Utrata węchu może być najlepszym objawem COVID-19, badania wykazały

Nasz zmysł węchu to złożony i zróżnicowany proces biologiczny. Według dwóch dużych międzynarodowych badań przeprowadzonych przez dr Alexandra Wiecka Fjaeldstada, naukowca i profesora na Uniwersytecie Aarhus w Danii, utrata węchu jest również jednym z najbardziej wiarygodnych wskaźników infekcji COVID-19.

Badania objęły 4039 pacjentów z COVID-19 z 41 krajów i potwierdziły to, co naukowcy zaobserwowali od początku pandemii – utrata węchu jest wiarygodnym wczesnym wskaźnikiem zakażenia COVID-19.

Verywell rozmawiał z dr Ericiem Holbrookiem, dyrektorem wydziału rhinologii w Massachusetts Eye and Ear i profesorem nadzwyczajnym w Harvard Medical School, o tym, jak COVID-19 wpływa na nerwy węchowe i dlaczego węch może nie powrócić natychmiast po tobie miałem wirusa.

COVID-19 Utrata zapachu jest uniwersalna

Holbrook mówi Verywell, że chociaż inne wirusy mogą również powodować utratę węchu, u pacjentów z COVID-19 utrata czucia w przypadku COVID-19 jest powszechna, a nie celuje w określone populacje, takie jak osoby starsze.

„To naprawdę wpływa na młodszą populację” – mówi Holbrook. „Liczba nastolatków i wczesnych dorosłych, którzy cierpią na utratę węchu po wirusie, jest znacznie wyższa niż to, co widziałem w przeszłości”.

Utrata zapachu związana z COVID-19 jest również wyjątkowa, ponieważ jest związana z brakiem zdolności wyczuwania zapachów, a nie jest spowodowana fizyczną blokadą, taką jak nadmiar śluzu.

Rola Twoich receptorów zapachu

Wirus COVID-19 rozprzestrzenia się poprzez kropelki w powietrzu. Twój nos nabiera powietrza podczas oddychania, co sprawia, że ​​jest to główna droga dla wirusa do przedostania się do organizmu.

Chociaż receptory ACE2 nie znajdują się na właściwych neuronach węchowych w nosie, są one obecne w komórkach podporowych (komórkach sustentakularnych). To właśnie wtedy, gdy te komórki są atakowane, wpływa to na zmysł węchu.

„To nie jest bezpośredni atak na neurony, jeśli zastosujesz teorię receptora ACE2” – mówi Holbrook. „Ale może to być powód, dla którego masz niektórych ludzi, którzy mają krótkotrwałą stratę, ponieważ jeśli tylko te wspierające komórki są zainfekowane i uszkodzone, a neurony węchowe żyją, muszą po prostu czekać, aż te wspierające komórki powrócą. o wiele łatwiejsze do odzyskania niż bezpośrednie obrażenia. ”

Zmysł smaku

Wiele osób z COVID-19, które brały udział w ostatnich badaniach, zgłosiło również utratę lub zmiany w poczuciu smaku. Holbrook mówi, że ma to sens, ponieważ zdolność smakowania w rzeczywistości opiera się na wielu bodźcach sensorycznych.

Zmysł smaku jest często mylony z pojęciem smaku. Holbrook wyjaśnia, że ​​w swojej najprostszej formie zdolność smaku opiera się na informacjach zebranych przez receptory smakowe na języku i tylnej części ust, które wykrywają smaki słodkie, słone, kwaśne, gorzkie lub umami.

Natomiast smak łączy informacje zebrane przez język i nerwy węchowe, a także nerwy wykrywające teksturę, takie jak nerw trójdzielny. Nawet informacje wizualne — to, co widzisz — mogą wpływać na postrzeganie smaku.

COVID-19 atakuje nerwy węchowe, dlatego wielu pacjentów zgłasza utratę zmysłu smaku i węchu. W rzadkich przypadkach Holbrook mówi, że niektórzy pacjenci zgłaszają, że jedzenie ma inne odczucie w ustach, co wskazuje, że dotyczy to również nerwu trójdzielnego.

Kiedy powróci zapach?

Holbrooks twierdzi, że chociaż nerwy węchowe są jednymi z jedynych czuciowych komórek nerwowych w organizmie, które mają zdolność regeneracji, jest to proces powolny. Gdy uszkodzenie jest rozległe, odzyskanie pełnej zdolności węchowej może zająć miesiące, jeśli nie lata.

Hiposmia – częściowa utrata węchu – wydaje się być powszechnym skutkiem COVID-19 i prawdopodobnie jest nawet bardziej rozpowszechniona niż badania oparte na danych, takie jak badania Fjaeldstad, mogą dokładnie ujawnić.

Niektóre osoby z COVID-19 nie odczuwają utraty węchu. Holbrook mówi, że nasz zmysł węchu nie jest odczuciem wszystko albo nic — nawet pacjenci, którzy nie mają całkowitej utraty węchu, mogą mieć zmniejszoną zdolność do wykrywania zapachów, zwłaszcza gdy są testowane za pomocą testów koncentracji zapachów, a nie danych opartych na postrzeganej zdolności.

Większość osób, które zarażą się wirusem, odzyskuje węch w ciągu dwóch do trzech tygodni, ale „długociągacze” COVID-19 mogą radzić sobie z utratą przez miesiące.

Pomaganie pacjentom w powrocie do zdrowia

Naukowcy pracują nad tym, jak pomóc osobom, które mają uporczywą utratę węchu po COVID-19. Trening węchowy obejmuje dawanie pacjentom zestawu z czterema różnymi zapachami i wąchanie każdego z nich przez dziesięć sekund dwa razy dziennie. Leczenie okazało się obiecujące w leczeniu innych przypadków hiposmii lub dysosmii.

Jedno z ostatnich badań przeprowadzonych przez Université Libre de Bruxelles w Belgii wykazało, że połączenie treningu węchowego i kortykosteroidów może być obiecującą techniką pomagania osobom z długotrwałą utratą węchu.

Mała próba 27 pacjentów została podzielona na dwie różne grupy. Obie grupy wykonały wstępny test oceny zapachu pięć tygodni po rozpoczęciu utraty węchu. Jedna grupa ćwiczyła trening węchowy. Druga grupa wykonała ten sam trening węchowy plus dziesięciodniowy schemat doustnych kortykosteroidów.

Po dziesięciu tygodniach uczestnicy zostali ponownie przetestowani. Grupa, która zażywała doustne sterydy i ukończyła trening węchowy, miała znacznie wyższy wskaźnik regeneracji niż grupa, która tylko trenowała. Kortykosteroidy nie są bezpieczną opcją leczenia dla wszystkich, ale badanie wykazało, że mogą pomóc niektórym osobom z hiposmią.

Informacje zawarte w tym artykule są aktualne na podany dzień, co oznacza, że ​​po przeczytaniu mogą być dostępne nowsze informacje. Aby uzyskać najnowsze informacje o COVID-19, odwiedź naszą stronę z wiadomościami o koronawirusie.