Co to jest śpiączka?

Śpiączka to każdy stan, w którym ktoś jest:

• Nieprzytomny, zwykle przez długi czas

• Z zamkniętymi oczami
• Nie można obudzić nawet energiczną lub bolesną stymulacją

Śpiączka to nie to samo, co sen. W śpiączce mózg nie przechodzi przez normalne cykle snu. Ktoś, kto śpi, może się ruszać, jeśli jest mu niewygodnie, ale osoba w śpiączce nie.

W tym artykule dowiesz się, co powoduje śpiączkę, jak wyzdrowieć ze śpiączki i jakie są podobne stany nieświadomości.

Przyczyny śpiączki

Z definicji lekarze wprowadzają ludzi w śpiączkę za każdym razem, gdy stosują znieczulenie ogólne. Jednak większość ludzi budzi się po kilku godzinach, gdy ich organizm przetworzy lek.

Definicja obejmuje również osoby, które są nieprzytomne z powodu leków, toksyn lub infekcji. Podobnie jak w przypadku znieczulenia, zwykle budzą się, gdy organizm pozbywa się substancji.

Są też formy śpiączki, o których częściej słyszysz – te, z których wybudzenie może być niemożliwe.

Wiele rodzajów chorób i urazów może wprowadzić kogoś w śpiączkę, w tym:

• Ciężkie urazy głowy
• Napady padaczkowe
• Infekcje mózgu
• Uszkodzenie mózgu spowodowane brakiem tlenu
• Przedawkowanie leków
• Udar
• Brak równowagi chemicznej spowodowany chorobą, taką jak hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi) w cukrzycy

Wbrew temu, co myśli wiele osób, komórki nerwowe mogą się regenerować. Ale robią to tylko w określonych częściach mózgu. Poza tym jest to bardzo powolny proces.

Jeśli wystarczająca liczba komórek nerwowych umrze w regionie niezbędnym do utrzymania czuwania, osoba prawdopodobnie nigdy nie odzyska normalnej świadomości. Regiony te obejmują:

• wzgórze
• Pień mózgu
• Duże fragmenty kory mózgowej

Powrót do zdrowia

To, czy ktoś może wyzdrowieć ze śpiączki, zależy od wielu czynników, w tym od tego, co go tam w pierwszej kolejności.

Na przykład śpiączka po urazowym uszkodzeniu mózgu ma zwykle lepsze rokowanie niż śpiączka po zatrzymaniu akcji serca.

Młodsi pacjenci radzą sobie lepiej niż starsi. Ktoś w śpiączce wywołanej lekiem może obudzić się naturalnie, gdy lek zostanie usunięty z organizmu.

Ale ktoś z trwałym uszkodzeniem mózgu może przejść do trwałego stanu wegetatywnego, a nawet śmierci mózgu.

Ogólnie rzecz biorąc, im dłużej ktoś pozostaje nieprzytomny, tym mniej prawdopodobne jest, że odzyska czujność.

Jednak jedynym sposobem, aby upewnić się, czy ktoś wyzdrowieje ze śpiączki, jest poczekać rozsądną ilość czasu i zobaczyć.

Ile czasu czekać może być trudną decyzją. Zależy to od wyjątkowych okoliczności danej osoby i jej rodziny. Pamiętaj, aby omówić te kwestie z zajmującym się nimi zespołem medycznym.

Inne stany nieświadomości

Te same urazy i choroby, które zapadają w śpiączkę, mogą również prowadzić do innych stanów utraty przytomności. Cztery różne stany, w kolejności ważności, to:

• Minimalna świadomość
• Śpiączka
• Stan wegetatywny
• Śmierć mózgu

Świadomość minimalna

Minimalna świadomość jest mniej poważnym stanem niż śpiączka. Neurolodzy często mają nadzieję na oznaki, że ktoś jest mało świadomy, a nie w prawdziwej śpiączce lub stanie wegetatywnym.

Osoby o minimalnej świadomości są nadal w dużej mierze nieświadome tego, co się wokół nich dzieje. Ale jest przynajmniej pewien przebłysk zachowanej świadomości siebie lub otaczającego środowiska.

Może to oznaczać:

• Stała umiejętność wykonywania prostych poleceń
• Odpowiednio udzielaj odpowiedzi tak/nie
• Wykazywanie celowego zachowania (odpowiednie uśmiechanie się lub płacz, dostosowywanie rąk do wielkości i kształtu trzymanych przedmiotów)

Ogólnie rzecz biorąc, ludzie w stanach minimalnej świadomości mają znacznie lepsze wyniki niż osoby w trwałej śpiączce.

