiagnozowany krwotok śródmózgowy, pewna ilość uszkodzeń zostanie już dokonana. Nacisk zostanie położony na powstrzymanie nasilenia krwawienia. Ciśnienie krwi będzie musiało być ściśle kontrolowane. Jeśli w układzie pacjenta znajduje się środek rozrzedzający krew, można podać leki, aby to odwrócić.

Następnym krokiem jest zapobieganie wszelkim skutkom ubocznym krwotoku, takim jak zwiększone ciśnienie śródczaszkowe. Aby zapewnić pacjentowi dobrą opiekę, większość pacjentów z krwotokiem śródczaszkowym trafia na oddział intensywnej terapii neurologicznej.

Powrót do zdrowia

W ciągu jednego roku śmiertelność u osób z krwotokiem śródmózgowym waha się od 51% do 65%, przy czym połowa tych zgonów występuje w ciągu pierwszych dwóch dni. Lokalizacja i rozmiar krwawienia, a także wiek, stan zdrowia i poziom świadomości ofiary mają wpływ na prawdopodobieństwo przeżycia. Jeśli ofiara przyjmowała leki rozrzedzające krew, wynik prawdopodobnie będzie gorszy.

Trudno powiedzieć, jak często osoby z krwotokiem śródmózgowym powracają do dobrego poziomu samodzielnego funkcjonowania. Niektórzy uważają, że ponieważ krew wypiera tkankę mózgową, a nie bezpośrednio pozbawia ją tlenu, ludzie, którzy przeżyli udar krwotoczny, mogą mieć stosunkowo dobre wyniki w porównaniu z osobami z udarami niedokrwiennymi o podobnej wielkości.

Trudno jednak mieć pewność. Ostatnie szacunki dotyczące stosunkowo dobrego wyniku po krwotoku śródmózgowym wahają się od 12% do 39%. Potrzebne są oczywiście dodatkowe informacje.