Co to jest emocjonalne wykorzystywanie dzieci?

Co to jest emocjonalne wykorzystywanie dzieci?

Przemoc emocjonalna, czasami nazywana przemocą psychologiczną, to wzorzec zachowania, który niszczy poczucie własnej wartości dziecka i negatywnie wpływa na jego rozwój emocjonalny. Oprócz powstrzymywania się od miłości i wsparcia, osoba emocjonalnie znęcająca się nad dzieckiem może również odrzucać, krytykować, grozić, poniżać i krytykować dziecko. Mogą też poniżać dziecko, wyzywać i obrażać je.

Przemoc emocjonalna może wystąpić w połączeniu z przemocą fizyczną, wykorzystywaniem seksualnym lub zaniedbaniem i jest jedną z najtrudniejszych do rozpoznania form nadużyć. Często jest to subtelne i podstępne powolne osłabianie samooceny dziecka.

Podobnie jak inne formy przemocy, emocjonalne maltretowanie dzieci dotyczy władzy i kontroli. Sprawca manipuluje dzieckiem i kontroluje go, używając słów i czynów, które są emocjonalnie krzywdzące i szkodliwe.

Oznaki emocjonalnego maltretowania dzieci

Chociaż maltretowane emocjonalnie dziecko może nie trafić do szpitala ze złamaną kością lub wstrząsem mózgu, skutki przemocy emocjonalnej mogą być szkodliwe i długotrwałe. Według raportu Administracji ds. Dzieci, Młodzieży i Rodzin w 2017 roku 2,3% dzieci w Stanach Zjednoczonych doświadczyło krzywdzenia psychicznego lub emocjonalnego.

Szacunki te są prawdopodobnie niskie, ponieważ przemoc emocjonalna może być trudniejsza do wykrycia niż inne formy krzywdzenia dzieci i zazwyczaj ma miejsce w domu dziecka. Może nie być żadnych oczywistych, zewnętrznych oznak, że ma miejsce nadużycie. Czasami zachowanie dziecka jest jedyną rzeczą, która wskazuje na problemy w domu.

Nieodpowiednie zachowanie, takie jak zachowanie się bardzo niedojrzałe lub trochę zbyt dojrzałe jak na swój wiek, może być oznaką nadużycia, podobnie jak dramatyczne zmiany w zachowaniu. Na przykład dziecko, które kiedyś było nieco zdystansowane i nie zwracało na siebie uwagi, może nagle przylgnąć do niestosujących przemocy dorosłych lub kompulsywnie szukać u nich uczucia.

Możesz założyć, że dziecko wykorzystywane w jakikolwiek sposób nie byłoby przywiązane do dorosłego opiekuna, który je maltretuje – ale nie zawsze tak jest. Dzieci często pozostają lojalne wobec rodzica lub opiekuna, który je maltretuje, ponieważ boją się tego, co się stanie, jeśli ujawnią molestowanie.

Maltretowane emocjonalnie dziecko może również myśleć, że wyzywanie go lub odmawianie mu uczuć jest normalnym sposobem życia. Mogą nie mówić nikomu o nadużyciach, ponieważ uważają, że ich doświadczenia reprezentują „normalne” zachowanie rodziny.

Cechy sprawców

Istnieją również oznaki u dorosłych opiekunów, które mogą wskazywać, że znęcają się nad dzieckiem. Publiczne umniejszanie dziecka, otwarte przyznawanie się do niechęci lub nienawiści do dziecka, stosowanie surowych kar, nierealistyczne oczekiwania, dystans lub obojętność emocjonalna to zachowania emocjonalnie agresywne. Tymczasem niektórzy ludzie, którzy wykorzystują dzieci, mają historię przemocy i agresji lub mają zaburzenia związane z używaniem substancji.

Jeśli uważasz, że dziecko jest maltretowane emocjonalnie, nie zakładaj automatycznie, że nadużycia popełniają rodzice dziecka. Podczas gdy dziecko jest bardziej narażone na wykorzystywanie przez opiekuna lub członka rodziny, każdy autorytet może być nadużyciem. Na przykład trener, pracownik opieki dziennej, nauczyciel, pastor, a nawet starsze rodzeństwo może znęcać się nad dzieckiem.

Rodzaje emocjonalnego wykorzystywania dzieci

Przemoc emocjonalna może przybierać różne formy. Na jednym końcu spektrum znajdują się obelgi lub poniżające słowa lub czyny, podczas gdy na drugim końcu może być całkowita obojętność, która powoduje emocjonalną deprywację. Opiekun, który jest emocjonalnie agresywny, często używa słów, ale jego działania również mogą być obraźliwe – a czasami obraźliwy jest brak działania.

