Przegląd babeszjozy

babeszjoza to rzadka choroba zakaźna wywoływana przez mikroorganizmy zwane pierwotniakami. Istnieje ponad 100 gatunków Babesia, a choroba jest dość powszechna u zwierząt, w tym jeleni, myszy, koni, kotów i psów. Wiadomo, że tylko dwa gatunki Babesia zarażają ludzi. Chociaż choroba została wykryta na całym świecie, większość udokumentowanych do tej pory przypadków zdiagnozowano w północno-wschodnich Stanach Zjednoczonych, kilku stanach północno-zachodnich i w całej Europie.

Objawy

Babeszjoza może nie powodować objawów. Większość osób zarażonych Babesią albo nie czuje się chora (bezobjawowa), albo ma tylko łagodne objawy.

Jeśli dana osoba dostanie babeszjozy od kleszcza, objawy zwykle pojawiają się w ciągu kilku tygodni od ukąszenia. Czasami może to potrwać dłużej — do dziewięciu tygodni.

Ponieważ kleszcze przenoszące choroby, takie jak babeszjoza lub borelioza, zarażają się, gdy są jeszcze bardzo małe i trudne do zauważenia, nie jest niczym niezwykłym, że osoba dowiaduje się, że ma chorobę przenoszoną przez kleszcze i nie pamięta ukąszenia przez kleszcza.

Niektórzy bardzo się rozchorują po ukąszeniu przez kleszcza niosącego Babesię. Cięższe przypadki zwykle występują u osób w podeszłym wieku, bez śledziony (ponieważ została usunięta chirurgicznie lub urodziły się bez niej) lub nie mają dobrego układu odpornościowego (w wyniku przewlekłego choroby, które wpływają na układ odpornościowy, takie jak HIV, lub dlatego, że przyjmują leki lub otrzymują terapię lekową, taką jak chemia, która osłabia ich układ odpornościowy).

Babeszjoza jest również bardziej powszechna i może być poważniejsza u osób, które mają już inną chorobę odkleszczową, taką jak borelioza. Aż 20 procent osób z boreliozą jest również zarażonych Babesią.

W tych ciężkich przypadkach babeszjoza może trwać miesiącami, jeśli nie latami, i może być śmiertelna, jeśli nie jest leczona.

Większość zdrowych ludzi, którzy zarażają się Babesią, może nawet o tym nie wiedzieć, ponieważ nie czują się chorzy. Jeśli zachorują na babeszjozę, objawy są na ogół łagodne.

Bez względu na to, czy nie mają żadnych objawów, tylko kilka objawów, czy też poważne objawy, chorobę wywołaną przez Babezję często porównuje się do malarii. W rzeczywistości babeszjoza jest czasami opisywana jako choroba „podobna do malarii”. Dzieje się tak, ponieważ patogeny wywołujące malarię i babeszjozę powodują chorobę u człowieka, dostając się do czerwonych krwinek (erytrocytów) i niszcząc je (hemoliza).

Powoduje

Spośród 100 niektórych gatunków pasożyta Babesia tylko dwa wydają się zarażać ludzi: B. microti i B. divergens. U osób mieszkających w Stanach Zjednoczonych babeszjozę wywołuje zwykle B. microti. W Europie babeszjoza wywoływana jest przez B. divergens lub B. bovis, które powodują znacznie cięższą chorobę niż typowa w USA

W Stanach Zjednoczonych te kleszcze występują głównie (endemicznie) w Nowej Anglii i niektórych stanach od środkowego do północnego zachodu, w tym w Waszyngtonie, Minnesocie i Kalifornii. Przypadki babeszjozy występują częściej na kilku wyspach na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, w tym na Martha’s Vineyard, Long Island, Fire Island i Nantucket Island.

Wbrew swojej nazwie kleszcze jeleni występują nie tylko na jeleniach. Mogą przyczepiać się do wielu dzikich i domowych zwierząt, w tym ludzi. Na przykład dana osoba może dostać kleszcza, ponieważ związała się z psem lub z udziału w zajęciach na świeżym powietrzu, takich jak wędrówki lub praca w ogrodzie w wysokiej trawie.

Po tym, jak kleszcz przyczepi się do skóry i ugryzie, zaczyna żywić się dopływem krwi żywiciela. Jeśli kleszcz jest zarażony pasożytem Babesia, drobnoustroje przedostają się do krwiobiegu żywiciela podczas żerowania. Kleszcz zakażony B. microti musi pozostać przyczepiony przez 36–48 godzin, aby przenieść Babesia na żywiciela.

