4 Charakterystyka narkolepsji

Nadmierna senność w ciągu dnia

To wzmożona chęć zasypiania i brak energii w ciągu dnia nawet po odpowiednio przespanej nocy. W narkolepsji sen zaczyna wchodzić w stan czuwania, a elementy czuwania wtrącają się w sen. Dlatego narkoleptycy mają skłonność do zasypiania przez cały czas, bez ostrzeżenia (tak zwane „ataki snu”).

Nocny sen również może być zakłócony. Osoby z narkolepsją częściej zapadają w sen z szybkim ruchem gałek ocznych (REM) w ciągu pierwszej godziny po zaśnięciu (i często w ciągu pierwszych 15 minut). Sen jest również bardziej rozdrobniony, z częstymi przejściami między fazami snu.

Senność w ciągu dnia może skutkować podwójnym lub niewyraźnym widzeniem i automatycznymi zachowaniami, takimi jak „strefowanie się” podczas jazdy. Skala senności Epworth określa stopień nadmiernej senności. Wyniki wyższe niż 15 z 24 są często zgłaszane przez narkoleptyków.

Senność w narkolepsji zwykle ustępuje po krótkiej drzemce. A narkotyki zazwyczaj budzą się rano wypoczęte.

Halucynacje hipnagogiczne

Obejmują one żywe, często przerażające halucynacje, które pojawiają się w okresie przejściowym między snem a czuwaniem, z początkiem najprawdopodobniej, gdy osoba zasypia lub budzi się.

Halucynacje hipnagogiczne pojawiają się, gdy sen REM i towarzyszące mu sny mieszają się ze stanem czuwania. Te halucynacje są często wizualne, ale mogą również wystąpić inne doświadczenia.

Paraliż senny

Paraliż senny jest powszechnym doświadczeniem, które może normalnie występować u ludzi, ale można go również znaleźć w narkolepsji. Polega na niemożności poruszania się przez jedną lub dwie minuty po przebudzeniu.

Ponadto może towarzyszyć uczucie uduszenia lub nawet zbliżająca się obecność w pomieszczeniu. Odcinki wydają się być dość przerażające. Chociaż mogą występować zwykle, szczególnie podczas zaburzeń snu, są również oznaką narkolepsji.

Katapleksja

Katapleksja to nagła i przejściowa utrata napięcia mięśniowego wywołana zdarzeniem emocjonalnym. Na przykład śmiech, żart lub podekscytowanie mogą spowodować chwilową słabość. Ta słabość może dotyczyć tylko części ciała, takiej jak twarz, szyja lub kolana, a powrót do zdrowia może być szybki.

Zwykle trwa tylko kilka minut, a świadomość pozostaje nienaruszona. Ciężkie epizody mogą powodować upadki.

Co ciekawe, katapleksja nie występuje w prawie żadnym innym zaburzeniu. Tak więc, jeśli jest obecny, prawdopodobną diagnozą jest narkolepsja z katapleksją (lub narkolepsja typu 1). Jego obecność ponownie odnosi się do wtargnięcia snu REM w stan czuwania, ponieważ paraliż zwykle występuje, gdy śpimy, tak że nie odgrywamy naszych snów.