Osoba w śpiączce może poruszać się w sposób, który wydaje się być przebudzony, wprowadzając w błąd przyjaciół i rodzinę. Na przykład mogą się skrzywić, jeśli coś powoduje ból.

Mogą nawet wydawać się, że odchodzą od bólu. W tak zwanym zespole Łazarza szczególnie silny odruch może doprowadzić kogoś w śpiączce do siedzenia prosto.

Jednak te odpowiedzi to tylko odruchy. Jest to podobne do tego, co dzieje się z twoją nogą, gdy pracownik służby zdrowia uderza młotkiem w kolano. Te ruchy nie oznaczają, że ktoś nie śpi lub jest świadomy.

Wyniki wydają się być lepsze dla osób w stanie minimalnej świadomości niż osób w śpiączce lub gorzej. Mimo to wiele osób, które wychodzą z tego stanu, pozostaje poważnie niepełnosprawne.

Stan wegetatywny

Podczas gdy pacjenci w stanie śpiączki wydają się spać, ludzie w stanie wegetatywnym odzyskują pewien stopień surowego pobudzenia, w wyniku czego oczy są otwarte.

Oczy mogą nawet odruchowo poruszać się, sprawiając wrażenie, że patrzą na rzeczy w pokoju. Jednak ci ludzie nie wykazują żadnej prawdziwej świadomości siebie ani swojego otoczenia.

Jeśli pień mózgu pozostaje nienaruszony, serce, płuca i przewód pokarmowy nadal działają. Jeśli nie, do utrzymania tych funkcji mogą być potrzebne maszyny.

Jeśli ten stan utrzymuje się przez miesiące lub jeśli ktoś jest w śpiączce przez kilka tygodni, uważa się, że znajduje się w trwałym stanie wegetatywnym.

To może być trwałe. Jeśli opieka medyczna będzie kontynuowana, możliwe jest, że ktoś pozostanie przy życiu w trwałym stanie wegetatywnym przez dziesięciolecia.

Śmierć mózgu

Śmierć mózgu jest jeszcze bardziej poważną sytuacją. Występuje, gdy funkcja pnia mózgu jest zagrożona u kogoś, kto jest w śpiączce i nie może już samodzielnie oddychać. Jeśli podpora maszyny zostanie usunięta, zwykle dojdzie do zatrzymania akcji serca.

Nie ma dobrze udokumentowanych przypadków znaczącego powrotu do zdrowia u osób, u których zdiagnozowano dokładnie śmierć mózgu.

Podczas gdy wykwalifikowany lekarz może postawić diagnozę śmierci mózgu na podstawie samego badania fizykalnego, biorąc pod uwagę powagę diagnozy, niektóre rodziny wolą również zlecić wykonanie dodatkowych badań.

Jeśli jednak badanie przyłóżkowe można przeprowadzić całkowicie i dokładnie, dodatkowe testy prawdopodobnie nie wykażą nowych lub bardziej obiecujących informacji. Autopsje generalnie pokazują, że znaczna część mózgu została zmarnowana.

Streszczenie

Śpiączka to stan nieświadomości, z którego nie można się obudzić. Mózg nie przechodzi przez normalne cykle snu i nie możesz się poruszać w odpowiedzi na ból. Śpiączka jest spowodowana uszkodzeniem mózgu w wyniku urazów głowy lub choroby.

Jeśli uszkodzenie dotyczy wzgórza, pnia mózgu lub kory mózgowej, powrót do zdrowia może nie być możliwy. Powrót do zdrowia zależy również od wielu innych czynników, w tym wieku i przyczyny śpiączki. Im dłużej to trwa, tym mniej prawdopodobne jest wyzdrowienie.

Minimalna świadomość jest mniej dotkliwa niż śpiączka. Ludzie zachowują pewną świadomość i zdolność reagowania. Stan wegetatywny jest cięższy niż śpiączka. Jeśli trwa tygodniami, nazywa się to trwałym stanem wegetatywnym. Śmierć mózgu oznacza, że ​​dana osoba nie może dłużej przetrwać bez sprzętu do podtrzymywania życia.

Jeśli ktoś, na kim Ci zależy, jest w stanie nieprzytomności, zapytaj jego zespół medyczny, w jakim jest stanie i jaką może mieć świadomość.

Zrozumienie różnych możliwych stanów może wpłynąć na twoje działania wokół osoby nieprzytomnej i pomóc w podejmowaniu decyzji dotyczących jej opieki.