Anatomia, funkcja i leczenie kości łokciowej

Łokieć wraz z większym i mocniejszym promieniem tworzy przedramię. Kość łokciowa, dłuższa i cieńsza, często łatwiej ulega złamaniu w wyniku urazu. Górny koniec (głowa) kości łokciowej spotyka się z dolnym końcem kości ramiennej i jedną stroną promienia. Rozmiar i położenie kości łokciowej pozwalają na większą swobodę ruchów i zwiększoną rotację przedramienia.

Takie umiejscowienie kości łokciowej w stosunku do promienia pozwala ludziom na większy zakres ruchu w przedramieniu w porównaniu do innych ssaków.

Anatomia

Górny koniec kości łokciowej ma cechę wyróżniającą ją spośród innych kości, w tym podobny promień. Wierzchołek kości łokciowej tworzy guzek w kształcie litery C, który składa się zarówno z wycięcia promieniowego, jak i wycięcia bloczkowego. Jak sama nazwa wskazuje, wcięcie promieniowe to punkt, w którym promień łączy się z kością łokciową. Te dwie struktury spoczywają na sobie i łączą się, tworząc przedramię. To nacięcie pozwala na płynny i swobodny ruch promienia na kości łokciowej, co pozwala na rotację przedramienia.

Wcięcie bloczkowe to obszar, na którym kość ramienna łączy się z kością łokciową. Ten zrost występuje w pobliżu stawu łokciowego, gdzie kończy się kość ramienna z górnej części ramienia i zaczyna się łokieć z dolnej części ramienia.

Jak w przypadku prawie każdej części ciała, może wystąpić deformacja. Deformacja Madelunga to wada wrodzona powodująca słabe tworzenie się więzadła dłoniowego i kości przedramienia. Powoduje to przewlekłe lub uporczywe zwichnięcie kości łokciowej wraz ze skróceniem przedramienia.KątTo tylko jedna z diagnoz dotyczących kości łokciowej, którą można leczyć chirurgicznie i terapeutycznie.

Funkcjonować

Główną funkcją kości łokciowej, wraz z promieniem, jest wspomaganie rotacji. Ta rotacja pozwala na maksymalną funkcję nadgarstka i ręki dzięki zwiększonemu zakresowi ruchu. Jedynym ruchem stawu łokciowego jest zgięcie i wyprost, inaczej zginanie i prostowanie ramienia. Ze względu na to ograniczenie przedramię pozwala na zwiększony ruch nadgarstka i ręki bez gwarancji ruchu ze stawu łokciowego.

Konfiguracja kości łokciowej na promieniu pozwala na ruch dolnej części przedramienia nadgarstkiem i dłonią. Pozwala to na wykonywanie precyzyjnych funkcji, takich jak pisanie, manipulowanie przyciskami lub innymi małymi przedmiotami, obracanie klamek, przenoszenie przedmiotów, używanie narzędzi, pisanie i wiele innych. Takie ruchy zwykle wymagają użycia nadgarstka i poszczególnych palców, co wymaga stabilnego ramienia wraz z rotacją i ruchomością przedramienia.

Powiązane warunki

Złamanie trzonu przedramienia, powszechnie znane jako złamanie nadgarstka, jest jednym z najczęstszych urazów kości łokciowej. Chociaż to złamanie może wystąpić w wyniku wielu przyczyn związanych z urazem, główną przyczyną jest upadek na wyciągnięte ramię. Z tego powodu złamanie trzonu przedramienia zwykle ma miejsce w młodszej populacji, ponieważ ich odruchy powodują, że próbują powstrzymać upadek.KątKąt

Złamanie obu kości przedramienia, kości łokciowej i promieniowej jest zwykle wynikiem upadku lub innego powiązanego zdarzenia.

Rodzaje złamań, które mogą wpływać na kość łokciową, obejmują:

• Złamania Greensticka: Są to złamania częściowe, znane również jako złamania linii włosów do nienaruszonej kości.

• Całkowite złamania: są to pełne złamania, w których kość pęka na dwie części.

• Złamania złożone: znane również jako złamania otwarte, występują, gdy fragment fragmentu kości przebija skórę.

• Złamania zamknięte: Jest to złamanie częściowe lub całkowite, w którym kość nie przebija skóry.

• Rozdrobnione złamania: Dzieje się tak, gdy kość pęka na wiele mniejszych kawałków.

