Anatomia rdzenia przedłużonego

Rdzeń przedłużony przenosi sygnały z mózgu do reszty ciała niezbędne do wykonywania podstawowych funkcji życiowych, takich jak oddychanie, krążenie, połykanie i trawienie. Tworząc strukturę podobną do ogona u podstawy mózgu, rdzeń przedłużony łączy mózg z rdzeniem kręgowym i obejmuje szereg wyspecjalizowanych struktur i funkcji. Chociaż każda część mózgu jest ważna na swój sposób, życie nie może być podtrzymane bez pracy rdzenia przedłużonego.

Anatomia

Rdzeń przedłużony jest jedną z trzech części pnia mózgu, obok śródmózgowia i mostu. Te trzy współpracujące struktury znajdują się przed móżdżkiem u podstawy mózgu i łączą się z rdzeniem kręgowym.

Złożony zarówno z istoty białej, jak i szarej, rdzeń przedłużony w kształcie stożka tworzy się około 20 tygodnia ciąży od końca cewy nerwowej u zarodków. W wieku dorosłym jego funkcje są podzielone na sekcje, z których każda pełni swoją własną rolę.

Struktura

Tylna lub tylna część rdzenia jest podzielona na dwie części. Górna część łączy się z czwartą komorą mózgu, a dolna łączy się z rdzeniem kręgowym przez szczelinę środkową. Pień mózgu – w tym śródmózgowie, most i rdzeń – łączą się, aby pomieścić punkty początkowe 10 z 12 nerwów czaszkowych, które kontrolują wszystkie podstawowe funkcje organizmu.

Funkcjonować

Pień mózgu kontroluje autonomiczny układ nerwowy lub funkcje, które ciało wykonuje bez zastanowienia, takie jak oddychanie, utrzymywanie ciśnienia i temperatury krwi, krążenie krwi i trawienie. Mieści również siatkowy system aktywacji, który reguluje wzorce snu i pozwala obudzić się i wchodzić w interakcję z otaczającym światem.

Praca pnia mózgu ma swój początek i jest prowadzona w organizmie przez nerwy czaszkowe. Dziesięć z 12 nerwów czaszkowych znajduje się w pniu mózgu, przy czym pierwsze dwa nerwy czaszkowe kontrolują węch i widzenie, wychodzą wyżej w mózgu. Nerwy czaszkowe od trzeciego do ósmego zaczynają się w śródmózgowiu i moście, a nerwy od dziewiątego do dwunastego zaczynają się w rdzeniu.

• Nerw czaszkowy 9 jest nerwem językowo-gardłowym i kontroluje połykanie, smak i produkcję śliny.

• Nerw czaszkowy 10 to nerw błędny, który odgrywa rolę w oddychaniu, pracy serca i trawieniu. Nerw ten jest również źródłem stymulacji przywspółczulnej, która kontroluje uwalnianie hormonów.

• Nerw czaszkowy 11 jest nerwem pomocniczym i kontroluje mięśnie górnej części pleców i szyi. Bez tej funkcji nerwu nie można odwrócić głowy ani wzruszyć ramionami.

• Nerw czaszkowy 12 jest nerwem podjęzykowym. Ten nerw kontroluje ruch języka i ma kluczowe znaczenie dla mowy i połykania.

Powiązane warunki

Rzadkie wady rozwojowe rdzenia mogą wystąpić po urodzeniu, ale wiele problemów związanych z tym obszarem lub z powodu urazów fizycznych lub urazów, które mogą mieć wpływ na tę część mózgu, takich jak przedawkowanie leków lub udary. W przypadku uszkodzenia rdzenia kręgowego, kontrolowane w nim funkcje krytyczne mogą zostać przerwane, co skutkuje poważnym kalectwem lub śmiercią mózgu. Bez funkcji rdzenia i pozostałych dwóch obszarów pnia mózgu przeżycie nie jest możliwe.KątKąt

Istnieje również szereg określonych warunków, które mogą wpływać na rdzeń:KątKąt

• Zespół rdzenia bocznego bocznego (zespół Wallenberga): Jest to powszechna forma udaru mózgu, która wpływa na rdzeń. Spowodowany zakrzepem w tętnicy kręgowej lub rozwarstwieniem tej tętnicy, zespół ten może powodować bóle głowy, zawroty głowy, problemy z połykaniem lub mówieniem oraz brak czucia na twarzy.

• Przyśrodkowy zespół rdzenia kręgowego (zespół Dejerine’a): Spowodowany niedrożnością lub zablokowaniem tętnicy kręgowej lub rdzeniowej, stan ten wynika z braku przepływu krwi przez części rdzenia, powodując paraliż w obszarach takich jak nogi, ręce, twarz i ewentualnie język.

• Obustronny przyśrodkowy zespół rdzeniasty: Jest to rzadka kombinacja dwóch wymienionych powyżej zespołów i skutkuje prawie całkowitym porażeniem czterokończynowym. Nerwy twarzowe i funkcje oddechowe są często oszczędzone w tym zespole.

Testy

Wykrycie uszkodzenia rdzenia i innych części pnia mózgu może być trudne, ponieważ osoby po urazach mogą nie być w stanie w pełni uczestniczyć w badaniu. Poniżej znajduje się kilka przykładów testów, które można wykonać, aby określić poziom funkcji pnia mózgu.

• Ocena nerwu czaszkowego: Fizyczna ocena, która pozwala lekarzowi zobaczyć, jakie funkcje mogą być upośledzone w oparciu o zadania, które jesteś w stanie wykonać.

• Tomografia komputerowa (CT) lub obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI): Pomogą one dostawcy wizualizacji obszarów uszkodzeń.

• Skanowanie perfuzji mózgu: Testy te pozwalają lekarzom zobaczyć, które obszary mózgu otrzymują przepływ krwi i są przydatne w diagnozowaniu śmierci mózgu.