Do 2035 roku ponad połowa światowej populacji może być otyła

Nowy raport Światowej Federacji Otyłości przewiduje, że w ciągu najbliższych 12 lat 51% światowej populacji, czyli 4 miliardy ludzi, będzie miało nadwagę.

Raport opublikowany 2 marca pokazuje, że wskaźniki otyłości rosną szczególnie szybko u dzieci iw krajach o niskich dochodach. Według Louise Baur, prezes Światowej Federacji Otyłości, liczba ta jest dzwonkiem ostrzegawczym dla krajów. Decydenci muszą podjąć konkretne, szybkie działania, aby zapobiec pogorszeniu się sytuacji.

„Niepokojące jest obserwowanie najszybciej rosnących wskaźników otyłości wśród dzieci i młodzieży. Rządy muszą zrobić wszystko, co w ich mocy, aby zmniejszyć wydatki na opiekę zdrowotną oraz wpływ społeczny i ekonomiczny na młode pokolenie” – powiedziała.

Raport ten pokazuje, że otyłość u dzieci może się podwoić od 2020 r. do 208 milionów chłopców i 175 milionów dziewcząt do 2035 r. Koszty społeczne będą wyższe ze względu na problemy zdrowotne związane z nadwagą. Oczekuje się, że świat będzie płacił 4 biliony dolarów rocznie od 2035 r., aby zaradzić skutkom, co odpowiada 3% światowego PKB.

Jednak autor raportu powiedział, że winy nie należy zrzucać na jednostki. Zamiast tego państwa powinny skupić się na czynnikach społecznych, środowiskowych i biologicznych związanych z warunkami rozwoju ludzi.

Ten raport wykorzystuje wskaźnik masy ciała (BMI) do oceny otyłości u ludzi. BMI oblicza się, dzieląc swoją wagę przez wzrost do kwadratu. Według wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) BMI powyżej 25 oznacza nadwagę, a powyżej 30 – otyłość.

W 2020 roku do tej grupy należy 2,6 miliarda ludzi, co odpowiada 38% światowej populacji.

W raporcie tym stwierdzono również, że większość krajów, w których w nadchodzących latach wystąpi najpoważniejsza otyłość, należy do grup o niskich lub średnich dochodach w Azji i Afryce.

Według WHO podstawową przyczyną otyłości i nadwagi jest brak równowagi energetycznej między spożywanymi a wydatkowanymi kaloriami. W wielu krajach ludzie mają zwyczaj spożywania pokarmów bogatych w energię, o wysokiej zawartości cukru, prowadzący siedzący tryb życia ze względu na charakter pracy, zmieniające się środki transportu i postępującą urbanizację.