Innym rodzajem złamania, który różni się od innych, jest złamanie stresowe. Złamania przeciążeniowe nie są wynikiem pojedynczego traumatycznego zdarzenia, ponieważ następują one powoli z biegiem czasu z powodu niewłaściwego ułożenia lub powtarzalnego nadużywania. Leczenie złamań naprężeniowych różni się w zależności od rodzaju złamania, które powoduje; jednak nadal uważa się je za pilne, aby zapobiec dalszym deformacjom.

Leczenie złamania zamkniętego jest zwykle mniej skomplikowane niż leczenie złamania otwartego ze względu na zmniejszone ryzyko infekcji. Jednak obie metody leczenia są pilnie potrzebne po wszelkiego rodzaju złamaniach, aby zapobiec deformacji kości i stawów oraz zmniejszyć ryzyko upośledzenia funkcji.KątKąt

Rehabilitacja

Rehabilitacja terapeutyczna i zabiegi medyczne będą się różnić w zależności od rodzaju złamania. Leczenie medyczne dzieli się generalnie na dwie kategorie: redukcję otwartą z fiksacją wewnętrzną (ORIF) oraz redukcję zamkniętą.

Otwarta redukcja

Otwarta redukcja z wewnętrzną stabilizacją to sposób, w jaki lekarze będą leczyć kości, które zostały złamane na dwa lub więcej kawałków, wraz z kośćmi, które przebiły skórę. Wiąże się to z otwartą redukcją, co oznacza, że ​​lekarze muszą wykonać nacięcie, aby uzyskać dostęp do kości, wraz z wewnętrzną stabilizacją, czyli dowolnym rodzajem sprzętu, w tym płytkami, śrubami, prętami i gwoździami, które zabezpieczają kość z powrotem w jej pierwotnym miejscu.KątKąt

Ten sprzęt jest zwykle usuwany, gdy lekarz stwierdzi, że pacjent jest odpowiednio wyleczony. Po tej procedurze umieszcza się pacjenta w miękkim opatrunku lub szynie w celu ochrony, podczas gdy pacjent powoli wraca do niektórych codziennych czynności.

Zamknięta redukcja

Redukcję zamkniętą wykonuje w gabinecie lekarz, który stosuje techniki manualne (używając tylko rąk) w celu zresetowania kości. Po tym nastąpi założenie twardego opatrunku, aby chronić ramię i zapobiec ponownemu zranieniu, podczas gdy pacjent powoli wraca do niektórych codziennych czynności.

Wskaźniki gojenia różnią się w zależności od innych schorzeń danej osoby, wieku i rodzaju złamania, jednak lekarze zazwyczaj postępują zgodnie z protokołem rekonwalescencji specyficznym dla kości i rodzaju złamania. Lekarze zazwyczaj wymagają, aby pacjent nie obciążał przedramienia przez pierwsze dwa tygodnie po złamaniu; szwy lub zszywki są zazwyczaj również usuwane po tym drugim tygodniu.KątKąt

W zależności od procesu gojenia i postępów pacjenta, lekarze zazwyczaj dopuszczają ograniczenie wagi do pięciu funtów po drugim tygodniu z ograniczeniem, aby nie wykonywać żadnej rotacji przedramienia. Ruch obrotowy, jeśli zostanie wykonany zbyt wcześnie, może spowodować ponowne obrażenia. Gdy lekarz potwierdzi, że kości są zagojone po wykonaniu zdjęcia (prześwietlenia), te ograniczenia wagi zostaną zwykle zniesione. Zwykle dzieje się to około sześciu tygodni po zabiegu.

Terapia

Rehabilitacja terapeutyczna może być prowadzona przez fizjoterapeutę lub terapeutę zajęciowego w warunkach ambulatoryjnych.KątLeczenie przez profesjonalistę rehabilitacji jest wskazane po usunięciu sprzętu do złamania oraz po każdym złamaniu ramienia, nadgarstka lub ręki. Terapeuci mogą również pomóc w edukacji pacjentów, jak zapobiegać przyszłym złamaniom za pomocą ćwiczeń i technik.

Programy terapii zazwyczaj obejmują ćwiczenia poprawiające koordynację, wzmocnienie i zakres ruchu przedramienia, edukację w zakresie używania sprzętu w celu zrekompensowania chwilowej utraty funkcji podczas procesu gojenia oraz wykonywanie codziennych czynności, które mogą być trudniejsze z powodu urazu i/lub operacja.