Co należy wiedzieć o lekach przeciwlękowych

Leki przeciwlękowe to rodzaj leków stosowanych głównie w leczeniu lęku. Są powszechnie określane jako leki przeciwlękowe. Benzodiazepiny, potocznie zwane benzoesami, to najczęstszy rodzaj leków przeciwlękowych. Zazwyczaj są przepisywane w formie tabletek.

Ponieważ niosą ze sobą wysokie ryzyko uzależnienia w porównaniu z innymi lekami na lęk, pracownicy służby zdrowia zazwyczaj najpierw przepisują inne metody leczenia. Inne leki stosowane w leczeniu lęku to leki przeciwdepresyjne, beta-blokery, buspiron i niektóre leki przeciwdrgawkowe.

Zastosowania

Benzodiazepiny są przede wszystkim stosowane w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych, lęku społecznego i lęku napadowego.

Nie są przepisywane jako długoterminowe leki zapobiegawcze, ponieważ mogą pomóc w krótkotrwałych objawach lękowych. Mają działanie uspokajające, ponieważ spowalniają aktywność mózgu.

Food and Drug Administration (FDA) również zatwierdza benzodiazepiny do leczenia bezsenności i drgawek.

Pracownicy służby zdrowia czasami przepisują benzodiazepiny do niezatwierdzonych zastosowań, takich jak:

• Ciężkie zaburzenie depresyjne
• Zaburzenie afektywne dwubiegunowe
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (OCD)

• Schizofrenia

• Odstawienie alkoholu
• Zaburzenia lunatykowania
• Syndrom niespokojnych nóg

• Skurcze mięśni

Niektóre benzodiazepiny, takie jak lorazepam, mają specyficzne zastosowania pozarejestracyjne, takie jak leczenie nudności i wymiotów związanych z chemioterapią.

Niedawno FDA ogłosiła, że ​​zaktualizuje ostrzeżenia dotyczące leków benzodiazepinowych, tak aby zawierały ostrzeżenie w ramce. Jest to wyraźne ostrzeżenie, które jasno określi ryzyko uzależnienia i nadużywania, a także poważne reakcje odstawienia tych leków.

Przed podjęciem

Przed przepisaniem leków przeciwlękowych Twój lekarz oceni Twój stan. Przeanalizują również Twoją historię medyczną, aby ustalić, czy korzyści płynące z leku przewyższają potencjalne zagrożenia dla zdrowia.

Powinieneś poinformować swojego lekarza o wszelkich przyjmowanych lekach, ponieważ leki te mogą wchodzić w interakcje z innymi lekami. Nie zapomnij powiedzieć im, czy używasz leków, ziół lub suplementów dostępnych bez recepty (OTC).

Środki ostrożności i przeciwwskazania

Podczas przyjmowania benzodiazepin należy postępować zgodnie z instrukcjami lekarza.

• Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, nie powinnaś zażywać benzodiazepin.
• Jest mało prawdopodobne, aby pracownik służby zdrowia przepisał te leki osobom z historią uzależnienia.

Osoby, które przyjmują te leki przez długi czas, mogą potrzebować większych dawek, aby osiągnąć te same efekty. W takim przypadku nagłe odstawienie leku może spowodować objawy odstawienia.

Dawkowanie

Twój lekarz będzie pracował z Tobą, aby znaleźć odpowiednią dawkę. Pracownicy służby zdrowia zazwyczaj zaczynają od małej dawki i mogą powoli zwiększać dawkę, aby osiągnąć dawkę, która łagodzi objawy.