Kiedy rodzic lub opiekun nie okazuje dziecku miłości ani nie sprawia, że ​​czuje się chciany, bezpieczny i godny, działania te skutkują deprywacją emocjonalną. Ludzie, którzy stosują przemoc, mogą również nie wyrażać fizycznego uczucia lub miłosnego dotyku – oba te elementy są niezbędne dla rozwoju emocjonalnego dziecka.

Każdy dorosły w życiu dziecka może być emocjonalnie agresywny, a wykorzystywanie może przybierać różne formy. Oto kilka przykładów przemocy emocjonalnej.

• Opiekunka nieustannie krzyczy na dzieci i grozi im.
• Dziecko jest narażone na przemoc domową w domu.
• Dziadkowie odmawiają kontaktu z dziećmi podczas ich odwiedzin i zamiast tego oglądają telewizję.
• Rodzic z zaburzeniem używania alkoholu wpada w złość, gdy pije, często krzycząc i krzycząc całą noc.
• Ojczym mówi, że chciałby, aby dziecko nie istniało.
• Nauczyciel naśmiewa się z dziecka przed klasą, gdy ma problemy z czytaniem na głos.
• Po rozwodzie rodzic prosi dziecko, aby okłamało sędziego w sprawie drugiego rodzica, aby zapewnić mu pełną opiekę.

Czynniki ryzyka przemocy emocjonalnej

Jeśli chodzi o zachowania agresywne, istnieje wiele różnych czynników ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo, że dana osoba może zaangażować się w emocjonalne znęcanie się nad dzieckiem. Oprócz doświadczania przemocy emocjonalnej jako dziecko, oto przegląd rzeczy, które narażają ludzi na ryzyko przemocy emocjonalnej wobec dzieci:

• Choroba fizyczna lub psychiczna, taka jak zespół stresu pourazowego (PTSD) lub depresja
• Radzenie sobie ze stresem finansowym, bezrobociem lub ubóstwem
• Bycie społecznie odizolowanym lub oddzielonym od dalszej rodziny
• Wychowywanie dziecka niepełnosprawnego rozwojowo lub fizycznie
• Używanie alkoholu lub narkotyków
• Brak umiejętności rodzicielskich lub zrozumienia rozwoju dziecka
• Doświadczanie kryzysu rodzinnego lub stresu rodzinnego, takiego jak bycie ofiarą przemocy domowej lub konflikty małżeńskie
• Pragnienie kontrolowania dziecka za pomocą słów lub działań
• Uczucie złości lub urazy wobec dziecka lub obowiązków związanych z opieką nad dzieckiem
• Doświadczanie zazdrości o dziecko

Pamiętaj, że dzieci nie powodują przemocy emocjonalnej u innej osoby. Angażowanie się w emocjonalne znęcanie się nad dzieckiem to wybór, którego dokonuje sprawca. Chociaż te czynniki ryzyka mogą zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia nadużyć, osoba emocjonalnie agresywna nadal ma wybór i może nauczyć się dokonywać lepszych, mniej szkodliwych wyborów.

Wpływ przemocy emocjonalnej

Konsekwencje krzywdzenia dzieci w jakiejkolwiek formie mogą być poważne i mogą utrzymywać się w wieku dorosłym. Dziecko często uważa, że ​​jest odpowiedzialne za nadużycia, a to oznacza, że ​​jest niekochane, niegodne miłości i niechciane. Oto cztery z głównych długoterminowych skutków przemocy emocjonalnej i deprywacji.

Problemy z załącznikami

Przemoc emocjonalna może zakłócać zdolność dziecka do tworzenia i utrzymywania zdrowych przywiązań. Problemy z przywiązaniem we wczesnym dzieciństwie zostały powiązane z niepewnymi przywiązaniami w wieku dorosłym. Dzieci mogą być również narażone na zwiększone ryzyko słabych relacji rówieśniczych, problemów z intymnością, trudności z rozwiązywaniem konfliktów i agresji w relacjach.

Problemy behawioralne i społeczne

Przemoc emocjonalna w dzieciństwie jest również powiązana z przestępczością i zachowaniami agresywnymi seksualnie u młodych dorosłych.

Powtarzanie cyklu nadużyć

Bez odpowiedniej interwencji ludzie, którzy byli maltretowani w dzieciństwie, są bardziej skłonni do wykorzystywania swoich dzieci niż osoby, które nie doświadczyły krzywdzenia.

