Czym są inhibitory proteasomu?

Inhibitory proteasomu, będące nowym sposobem leczenia nowotworów wpływających na krew i układ odpornościowy, takich jak szpiczak mnogi (MM) i chłoniak, są lekami farmaceutycznymi, które działają poprzez hamowanie funkcji białek.Kąt

Ta klasa leków zatrzymuje aktywność proteasomu, białka związanego z trawieniem bezużytecznych komórkowych produktów przemiany materii, które z kolei mogą zabijać komórki rakowe. Często stosowane w połączeniu z innymi lekami, obecnie stosowane są trzy takie leki: Velcade (bortezomib), Krypolis (carfilzomib) i Ninlaro (ixazomib).Kąt

Pacjenci ze szpiczakiem mnogim zwykle otrzymują te leki dożylnie lub w postaci zastrzyków w ramach planu leczenia, chociaż obecnie dostępna jest nowsza, doustna forma tego leku. Podobnie jak inne terapie przeciwnowotworowe, inhibitory proteasomu mają szereg skutków ubocznych, a niektórzy pacjenci nie nadają się do tej klasy leków.

Leki te są skutecznym sposobem powstrzymania rozprzestrzeniania się raka lub zapobiegania nawrotom. W związku z tym ważne jest, aby osoby z chłoniakiem, MM lub innymi nowotworami krwi zrozumiały podstawy tych metod leczenia.

Dawkowanie

Inhibitory proteasomu celują w proteasom i blokują jego funkcję, prowadząc do śmiertelnego nagromadzenia produktów przemiany materii w komórkach szpiczaka mnogiego. Do podawania tych leków używa się strzykawki lub kroplówki; w większości przypadków dawkowanie odbywa się w klinice i jest starannie zarządzane przez świadczeniodawcę.

Jednak nowsze, doustne wersje inhibitorów proteasomów, przyjmowane w domu, są teraz również na rynku. Chociaż istnieją różnice, schematy leczenia tymi lekami przedstawiono poniżej.

Velcade (bortezomib)

Velcade (bortezomib) jest zwykle podawany przez wstrzyknięcie dożylne lub do jamy brzusznej i jest dość często stosowany jako część początkowej terapii szpiczaka.

W przypadku chłoniaka podaje się dwa zastrzyki tygodniowo przez dwa tygodnie wraz z kilkoma lekami chemioterapeutycznymi, po których następuje okres odpoczynku.Kąt

Krypolis (karfilzomib)

Ten lek jest wskazany tylko dla MM i jest podawany za pomocą IV. Cykl leczenia wynosi 28 dni, przy czym pacjenci otrzymują dwie dawki tygodniowo przez pierwsze trzy tygodnie, po których następuje 12-dniowy okres odpoczynku.

W zależności od progresji nowotworu leczenie można zastosować w kilku kursach, z określonymi dawkami dostosowanymi w razie potrzeby.KątKąt

Ninlaro (ixazomib)

Jest to doustny inhibitor proteasomu, który jest przyjmowany w dawkach 4 miligramów (mg) raz w tygodniu przez pierwsze trzy tygodnie 28-dniowego cyklu (w dniach 1, 8 i 15). Czas dawkowania powinien być stały, a pigułkę należy przyjąć godzinę przed lub co najmniej dwie godziny po posiłku lub jedzeniu.Kąt

Podobnie jak inne, jest zwykle podawany razem z innymi lekami i jest podejmowany, gdy poprzednie terapie nie przyniosły rezultatów.

Środki ostrożności

Ważne jest, aby pamiętać, że leczenie raka — zwłaszcza trudniejszych typów, takich jak MM i chłoniak — ma tendencję do ewoluowania. Terapia inhibitorami proteasomu jest jedną z wielu opcji, a najlepszy sposób postępowania zależy od wielu czynników.

