Przegląd zapalenia cewki moczowej u mężczyzn

zapalenie cewki moczowej to zapalenie cewki moczowej. Cewka moczowa to rurka, przez którą mocz wydostaje się z organizmu.

Samo zapalenie cewki moczowej nie jest chorobą. Jest to raczej cecha innego stanu, na przykład infekcji.

Wiele objawów zapalenia cewki moczowej u mężczyzn jest takich samych jak u kobiet. Jednak u mężczyzn mogą być bardziej oczywiste. Na przykład podczas oddawania moczu może pojawić się wydzielina lub ból.

Przyczyny zapalenia cewki moczowej mogą być również inne u mężczyzn. Dzieje się tak, ponieważ cewka moczowa transportuje również nasienie z organizmu. Dlatego po wytrysku możesz odczuwać ból cewki moczowej.

W artykule omówiono objawy i przyczyny zapalenia cewki moczowej u mężczyzn. Zajmuje się również diagnostyką i leczeniem.

Objawy zapalenia cewki moczowej

Typowe objawy zapalenia cewki moczowej to:

• Wyładowanie z cewki moczowej
• swędzenie lub mrowienie prącia lub cewki moczowej
• Ból lub pieczenie podczas oddawania moczu, zwane dyzuria
• Obrzęk i tkliwość penisa
• Ból podczas seksu, zwany dyspareunia
• Różowawy mocz lub nasienie z powodu krwawienia z cewki moczowej

Większość prostych przypadków nie obejmuje gorączki. Jeśli jednak infekcja powodująca zapalenie cewki moczowej jest ciężka lub obejmuje całe ciało, objawy mogą obejmować:

• Wysoka gorączka
• Mdłości
• Wymioty
• Ból pleców
• Ból brzucha
• Ból stawów lub mięśni

• Obrzęk węzłów chłonnych w pachwinie

Przyczyny zapalenia cewki moczowej

Istnieje wiele przyczyn zapalenia cewki moczowej u mężczyzn. Przyczyny można pogrupować jako:

• Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej
• Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej
• Nieswoiste zapalenie cewki moczowej

Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej

Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej jest objawem rzeżączki. Ta infekcja przenoszona drogą płciową (STI) jest wywoływana przez bakterię Neisseria gonorrhoeae.

Mężczyźni, u których zdiagnozowano rzeżączkę, mogą mieć bolesne oddawanie moczu i mleczną wydzielinę z penisa.

Mogą również odczuwać ból jąder spowodowany zapaleniem najądrza. Jest to zapalenie kanalików, które przechowują i przenoszą plemniki z jąder.

Kobiety z rzeżączką często nie mają objawów.

Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej

Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej (NGU) jest wywoływane przez patogeny inne niż rzeżączka. Patogen to mikroorganizm lub zarazek, który może wywołać chorobę.

Do najczęstszych patogenów wywołujących zapalenie cewki moczowej należą:

• Adenowirus

• Chlamydia (Chlamydia trachomatis)

• Cytomegalowirus (CMV)
• Escherichia coli
• paciorkowce grupy B
• Wirus opryszczki pospolitej (HSV)
• Staphylococcus aureus oporny na metycylinę (MRSA)

• Mycoplasma genitalium (Mgen)

• Rzęsistkowica (Trichomonas vaginalis)

Nieswoiste zapalenie cewki moczowej

Nieswoiste zapalenie cewki moczowej (NSU) nie zawsze jest spowodowane infekcją. Zamiast tego może się wydawać, że nie ma oczywistej przyczyny.

W niektórych przypadkach lekarze mogą podejrzewać pewne patogeny. Czasami jednak nie można zidentyfikować konkretnych patogenów.

W niektórych przypadkach NSU w ogóle nie jest powodowane przez patogen. Zamiast tego może to być spowodowane drobnymi obrażeniami. Energiczna aktywność seksualna lub masturbacja mogą prowadzić do NSU. Więc może kontakt z chemicznymi drażniącymi, takimi jak:

• Mydło
• Balsamy
• Kolonia
• Lateks
• Smary plemnikobójcze
• Galaretka antykoncepcyjna

W innych stanach objawem może być zapalenie cewki moczowej. Obejmują one:

• Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie gruczołu krokowego

• Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, zakażenie pęcherza moczowego

• Kamica nerkowa, kamienie nerkowe

• Reaktywne zapalenie stawów, zwane także zespołem Reitera

• Infekcja dróg moczowych z pęcherza moczowego lub nerek

• Odwodnienie

Ciężkie lub skomplikowane przypadki można skierować do urologa.

Powikłania zapalenia cewki moczowej

U mężczyzn nieleczone zapalenie cewki moczowej może zwiększać ryzyko nabycia lub przeniesienia wirusa HIV. Dzieje się tak z powodu czegoś, co nazywa się wydalaniem wirusów.

W wydalaniu wirusa stan zapalny przyciąga komórki odpornościowe do miejsca infekcji. HIV atakuje komórki T CD4, rodzaj komórek odpornościowych, które chronią organizm przed infekcją. Obecność tych komórek w cewce moczowej przyciąga HIV.

Dzieje się tak nawet u osób poddawanych terapii HIV z niewykrywalnym miana wirusa. Wydalanie wirusa może spowodować, że każdy z HIV będzie miał wykrywalne miano wirusa w cewce moczowej.

