Kontrowersje dotyczące utraty wagi kortyzolu

Kortyzol jest kluczowym hormonem w metabolizmie i wpływa na reakcję organizmu na stres, ale jego związek z przyrostem i utratą masy ciała jest skomplikowany.

U niektórych osób wysoki poziom kortyzolu może prowadzić do przejadania się i przybierania na wadze.

Sprzedawcy suplementów, które twierdzili, że blokują kortyzol w celu szybkiej utraty wagi, wpadli w konflikt z amerykańską Agencją ds. Żywności i Leków. Celowanie w kortyzol jest proste, a gdyby produkty miały znaczący wpływ na poziom kortyzolu, prawdopodobnie miałyby poważne skutki uboczne.

Zrozumienie roli kortyzolu w organizmie może pomóc w ocenie słuszności oświadczeń zdrowotnych, które zachwalają wpływ kortyzolu.

Co robi kortyzol

Kortyzol to ważny hormon, który pomaga organizmowi zarządzać wieloma funkcjami życiowymi, w tym poziomem energii. Twoje ciało wytwarza i używa kortyzolu każdego dnia, w ciągu dnia i nocy.

Twój podwzgórze poprzez przysadkę mózgową kieruje nadnercza do wydzielania kortyzolu i adrenaliny.

Hormony te mogą być również uwalniane w reakcji na odczuwany stres – zarówno fizyczny, jak i emocjonalny – w ramach reakcji walki lub ucieczki, która jest niezbędna do przetrwania.

• Kortyzol pomaga Twojemu organizmowi skuteczniej wytwarzać glukozę z białek i pomaga szybko zwiększyć energię organizmu w sytuacjach stresowych.
• Adrenalina dodaje energii i czujności oraz zwiększa metabolizm. Pomaga również komórkom tłuszczowym uwalniać energię.

Kiedy produkcja kortyzolu jest wielokrotnie podwyższona przez dłuższy czas, jak to ma miejsce w przypadku ciągłego stresu, może to powodować wiele skutków zdrowotnych. Przyrost masy ciała może być jednym z efektów chronicznie wysokiego poziomu kortyzolu.

Skutki nadmiaru kortyzolu

Nadmiar kortyzolu stymuluje produkcję glukozy. Ten nadmiar glukozy jest następnie zwykle przekształcany w tłuszcz, który jest magazynowany w twoim ciele. Na przykład osoby z poważnymi stanami metabolicznymi, które wiążą się z nadmierną produkcją kortyzolu, takimi jak zespół Cushinga, mają niezdrowy wzrost tkanki tłuszczowej w jamie brzusznej.

Chronicznie wysoki poziom krążącego kortyzolu zwiększa magazynowanie tłuszczu i zwiększa ryzyko otyłości. A kiedy masz za dużo adrenaliny, komórki tłuszczowe w końcu stają się mniej wrażliwe na stymulację nadnerczy w celu uwolnienia tłuszczu.

Szczególnie niepokojący jest przyrost masy brzucha – jeden z najniebezpieczniejszych rodzajów otyłości, który przyczynia się do zwiększonego ryzyka zespołu metabolicznego, cukrzycy i chorób serca.

Insulinooporność i kortyzol

Insulinooporność to kolejny potencjalny problem, który może się rozwinąć z powodu chronicznie wysokiego poziomu kortyzolu. Długotrwały wzrost poziomu kortyzolu, na przykład w wyniku przyjmowania leków steroidowych, może powodować oporność na insulinę. Inne przyczyny insulinooporności to genetyka, otyłość i brak aktywności fizycznej.

W insulinooporności mózg i niektóre komórki organizmu słabiej reagują na insulinę, więc w krwiobiegu nadal krąży zbyt dużo glukozy.

Może to prowadzić do cukrzycy typu 2. Insulinooporność jest czasami nazywana stanem przedcukrzycowym.

Zespół metaboliczny diagnozuje się, gdy insulinooporność powoduje otyłość brzuszną, niski poziom cholesterolu HDL, wysokie ciśnienie krwi i wysoki poziom glukozy na czczo.

