Leki antycholinergiczne

Leki antycholinergiczne to szeroka klasa leków stosowanych w leczeniu różnych schorzeń, które wpływają na skurcz i rozluźnienie mięśni.

Należą do nich leki stosowane w leczeniu pęcherza nadreaktywnego, choroby Parkinsona, biegunki, wymiotów, astmy, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), skurczów mięśni, zespołu jelita drażliwego (IBS) i innych stanów, które obejmują mimowolne ruchy mięśni.

Jak działają te leki?

Acetylocholina to wytwarzana przez organizm substancja pełniąca funkcję neuroprzekaźnika. Działa na komórki nerwowe, dostarczając informacje chemiczne do mózgu. W ten sposób acetylocholina może regulować pewne funkcje biologiczne, przyspieszając je lub spowalniając.

Należą do nich mięśnie szkieletowe zaangażowane w ruch i mięśnie gładkie znajdujące się w sercu, żołądku, jelitach, drogach moczowych i płucach. Komórki zaangażowane w skurcz tych mięśni posiadają receptory nerwowe. Osoby wrażliwe na acetylocholinę są uważane za cholinergiczne.

W obliczu nieprawidłowej funkcji mięśni istnieją leki, które mogą blokować acetylocholinę poprzez wiązanie się z receptorami cholinergicznymi. Bez środków na dostarczenie wiadomości chemicznych skurcze można zatrzymać, a objawy złagodzić.

Nazywamy to efektem antycholinergicznym.

Antycholinergiczne skutki uboczne

Oprócz skurczów mięśni, niektóre rodzaje acetylocholiny regulują pamięć, uczenie się i wrażenia. Ponieważ leki antycholinergiczne nie są specyficzne dla typów receptorów, które blokują, mogą wywołać szereg skutków ubocznych wpływających zarówno na ciało, jak i umysł.

Obejmują one:

• Suchość w ustach z powodu zahamowania czynności gruczołów ślinowych
• Ból gardła z powodu zmniejszonej produkcji śluzu
• Brak pocenia
• Podwyższona temperatura ciała
• Wrażliwość na światło z powodu spowolnionego rozszerzenia źrenic
• Niewyraźne widzenie lub podwójne widzenie
• Przyspieszone tętno w celu skompensowania zmian funkcji naczyń
• Słaba koordynacja z powodu zmienionej kontroli mięśni
• Nietrzymanie moczu podczas snu
• Wyciek z jelit
• Dezorientacja
• Problemy z pamięcią
• Brak związku
• Niezdolność do koncentracji
• Tendencja do łatwego wystraszenia
• Halucynacje
• Demencja

Korzyści z działania antycholinergicznego

Wiele leków osiąga swoje cele terapeutyczne dzięki działaniu antycholinergicznemu. Na przykład spowalniając ruchy jelit, osoba może znaleźć ulgę w biegunce. Podobnie ograniczenie oddychania związane z astmą i POChP można poprawić, gdy receptory cholinergiczne w płucach są zablokowane.

Środki przeciwskurczowe to jedna z klas leków, w których działanie antycholinergiczne uważa się za korzystne.Chociaż skutki uboczne są powszechne, krótkotrwałe stosowanie w połączeniu z małą dawką zwykle oznacza, że ​​objawy są możliwe do opanowania.

Niezamierzone efekty antycholinergiczne

Z drugiej strony istnieją leki, które mają niezamierzone działanie antycholinergiczne. Obejmują one pewne leki przeciwdepresyjne i przeciwpsychotyczne, które zwiększają lub zmniejszają neuroprzekaźniki dopaminy i serotoniny, aby zmienić nastrój danej osoby. W niektórych przypadkach leki mogą blokować acetylocholinę i prowadzić do antycholinergicznych skutków ubocznych.

Wyzwanie polega oczywiście na tym, że leki przeciwdepresyjne i przeciwpsychotyczne są często przepisywane przez długi czas, co jeszcze bardziej utrudnia radzenie sobie z objawami.

Pomiędzy tymi dwoma skrajnościami zdarzają się sytuacje, w których leki przeciwdepresyjne w małych dawkach mogą być stosowane w leczeniu przewlekłego bólu i IBS. Podobny efekt osiąga się w przypadku niektórych leków przeciwpsychotycznych w małych dawkach i choroby Parkinsona.

Rozważając zalety i wady działania antycholinergicznego, pracownicy służby zdrowia mogą znaleźć odpowiedni lek i dawkę, za pomocą której zapewnią leczenie bez skutków ubocznych.

Jeśli doświadczasz niedopuszczalnych skutków ubocznych z powodu antycholinergicznego działania leku, porozmawiaj ze swoim lekarzem. W zależności od dostawcy opieki zdrowotnej, lekarz może zmniejszyć dawkę lub znaleźć odpowiednią substytucję.

Nie należy jednak odstawiać żadnego leku bez uprzedniej rozmowy z lekarzem. Może to czasami powodować złe skutki (szczególnie w przypadku niektórych leków przeciwdepresyjnych), chyba że leczenie jest stopniowo ograniczane.