Oto przegląd zalecanych dawek dla dorosłych powszechnie przepisywanych benzodiazepin:

• Xanax, tabletka ER, tabletka ODT: 0,25-1 miligramów (mg), maksymalnie 4 mg dziennie
• Klonopin, tabletka ODT: 0,5-1 mg, maksymalnie 20 mg dziennie
• Valium, tabletka: 5-25 mg, maksymalnie 40 mg dziennie
• Ativan, tabletka: 0,5-1 mg, do 4 razy dziennie

Należy pamiętać, że te dawki są zgodne z zaleceniami producentów. Recepta wystawiona przez lekarza będzie zawierała szczegółowe informacje o dawkowaniu, które dotyczą Ciebie. Jeśli nie masz pewności, czy przyjmujesz odpowiednią ilość, porozmawiaj ze swoim lekarzem lub farmaceutą.

Modyfikacje

Nie wszystkie benzodiazepiny mają takie same zalecenia dotyczące dawkowania. Twój lekarz może potrzebować przepisać mniejszą dawkę, jeśli masz stan zdrowia, który wpływa na metabolizm leku (rozkład i działanie na organizm). Starsi dorośli często muszą przyjmować mniejszą dawkę, ponieważ nie metabolizują leków tak szybko.

Poinformuj swojego lekarza, jeśli masz chorobę nerek. Jeśli masz chorobę wątroby, lekarz może potrzebować dostosować dawkę w zależności od konkretnego leku, który przyjmujesz.

Jak wziąć i przechowywać

Leki te powinny być przechowywane w miejscu, które nie jest zbyt wilgotne i poza zasięgiem słońca. Przechowywanie tego typu leków może się różnić w zależności od konkretnej marki.

Trzymaj je z dala od dzieci i zwierząt.

Nie zwiększaj dawki przed rozmową z lekarzem.

Przedawkowanie może powodować objawy wymagające natychmiastowej pomocy, w tym:

• Trudności w oddychaniu
• Zawładnięcie
• Nie odpowiadający

Skutki uboczne

Benzodiazepiny mogą powodować działania niepożądane, nawet jeśli są przyjmowane w zalecanej dawce.

Pospolity

Typowe skutki uboczne leków przeciwlękowych obejmują:

• Senność
• Słabość
• Mdłości
• Bół głowy
• Zmęczenie
• Koszmary

Ciężki: Silny

Te działania niepożądane mogą uzasadniać wizytę u lekarza, zwłaszcza jeśli są poważne lub nie ustępują:

• Nadmierne zmęczenie
• Zawroty głowy
• Trudności z równowagą i koordynacją
• Problemy z pamięcią
• Bóle i bóle mięśni lub stawów
• Częste wizyty w łazience
• Rozmyty obraz
• Nadmierna produkcja śliny
• Niskie libido

Uzyskaj pomoc w nagłych wypadkach, jeśli masz:

• Objawy reakcji alergicznej, w tym pokrzywka, obrzęk i trudności w oddychaniu
• Zmiany w Twoim głosie
• Napady padaczkowe
• Żółtaczka
• Kłopoty z rozmową
• Myśli samobójcze

Ostrzeżenia i interakcje

Jeśli przyjmujesz opioidy na inny stan, powinieneś unikać przyjmowania leków przeciwlękowych. Połączenie może spowodować śmiertelne skutki.

Należy również unikać mieszania benzodiazepin z alkoholem. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, jeśli używasz marihuany (konopie indyjskie).

Nie prowadź pojazdów, nie używaj maszyn ani nie rób niczego, co wymaga czujności, dopóki nie będziesz w stanie zrobić tego bezpiecznie. Leki te mogą również powodować poważną depresję ośrodkowego układu nerwowego, która może prowadzić do śmierci.

Bardziej prawdopodobne jest, że staniesz się zależny od tych leków, jeśli będziesz je przyjmować konsekwentnie przez okres dni lub tygodni. Nawet jeśli przyjmujesz je zgodnie z zaleceniami, powinieneś porozmawiać z lekarzem przed zatrzymaniem ich na zimno, aby uniknąć poważnych objawów odstawienia.

Objawy odstawienia obejmują:

• Katatonia
• Wstrząsy
• Nieregularne bicie serca
• Wyzysk
• Napady padaczkowe
• Halucynacje i psychozy
• Depresja
• Myśli samobójcze
• Mania