Zmniejszenie kortyzolu

Ponieważ kortyzol przyczynia się do otyłości brzusznej, można podążać za tym tokiem myślenia i dojść do wniosku, że należy podjąć kroki w celu jego zablokowania, aby zapobiec otyłości na brzuchu lub zachęcić do utraty wagi. To nie takie proste.

Redukcja kortyzolu za pomocą leków odbywa się powoli i z dużą ostrożnością. Ten proces jest znany jako zwężanie się.

Na przykład, jeśli przepisano Ci kortykosteroidy, takie jak prednizon (podnoszący poziom kortyzolu), zostaniesz poinstruowany, aby powoli zmniejszać jego ilość w ciągu kilku dni, zamiast po prostu odstawić lek.

Dzieje się tak, ponieważ pętla sprzężenia zwrotnego osi podwzgórze-przysadka-nadnercza reaguje na wysoki poziom kortyzolu, blokując własną produkcję kortyzolu przez organizm, co wymaga czasu, aby ponownie przyspieszyć, aby zapewnić wystarczającą ilość niezbędnego metabolizmu.

Nagły spadek może spowodować takie objawy, jak zmęczenie, gorączka, bóle mięśni i stawów oraz objawy psychiatryczne.

Zespół Cushinga jest spowodowany guzem wytwarzającym hormony. Lek zmniejszający kortyzol można podać przed usunięciem guza. Jednak leki te muszą być uważnie monitorowane, ponieważ nagłe wahania poziomu kortyzolu mogą powodować znaczące skutki uboczne.

Dzieje się tak, ponieważ leki stosowane w celu obniżenia poziomu kortyzolu w zespole Cushinga mogą powodować hiperglikemię, cukrzycę i niebezpiecznie niski poziom potasu.

Uzupełnij roszczenia

Suplementy, które twierdziły, że zmniejszają działanie kortyzolu w celu promowania utraty wagi, były intensywnie reklamowane na początku 2000 roku.

Jeden z nich, CortiSlim, był przedmiotem powództwa Federalnej Komisji Handlu (FTC) w związku z takimi roszczeniami. W rezultacie producent zmienił reklamę i ostatecznie zbankrutował.

FDA poinformowała również producenta, że ​​jego twierdzenia, że ​​produkt kontroluje kortyzol w zdrowym zakresie i pomaga schudnąć, są bezpodstawne.

Według FDA to nie zadziałało. W rzeczywistości, gdyby działał zgodnie z twierdzeniami, musiałby zostać uregulowany jako lek.

Niektórzy twierdzą, że inne suplementy, takie jak fosfatydyloseryna, zmniejszają reakcję mózgu na stres, zmniejszając w ten sposób kortyzol i pomagając w utracie wagi.

Produkty odchudzające, które mają działanie blokujące kortyzol, mogą zyskać na popularności. Są klasyfikowane jako suplementy diety, co oznacza, że ​​nie muszą być poddawane testom ani badaniom potwierdzającym te twierdzenia.

Zamiast suplementu, Centers for Disease Control and Prevention (CDC) i inne organy ds. zdrowia zalecają zmiany behawioralne, które zmniejszą poziom stresu i pomogą odwrócić insulinooporność.

Obejmują one:

• Skoncentruj się na odporności na stres. Jedną z najlepszych rzeczy, które pozwalają zmniejszyć stres i poprawić wrażliwość na insulinę, są na przykład regularne ćwiczenia, a nawet codzienny energiczny spacer.

• Ćwicz techniki redukcji stresu, takie jak joga, tai chi, medytacja, ćwiczenia oddechowe, terapia radzenia sobie z gniewem, masaż terapeutyczny, słuchanie uspokajającej muzyki i inne. Tego rodzaju podejścia mogą pomóc w zmniejszeniu fizjologicznej reakcji organizmu na codzienne stresory.

• Dobrze się wyspać. Przewlekła deprywacja snu zwiększa stres, zmniejsza odporność i zwiększa prawdopodobieństwo nadwagi.