Apraksja zaburzeń neurologicznych mowy

Apraksja jest zaburzeniem neurologicznym wpływającym na zdolność kontrolowania ruchów i gestów motoryki małej i dużej. Osoby mogą urodzić się z apraksją lub mogą nabyć apraksji w wyniku uszkodzenia mózgu. Apraksja może wpływać na zdolność poruszania mięśniami twarzy lub poruszania nogami, stopami i palcami u nóg. Zaburzenie może również wpływać na umiejętności komunikacyjne.

Apraksja może wahać się od łagodnego do ciężkiego. Osoby z apraksją często nie mogą wykonywać kontrolowanego, celowego ruchu, pomimo posiadania siły fizycznej i intelektualnej myśli oraz chęci, aby to zrobić. Uważa się, że Apraksja wywodzi się z zaburzeń w płatach ciemieniowych mózgu.

Co to jest apraksja mowy?

Apraksja mowy to rodzaj apraksji, który w szczególności wpływa na zdolność używania języka, ust i szczęki do tworzenia wypowiadanych słów. Może być łagodny lub ciężki, co utrudnia lub wręcz uniemożliwia komunikację werbalną.

Jak logopedzi leczą apraksję mowy?

Logopedzi mogą intensywnie pracować z dziećmi, które mają apraksję mowy, w celu poprawy umiejętności komunikacyjnych. Niektóre techniki terapeutyczne obejmują:

• Wskazówki dotykowe: przykładanie palca do ust, aby poczuć ruch, jaki wykonują określone dźwięki

• Wskazówki wizualne: Mówienie patrząc w lustro

• Wskazówki dotyczące słuchania: Przekodowywanie dźwięków, a następnie słuchanie ich odtwarzanych dźwięków

Apraksja w klasie

W klasie uczniowie z apraksją mają wyjątkowe potrzeby. Chociaż na ogół dobrze otrzymują informacje i rozumieją instrukcje, mogą mieć trudności z efektywnym zademonstrowaniem tego, czego się nauczyli. Może to prowadzić do dużej frustracji uczniów.

W niektórych przypadkach język migowy może być przydatnym dodatkiem do języka mówionego, chociaż ważne jest również, aby spróbować używać języka mówionego, jednocześnie używając migowego. Inne techniki wspomagające obejmują wykorzystanie elektronicznych produktów do produkcji mowy, które mogą ułatwić komunikację. Dzieci z apraksją często korzystają ze wsparcia specjalisty ds. edukacji specjalnej.

Terapeuci zajęciowi, fizjoterapeuci i logopedzi pracujący z uczniami mogą dostarczyć cennych informacji o tym, jak dostosować instrukcje i materiały szkolne, aby umożliwić uczniom uczestnictwo i obniżyć poziom ich frustracji. Oprócz konkretnych technik poprawiających i wspierających mowę, ważne jest również zapewnienie dzieciom z apraksją wsparcia społecznego, takiego jak grupy rówieśników.