W bardzo rzadkich przypadkach Babesia była przenoszona z człowieka na człowieka poprzez transfuzję krwi.

Diagnoza

Jeśli osoba nie ma objawów i nie pamięta ugryzienia przez kleszcza, może nie zdawać sobie sprawy, że została zarażona Babesią. Ludzie, którzy czują się tylko trochę chorzy, mogą pomyśleć, że po prostu mają grypę.

Każdy, kto mieszka lub odwiedza obszar, w którym kleszcze jelenie są powszechne i gdzie odnotowano przypadki infekcji Babesia, zwłaszcza jeśli pracują lub bawią się na zewnątrz, są zagrożone chorobą odkleszczową. Babeszjoza występuje zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet, niezależnie od wieku i rasy. Chociaż uważa się, że jest to rzadka infekcja, z zaledwie 400-kilkującymi przypadkami odnotowanymi w literaturze medycznej, ponieważ wiele osób nie ma objawów, rzeczywista liczba przypadków może być znacznie wyższa.

Jedynym sposobem, aby upewnić się, czy ktoś został zarażony Babesią, jest zbadanie jego krwi na obecność pasożyta. Jeśli dana osoba udaje się do szpitala lub gabinetu lekarskiego, ponieważ czuje się chora lub została ugryziona przez kleszcza i obawia się infekcji przenoszonych przez kleszcze, istnieje kilka sposobów na zdiagnozowanie babeszjozy:

Inne testy mogą być potrzebne, jeśli pacjent jest bardzo chory lub ma inne schorzenia.

Leczenie

Osoba z babeszjozą, która nie ma objawów lub czuje się chora, prawdopodobnie nie pójdzie do lekarza. Zwykle nie stanowi to problemu: w łagodnych przypadkach infekcja ustępuje samoistnie (samoistnie) i nie powoduje żadnych długotrwałych powikłań ani problemów zdrowotnych.

W przypadku osób, które zachorują, cierpią na schorzenia, które osłabiają ich układ odpornościowy (HIV) lub nie mają śledziony (asplenic), leczenie babeszjozy zwykle rozpoczyna się zaraz po zdiagnozowaniu. Leczeniem pierwszego rzutu jest antybiotykoterapia. W zależności od pacjenta można zastosować kilka różnych antybiotyków, ale najczęściej przepisywanymi w leczeniu infekcji Babesia są klindamycyna i chinina.

Antybiotyki są podawane na każdy zdiagnozowany przypadek babeszjozy, nawet jeśli dana osoba nie czuje się chora. Alternatywne schematy antybiotyków, takie jak azytromycyna, mogą być przepisywane pacjentom, którzy nie mogą przyjmować dwóch najczęściej przepisywanych leków.

Aby wyleczyć początkową chorobę i zapobiec powikłaniom, leczenie może wymagać bardziej agresywnego lub dłuższego leczenia u pacjentów, którzy nie mają śledziony, są w podeszłym wieku i mają obniżoną odporność.

W rzadkich przypadkach, jeśli dana osoba nadal ma pasożyta we krwi, nawet po przyjęciu antybiotyków zgodnie z zaleceniami, może potrzebować transfuzji krwi – ale zwykle dzieje się tak tylko wtedy, gdy pacjenci nie mają śledziony.

Babeszjoza jest uleczalna, a nawet uleczalna, ale najlepszą strategią jest zapobieganie. Osoby, które mieszkają lub planują odwiedzić obszary, w których często występują kleszcze jeleni, mogą podjąć kilka kroków, aby uniknąć ukąszeń kleszczy, które mogą potencjalnie przenosić Babezję.

Jeśli w ciągu kilku tygodni lub miesięcy po ukąszeniu kleszcza zaczniesz czuć się źle, zwróć się o pomoc lekarską.

Babeszjoza jest uleczalna, a nawet uleczalna po zdiagnozowaniu. Najlepszą strategią jest zapobieganie. Jeśli mieszkasz lub odwiedzasz obszar, w którym kleszcze jelenie są powszechne lub odnotowano przypadki babeszjozy (w północno-wschodnich stanach USA i niektórych stanach środkowo-północno-zachodnich), pamiętaj, aby podczas pracy nosić jasne ubrania z długimi rękawami lub bawić się na zewnątrz, używaj środków odstraszających kleszcze na skórze i ubraniach i sprawdzaj siebie, swoją rodzinę i zwierzęta domowe pod kątem kleszczy.