Jeśli masz zapalenie cewki moczowej, unikaj seksu, dopóki infekcja nie ustąpi. Jest to ważne, nawet jeśli nie masz wirusa HIV.

Diagnoza zapalenia cewki moczowej

Aby zdiagnozować zapalenie cewki moczowej, używa się dwóch palców w rękawiczkach, aby rozszerzyć otwór cewki moczowej. Widoczne oznaki zaczerwienienia, wydzieliny i innych nieprawidłowości mogą sugerować zapalenie cewki moczowej.

Następnie do cewki moczowej wprowadzany jest suchy bawełniany wacik. Wacik obraca się raz, aby uzyskać próbkę komórek. Zostaniesz również poproszony o przesłanie próbki moczu.

Patolog pobierze próbkę wymazu i rozmazuje ją na szkiełku podstawowym. Można go następnie obejrzeć pod mikroskopem.

Test amplifikacji kwasu nukleinowego (NAAT) na próbce moczu może potwierdzić rzeżączkę lub chlamydię. Inne badania mogą być zlecone, jeśli przyczyna jest niejasna.

Zapalenie cewki moczowej można zdiagnozować niezależnie od tego, czy przyczyna jest znana, czy nieznana. Można to zrobić w oparciu o co najmniej jedno z poniższych:

• Obecność wydzieliny z cewki moczowej
• Dziesięć lub więcej granulocyty, specyficzny rodzaj białych krwinek w rozmazie z wymazu
• Obecność leukocytylub białe krwinki w próbce moczu

Leczenie zapalenia cewki moczowej

Leczenie zapalenia cewki moczowej zależy od przyczyny. Przyczyny bakteryjne są zwykle leczone antybiotykami. Jeśli nie można znaleźć przyczyny, ale występuje wydzielina lub stan zapalny, nadal możesz otrzymać antybiotyki.

W przypadku zapalenia cewki moczowej do najczęstszych antybiotyków należą:

• Monodox (doksycyklina) przyjmowany dwa razy dziennie przez siedem dni
• EryPed (erytromycyna) przyjmowany cztery razy dziennie przez siedem dni
• Floxin (ofloksacyna) przyjmowana dwa razy dziennie przez siedem dni
• Lewakwina (lewofloksacyna) przyjmowana raz dziennie przez siedem dni
• Zithromax (azytromycyna) przyjmowany jako dawka jednorazowa

Niektóre szczepy bakterii mogą być oporne na niektóre antybiotyki. Obejmuje to szczepy bakterii wywołujących rzeżączkę, chlamydię i Mgen. Może to utrudnić leczenie.

Przyczyny wirusowe, takie jak HSV i CMV, można leczyć lekami przeciwwirusowymi. Takie leki obejmują Zovirax (acyklowir) i Famvir (famcyklowir).

Niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), taki jak Aleve (naproksen) lub Advil (ibuprofen), może pomóc złagodzić ból. Pyridium (fenazopirydyna) może być również stosowana w leczeniu bólu i zmniejszaniu potrzeby oddawania moczu. Pyridium jest dostępny bez recepty lub na receptę.

Mężczyźni z rozpoznaniem chlamydii, rzeżączki lub rzęsistkowicy powinni umówić się na wizytę kontrolną trzy miesiące po zakończeniu antybiotykoterapii. Dzieje się tak, ponieważ te choroby mają wysoki wskaźnik reinfekcji. Podczas wizyty kontrolnej przejdziesz powtórne testy na choroby przenoszone drogą płciową.

Streszczenie

Zapalenie cewki moczowej jest objawem infekcji lub innego stanu. Może powodować swędzenie, pieczenie, ból i wydzielanie. Jeśli infekcja jest ciężka, może również powodować gorączkę i inne objawy.

Zapalenie cewki moczowej może mieć przyczyny bakteryjne lub wirusowe. Obejmuje to niektóre rodzaje chorób przenoszonych drogą płciową. Może to być również spowodowane podrażnieniami chemicznymi, drobnymi obrażeniami lub stanami, takimi jak kamienie nerkowe.

Gdy zapalenie cewki moczowej jest spowodowane infekcją, łatwiej jest nabyć lub przenieść HIV. Należy unikać seksu, dopóki infekcja nie ustąpi.

Zapalenie cewki moczowej rozpoznaje się po badaniu i testach laboratoryjnych. Leczenie zależy od przyczyny. Przyczyny bakteryjne leczy się antybiotykami. Przyczyny wirusowe leczy się lekami przeciwwirusowymi.

Środki ostrożności mogą zmniejszyć ryzyko zapalenia cewki moczowej. Pamiętaj, aby podczas aktywności seksualnej używać zewnętrznych lub wewnętrznych prezerwatyw lub innych metod barierowych.

Ważne jest również ograniczenie liczby partnerów seksualnych. Może to pomóc w zapobieganiu chorobom przenoszonym drogą płciową, takim jak chlamydia, rzeżączka i HIV.

Jeśli rozwinie się zapalenie cewki moczowej, nie uprawiaj seksu, dopóki nie skończysz całej kuracji antybiotykowej. Nadal możesz być zakaźny, nawet jeśli objawy ustąpią przed zakończeniem leczenia.

Niedokończenie antybiotyków może prowadzić do oporności na antybiotyki. Może to utrudnić leczenie infekcji, jeśli nawróci.