Oprócz warunków, które wprost przeciwwskazują ich stosowanie, istnieją inne, które mogą również wpływać na podejmowanie decyzji. Na co zwracają uwagę świadczeniodawcy? Oto szybki podział:

• Alergia na niektóre leki, takie jak bortezomib czy bor, jest przeciwwskazaniem.

• Ciąża jest przeciwwskazana, ponieważ te leki mogą zranić płód.

• Karmienie piersią jest uważane za niebezpieczne podczas leczenia.

• Przed użyciem należy rozważyć chorobę serca lub historię problemów z sercem.

• Rozważane są problemy z płucami, w tym choroba płuc lub problemy z oddychaniem.

• Choroba wątroby, która wpływa na zdolność organizmu do przetwarzania leków, może wpłynąć na decyzję o ich zastosowaniu.

• Choroba nerek zwiększa ryzyko poważnych powikłań.

• Problemy z nerwami mogą się pogorszyć podczas leczenia.

• Niska liczba płytek krwi, prowadząca do niezdolności do krzepnięcia krwi, może być przeciwwskazaniem do leczenia tymi lekami.

• Przed zastosowaniem tych leków należy ocenić hormonalną kontrolę urodzeń, taką jak pierścienie Nuva, implanty lub zastrzyki, jeśli są przyjmowane z innymi lekami.

• Odwodnienie przed leczeniem może wymagać skorygowania przed zastosowaniem tych leków.

Konsultując się z lekarzem, upewnij się, że podałeś jak najwięcej informacji o swoim zdrowiu i historii recept.

Skutki uboczne

Inhibitory proteasomu, podobnie jak większość leków przeciwnowotworowych, powodują szereg skutków ubocznych, z których wiele wymaga leczenia medycznego. Przebieg leczenia to zatem uważna obserwacja i monitorowanie. Chociaż mogą się one różnić w zależności od konkretnego przyjmowanego leku, typowe skutki uboczne obejmują:

• Mdłości
• Wymioty
• Biegunka
• Zaparcie
• Niedokrwistość
• Niska liczba białych krwinek
• Trudności w oddawaniu moczu
• Wysypka
• Utrata apetytu
• Niepokoje i zamieszanie
• Krwawe stolce
• Drętwienie i mrowienie w kończynach
• Przybranie na wadze
• Wzdęcia rąk, twarzy lub nóg
• Krwawiące dziąsła
• Trudności w oddychaniu
• Ból klatki piersiowej
• Zmęczenie
• Zakłócone bicie serca
• Ból pleców

Ogólnie rzecz biorąc, poinformuj swojego lekarza, jeśli doświadczasz któregokolwiek z powyższych. Ponadto istnieje kilka rzadszych i poważniejszych skutków ubocznych:

• Dreszcze
• Gorączka
• Niewydolność serca

• obrzęk płuc (płyn w płucach)

• Skurcze mięśni i ból
• Pęcherze na ciele
• Słabość kończyn

W trakcie terapii inhibitorami proteasomu ważne jest, aby poinformować swojego lekarza o skutkach ubocznych, aby mógł zaoferować sposoby radzenia sobie z nimi.

Nie można zaprzeczyć, że nowotwory, zwłaszcza nowotwory układowe, takie jak chłoniak lub MM, mogą być trudne do leczenia. Poza skutkami zdrowotnymi samych warunków, leczenie również może mieć ogromne straty dla organizmu.

To powiedziawszy, nowe terapie, takie jak te wykorzystujące inhibitory proteasomu, wzbogacają zestaw narzędzi świadczeniodawcy i poprawiają rokowania dla pacjentów. Ponieważ leki takie jak te są nadal stosowane i znajdują się dla nich dalsze zastosowania, perspektywy dla pacjentów z rakiem będą się poprawiać.

Radzenie sobie z rakiem to długa i trudna droga; jednak z pomocą pojawiających się leków, takich jak inhibitory proteasomu, podjęcie tego jest łatwiejsze niż kiedykolwiek wcześniej.