Intensywne picie i przewlekłe zapalenie wątroby typu C

Powszechnie wiadomo, że osoba z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C i historią ciężkiego nadużywania alkoholu ma zwiększone ryzyko rozwoju zaawansowanej choroby wątroby, w tym marskości i raka wątrobowokomórkowego (postać raka wątroby). Oba te stany działają razem, aby skutecznie promować rozwój, postęp i ciężkość choroby wątroby.

Samo spożywanie dużych ilości alkoholu może prowadzić do postaci niewirusowego zapalenia wątroby zwanego alkoholowym zapaleniem wątroby. W połączeniu z wirusowym zapaleniem wątroby (w postaci zapalenia wątroby typu B lub C) wpływ na wątrobę może wzrastać wykładniczo.

Stwierdzono również, że wirusowe zapalenie wątroby typu C występuje częściej u osób z historią nadużywania alkoholu niż wśród osób niepijących. Chociaż przyczyny tego nie są do końca jasne, wiemy o dwóch rzeczach:

• że alkohol i przyjmowanie narkotyków drogą iniekcji są ze sobą ściśle powiązane;
• Zażywanie narkotyków drogą iniekcji pozostaje głównym sposobem przenoszenia wirusowego zapalenia wątroby typu C w Stanach Zjednoczonych

Stowarzyszenia te podkreślają potrzebę zajęcia się kwestią spożycia alkoholu przez wszystkie osoby z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, objawowego lub nie, a także potrzebę zajęcia się problemem spożywania alkoholu za każdym razem, gdy rozpoczyna się strategia zapobiegania wirusowi zapalenia wątroby typu C (HCV), zwłaszcza wśród osób przyjmujących narkotyki drogą iniekcji i inne grupy wysokiego ryzyka.

Dowiedz się więcej o zagrożeniach związanych z używaniem alkoholu i zapaleniem wątroby typu C poniżej.

Zwiększone ryzyko marskości

Nie ma wątpliwości, że osoby z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, które piją alkohol, mają większą szansę na rozwój marskości. Z epidemiologicznego punktu widzenia u ponad 90% osób intensywnie pijących (z grubsza definiowanych jako kobiety, które wypijają więcej niż dwa drinki dziennie i mężczyźni, którzy wypijają więcej niż trzy drinki dziennie) rozwinie się stłuszczenie wątroby, z czego aż 20% w ciągu 10 do 20 lat rozwinie się marskość wątroby.

Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C przebiega podobnie, 75% zakażonych osób rozwija chorobę przewlekłą, podczas gdy 15-20% rozwinie się w zaawansowaną chorobę w ciągu 10 do 30 lat.

Połączenie tych dwóch czynników radykalnie przyspiesza proces, a także zwiększa ciężkość uszkodzenia wątroby – według niektórych szacunków nawet o 200-300%. Co więcej, osoby pijące dużo alkoholu zakażone HCV mają prawie 11-krotnie większe ryzyko rozwoju marskości wątroby niż osoby niepijące zakażone HCV.

Zwiększone ryzyko raka wątrobowokomórkowego

Rak wątrobowokomórkowy (HCC) jest najczęstszą postacią raka wątroby w Stanach Zjednoczonych i jednym z najczęstszych powikłań przewlekłego zapalenia wątroby typu C. Nawet bardziej niż marskość wątroby, związek między alkoholizmem a HCC jest silny, przy czym 80% przypadków HCC jest identyfikowanych jako osoby intensywnie używające alkoholu.

Ryzyko wydaje się wzrastać wraz z ilością wypijanej osoby. Jedno z włoskich badań wykazało, że prawdopodobieństwo HCC podwoiło się, gdy osoba wypijała od 3,4 do 6,7 drinków dziennie. Podobnie badania wykazały, że intensywne picie może przyspieszyć rozwój HCC nawet o pięć lat, co skutkuje nie tylko większymi guzami, ale także znacznie krótszym czasem przeżycia.

Zmniejszona skuteczność terapii opartych na peginterferonie

Chociaż peginterferon jest znacznie rzadziej stosowany w nowoczesnej terapii HCV, nadal jest powszechny w przypadkach, w których wcześniej nie powiodło się leczenie i/lub rozpoznano zaawansowaną chorobę wątroby. Jak na ironię, często pacjenci z historią nadużywania alkoholu wymagają terapii opartej na peginterferonie.

Alkohol wpływa na skuteczność peginterferonu, powodując 300% ryzyko odbicia wirusa (tj. powrotu wirusa) po zakończeniu terapii. Co zaskakujące, ryzyko niepowodzenia okazało się takie samo w przypadku osób pijących lekko i intensywnie w porównaniu z osobami niepijącymi zakażonymi HCV.

Ile alkoholu jest bezpieczne?

Jak dotąd nie jest jasne, jak długo pacjent musi powstrzymać się od alkoholu, zanim negatywne skutki nadużywania alkoholu zostaną odwrócone. Z tego powodu zaprzestanie picia alkoholu (wraz z programem leczenia alkoholizmu, jeśli to konieczne) powinno być zbadane jako część planu leczenia osób z przewlekłym zakażeniem HCV, szczególnie tych, u których zdiagnozowano wyrównaną lub zdekompensowaną marskość wątroby.

Ponadto zaleca się, aby pacjenci, którzy wymagają peginterferonu, powstrzymali się od alkoholu przez co najmniej sześć miesięcy przed rozpoczęciem leczenia i powinni powstrzymać się od dalszego spożywania alkoholu przez co najmniej sześć miesięcy po zakończeniu leczenia.