Anatomia siatkówki

Siatkówka jest warstwą światłoczułą, która wyściela tył oka. Ma tylko 0,2 mm grubości i jest wielkości srebrnego dolara. Siatkówka składa się z 200 milionów neuronów, z których wiele to fotoreceptory. Fotoreceptory pochłaniają światło, a następnie przekształcają i przekazują te sygnały przez nerw wzrokowy do mózgu.

W siatkówce są dwa główne typy fotoreceptorów: pręciki i czopki. Dołek w plamce, który jest centralną przestrzenią siatkówki, ma największą koncentrację czopków, ale nie ma ani jednego pręcika.Stożki zapewniają lepszą rozdzielczość obrazów. Z drugiej strony obwód siatkówki ma wiele pręcików, a tego typu fotoreceptory są lepszymi detektorami. Taka organizacja czopków i pręcików oznacza, że ​​gwiazda nocna, na którą patrzy się bezpośrednio, będzie wydawała się bardzo słaba, ale jeśli zostanie zauważona za pomocą widzenia peryferyjnego, będzie postrzegana jako jaśniejsza i bardziej widoczna.

Podobnie jak film w aparacie, obrazy przechodzą przez soczewkę oka i skupiają się na siatkówce. Siatkówka następnie przekształca te obrazy na sygnały elektryczne i wysyła je do mózgu.

Kiedy lekarz rozszerza oczy podczas kompleksowego badania wzroku, mówi się, że patrzy na dno oka. Dno obejmuje siatkówkę oraz następujące części:

• Tylny biegun: Tylny biegun w tylnej części siatkówki i obejmuje nerw wzrokowy i plamkę

• Głowa nerwu wzrokowego: Głowa nerwu wzrokowego to twarz nerwu wzrokowego, która wchodzi do tylnej części oka. Składa się z milionów włókien nerwowych i przekazuje informacje wizualne do mózgu w celu przetworzenia.

• Plamka: plamka to wyspecjalizowana pigmentowana część siatkówki w samym środku siatkówki, która zapewnia nam widzenie centralne. W centrum plamki znajduje się dołek. Dołek ma region o najlepszej ostrości wzroku.

• Równik i środkowy obwód siatkówki: Jest to obszar siatkówki, który rozciąga się od tylnego bieguna.

• Ora Serrata: Ora serrata to ząbkowany obszar między siatkówką a ciałem rzęskowym. To połączenie oznacza przejście od nieświatłowego obszaru siatkówki do światłoczułego obszaru siatkówki.

Częste zaburzenia siatkówki

• Rozdarcie lub odwarstwienie siatkówki: Rozdarcie lub odwarstwienie siatkówki jest uważane za nagły przypadek oczny, w którym wrażliwa na światło siatkówka zostaje rozdarta lub oderwana od tylnej części oka, która zasila tlen i pożywienie.
• Retinopatia cukrzycowa: Retinopatia cukrzycowa występuje u osób z cukrzycą i jest to stan, w którym naczynia krwionośne przeciekają krew i płyn. Czasami rosną nowe naczynia krwionośne, które stają się destrukcyjne i mogą powodować utratę wzroku, jaskrę i odwarstwienie siatkówki, jeśli nie są leczone.
• Centralna retinopatia surowicza: Centralna retinopatia surowicza jest stosunkowo częstym stanem, w którym centralna siatkówka rozwija torbiel i centralne widzenie zostaje zniekształcone.
• Zwyrodnienie plamki: Zwyrodnienie plamki to choroba plamki żółtej, w której dochodzi do utraty środka pola widzenia. Pojawiają się zmiany barwnikowe plamki żółtej, a pod plamką żółtą rosną nieszczelne naczynia krwionośne. Utrata wzroku może być bardzo łagodna lub bardzo ciężka z centralną ślepotą.