Bradykinezja w chorobie Parkinsona

Bradykinezja to termin medyczny używany do opisania nienormalnej powolności ruchu. Jest to jeden z trzech charakterystycznych objawów choroby Parkinsona obok drżenia i sztywności, które występują u każdego chorego na Parkinsona.

Ta powolność ruchu jest najbardziej widoczna, gdy osoba z chorobą Parkinsona rozpoczyna lub wykonuje czynności, które wymagają kilku kolejnych kroków. Mogą to być wszelkiego rodzaju czynności dnia codziennego, takie jak ubieranie się, robienie kanapek lub otwieranie kłódki.

Zadania wymagające precyzyjnej kontroli motorycznej (takie jak zapinanie koszuli lub używanie przyborów) są szczególnie powolne u osób z bradykinezją wywołaną chorobą Parkinsona; czasy reakcji są również wolniejsze.

Bradykinezja może również spowodować, że osoba z chorobą Parkinsona będzie stawiać powolne, krótkie kroki i szurać bardziej niż chodzić. Spowolnienie umiejętności werbalnych może prowadzić do miękkiej mowy, utrudniając innym zrozumienie tego, co zostało powiedziane.

Bradykinezja ma tendencję do występowania w późniejszych stadiach choroby Parkinsona. Według przeglądu opublikowanego w 2016 roku w chorobie Parkinsona, drżenie jest bardziej definicją choroby w wieku 20-40 lat, podczas gdy bradykinezja i sztywność są w dużej mierze obserwowane po 60 roku życia.KątKąt

Objawy

Kiedy masz bradykinezję wywołaną chorobą Parkinsona, możesz mieć wrażenie, że twoje ciało nie słucha poleceń twojego mózgu, przynajmniej w taki sposób, w jaki kiedyś. Możesz mieć wrażenie, że twoje ręce i nogi są słabsze lub że bolą cię kończyny, gdy próbujesz wykonywać zadania wymagające powtarzalnego ruchu, takie jak chodzenie.

U niektórych osób z zaawansowaną chorobą Parkinsona bradykinezja prowadzi do wrażenia, że ​​ich stopy przyklejają się do podłogi tylko dlatego, że nie są w stanie ich poruszyć.

Możesz również mieć problemy z pisaniem lub zauważyć, że Twoje pismo odręczne staje się mniejsze i pochylone w prawo. Jest to objaw zwany mikrografią, który ma tendencję do współwystępowania z bradykinezją. Około 50% do 60% osób z chorobą Parkinsona doświadczy pewnego stopnia mikrografii.KątKąt

Bradykinezja może powodować utratę wyrazu twarzy (hipomimię), zmniejszoną częstotliwość mrugania, monotoniczną mowę i ślinienie się z powodu zmniejszonego spontanicznego połykania

Twój stan emocjonalny może również wpływać na bradykinezję, ale często w korzystny sposób. Na przykład, nawet jeśli twoje ruchy są zaburzone przez chorobę Parkinsona, istnieje zjawisko zwane kinesia paradoxica, w którym strach lub panika pozwalają ci szybko zareagować.KątNa szczęście choroba Parkinsona nie niszczy szlaków neurologicznych, które ułatwiają reakcję „walcz lub uciekaj”.

Diagnoza

Kiedy pracownicy służby zdrowia przeprowadzają testy lub bradykinezję, poproszą osobę dotkniętą chorobą o wykonywanie szybkich, powtarzalnych lub naprzemiennych ruchów dłoni (takich jak poruszanie dłonią w górę iw dół, stukanie palcami i chwytanie przedmiotów). Osoby z bradykinezją na ogół nie są w stanie szybko wykonać tych czynności. Powolność ruchu może objawiać się niezręcznymi gestami lub mową, a nawet może wpływać na to, jak często lub szybko możesz mrugać oczami.

Czasami bradykinezja jest subtelna, zwłaszcza we wczesnych stadiach choroby. Aby to wykryć, pracownicy służby zdrowia będą szukać wahania, zanim osoba zacznie się poruszać, a także zmniejszą ruchy ramion podczas chodzenia. Oto niektóre z wczesnych znaków ostrzegawczych.

Leczenie

Możliwe jest przezwyciężenie niektórych objawów bradykinezji poprzez fizjoterapię i terapię zajęciową. Programy mogą obejmować powtarzalne ćwiczenia, takie jak maszerowanie w miejscu lub chodzenie tam i z powrotem po wyimaginowanych liniach. Możesz również otrzymać narzędzia (takie jak pilot sterowany głosem, a nie manualny), aby pomóc w codziennym życiu.

Chociaż choroby Parkinsona nie można wyleczyć, leki i inne terapie mogą pomóc w radzeniu sobie z objawami, w tym bradykinezją. Jeśli masz problemy z wykonywaniem codziennych zadań z powodu choroby Parkinsona, porozmawiaj ze swoim lekarzem o metodach leczenia, które mogą pomóc ustabilizować, a nawet złagodzić objawy.