Samobójstwo i choroba psychiczna

Nastolatkowie, którzy jako dzieci doświadczyli przemocy emocjonalnej, częściej mają zdiagnozowaną co najmniej jedną chorobę psychiczną, taką jak depresja lub lęk, która może utrzymywać się do dorosłości. Osoby z historią przemocy emocjonalnej są również bardziej narażone na próby samobójcze.

Przemoc emocjonalna ma nie tylko negatywny wpływ na jednostki i rodziny; obciąża także całe społeczeństwo. Konsekwencje nadużyć obciążają systemy opieki zdrowotnej i społecznej i są kosztowne ze względu na coraz większe niepowodzenia edukacyjne, przestępczość i potrzebę korzystania z usług w zakresie zdrowia psychicznego.

Jednak nie każdy, kto ma historię przemocy emocjonalnej, doświadcza blizn na całe życie. Czas trwania, dotkliwość i wiek wystąpienia nadużycia są czynnikami wpływającymi. Posiadanie innych wspierających dorosłych w ich życiu może również zrównoważyć wpływ.

Co robić

Obowiązkowi reporterzy to osoby, które stykają się z dziećmi w ramach wykonywanego zawodu, w tym opiekunowie dzieci, pedagodzy, personel prawny i organów ścigania oraz personel medyczny. Dziennikarze ci mają taki sam obowiązek zgłaszania podejrzeń o nadużycia emocjonalne, jak molestowanie fizyczne, wykorzystywanie seksualne lub zaniedbanie.

Nawet jeśli nie jesteś upoważnionym reporterem i podejrzewasz, że dziecko jest wykorzystywane emocjonalnie, zgłoś to służbom ochrony dzieci. Dziecko, które może doświadczać krzywdzenia, musi zostać ocenione przez opiekę społeczną.

Tymczasem, jeśli jesteś rodzicem i uważasz, że Twoje dziecko jest emocjonalnie wykorzystywane przez kogoś innego – na przykład nauczyciela, pastora lub trenera – podejmij kroki, aby interweniować. Być może będziesz potrzebować profesjonalnej pomocy, aby zapewnić dziecku bezpieczeństwo.

Jeśli znęcałeś się emocjonalnie nad swoim dzieckiem lub jeśli partner jest emocjonalnie znęcany, ważne jest, aby poprosić o pomoc zarówno dla twojego zdrowia psychicznego, jak i dla twojego dziecka. Praca z terapeutą może być korzystna dla Ciebie i Twojej rodziny.

Leczenie emocjonalnego nadużycia

Jeśli dziecko jest maltretowane emocjonalnie, pierwszym sposobem działania jest zapewnienie mu bezpieczeństwa. Wtedy można rozpocząć odpowiednie leczenie. Sprawca może wymagać leczenia – zwłaszcza jeśli jest rodzicem. Przykłady leczenia mogą obejmować terapię indywidualną, zajęcia dla rodziców i usługi społeczne.

Osoby, które doświadczyły przemocy emocjonalnej, mogą skorzystać z terapii prowadzonej przez licencjonowanego specjalistę od zdrowia psychicznego. Po przetworzeniu tego, przez co przeszli emocjonalnie, mogą nauczyć się zdrowych mechanizmów radzenia sobie, umiejętności społecznych i rozwiązywania konfliktów.

Radzenie sobie z przemocą emocjonalną

Chociaż radzenie sobie ze skutkami przemocy emocjonalnej może zająć trochę czasu, istnieją pewne czynniki, które mogą mieć działanie ochronne, takie jak pozytywna relacja z inną osobą dorosłą. Na przykład opiekuńczy rodzic, dziadek lub wsparcie nauczyciela lub trenera może złagodzić niektóre negatywne skutki przemocy emocjonalnej.

Przemawiaj do ich życia, spędzając z nimi czas, zachęcając ich i przypominając im o ich wartości i wartości. Pomóż im dostrzec, że nie są definiowani przez słowa i czyny osoby, która ich wykorzystuje. Zamiast tego, wzmocnij ich, aby zobaczyli swoje mocne strony i wyznaczyli cele na przyszłość.

Jeśli znasz dziecko, które jest maltretowane emocjonalnie, lub podejrzewasz, że maltretujesz emocjonalnie, ważne jest, aby poinformować kogoś o swoich obawach, aby można było przeprowadzić dochodzenie. W międzyczasie rób, co możesz, aby być zachęcającą i wspierającą osobą w życiu tego dziecka.

Wiele szkód spowodowanych przemocą emocjonalną można zrekompensować uprzejmymi i wzmacniającymi działaniami innych. Niech dziecko wie, że jest kochane i w które wierzy. Jeśli nauczy się rozpoznawać, w czym jest dobre i wyznaczać sobie cele, może nauczyć się kompensować negatywne słowa i czyny innych.