Esotropia to rodzaj zeza (zez) charakteryzujący się tym, że jedno lub oba oczy zwracają się do wewnątrz, w kierunku nosa. Szacuje się, że 4% populacji USA ma zeza, i może pojawić się na każdym etapie życia. Jest to najczęstsza forma zeza u niemowląt. W niektórych przypadkach, takich jak te występujące u niemowląt w wieku poniżej 20 tygodni, niewspółosiowość jest niewielka, sporadyczna i ustępuje samoistnie, podczas gdy inne przypadki są cięższe i wymagają leczenia. Esotropia może być oznaką poważnego schorzenia, takiego jak choroba tarczycy i udar mózgu.
Ezotropia może być przerywana lub stała i może występować w przypadku fiksacji do bliży, fiksacji do dali lub obu. Dzieci i dorośli z esotropią mogą mieć osłabione widzenie i zmniejszoną percepcję głębi. Leczenie będzie zależeć od rodzaju, przyczyny i ciężkości stanu.
![Ezotropia](https://www.verywellhealth.com/thmb/KPfqtlA-ZAMwYnMxgecrepoLnwY=/3276x2394/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-184619196-cfb94a62651945ce91f747a336505a6c.jpg)
Rodzaje ezotropii
Istnieje kilka rodzajów esotropii, a specjalista okulista określi leczenie na podstawie pewnych cech:
-
Wiek zachorowania: Esotropia może być wrodzona lub nabyta w każdym wieku.
-
Częstotliwość: Esotropia może być stała lub przerywana.
-
Skupianie się na oku: Ezotropia może być spowodowana wysiłkiem oczu, aby widzieć wyraźnie (akomodacyjne lub nieakomodacyjne).
W zdrowych oczach mięśnie wokół każdego oka współpracują ze sobą, aby kontrolować ruch gałek ocznych, umożliwiając obu oczom skupienie się na tej samej rzeczy. U osoby z esotropią mięśnie nie są skoordynowane, w wyniku czego jedno lub oba oczy patrzą do wewnątrz i skupiają się na różnych tematach.
Wrodzona esotropia
Wrodzona esotropia, znana również jako dziecięca esotropia, rozwija się w ciągu pierwszych sześciu miesięcy życia. Mimo że nazywa się to wrodzoną esotropią, stan ten rzadko pojawia się po urodzeniu. Przyczyna wrodzonej esotropii jest nieznana, ale jest powszechna i dotyka jednego na 50 noworodków.
Niewspółosiowość w esotropii dziecięcej ma duży kąt odchylenia (>30 PD) i jest stała. Przejściowa niewspółosiowość oczu jest powszechna do 3 miesiąca życia i nie powinna być mylona z esotropią dziecięcą.
Nabyta Ezotropia
Nabyta esotropia pojawia się w późniejszym życiu i może rozwinąć się u dzieci i dorosłych w wyniku urazów lub chorób. Rzadki podtyp nabytej esotropii zwany ostrą nabytą współistniejącą esotropią charakteryzuje się nagłym pojawieniem się stosunkowo dużego kąta esotropii, wraz z podwójnym widzeniem (podwójnym widzeniem) i minimalnym błędem refrakcji, w którym oko nie zakrzywia światła prawidłowo, co powoduje rozmycie obraz. Nabyta esotropia jest zwykle leczona okularami, ale niektóre przypadki mogą nie poprawić się za pomocą soczewek korekcyjnych.
Stała Ezotropia
Stała esotropia występuje, gdy oko jest cały czas zwrócone do wewnątrz. Większość przypadków esotropii jest stała, ale niektóre przypadki akomodacyjnej esotropii są sporadyczne.
Przerywana ezotropia
Przerywanie akomodacyjnej esotropii przypisuje się zmieniającemu się statusowi akomodacji pacjenta, gdy jego oczy starają się skupić. Bez leczenia przerywana esotropia prawdopodobnie zmieni się w stałą esotropię. Przerywany zez obserwowany u niemowląt jest związany z normalnym rozwojem i zwykle ustępuje przed 3 miesiącem życia.
Akomodacyjna Ezotropia
Akomodacyjna esotropia, znana również jako esotropia refrakcyjna, odnosi się do krzyżowania oczu, które jest spowodowane wysiłkiem skupiającym oczy, gdy starają się wyraźnie widzieć. Wysiłek skupiający nazywa się akomodacją. Osoby z tym typem esotropii zwykle mają nadwzroczność (dalekowzroczność), w której osoba nie widzi wyraźnie bliskich obiektów. Jest powszechny i obejmuje 50% wszystkich dziecięcych przypadków esotropii.
Akomodacyjną esotropię można podzielić na trzy typy: refrakcyjną, nierefrakcyjną i częściowo akomodacyjną lub zdekompensowaną. Wszystkie trzy formy mają wiek zachorowania od 6 miesięcy do 7 lat. Często wiąże się z niedowidzeniem (leniwe oko lub słabe widzenie z powodu nieprawidłowego rozwoju wzroku).
Dziecko z akomodacyjną esotropią będzie początkowo miało naprzemienny zez, co oznacza, że od czasu do czasu będzie używało prawego oka, podczas gdy lewe oko jest zwrócone do wewnątrz i na odwrót. Jednak wiele dzieci bardzo szybko uczy się faworyzować jedno oko nad drugim i na stałe wyłącza obraz z oka odwróconego, powodując, że oko staje się niedowidzące.
Jeśli kąt esotropii jest w pełni skorygowany za pomocą okularów, mówi się, że zez jest w pełni akomodacyjną esotropią. Jeśli kąt zeza nie jest w pełni skorygowany okularami, nazywa się to częściowo akomodacyjną esotropią. Przypadki, w których nie ma zmiany kąta zeza w okularach, to nieakomodacyjna esotropia.
Nieakomodacyjna Ezotropia
Nabyta nieakomodacyjna współistniejąca esotropia odnosi się do grupy stanów niezwiązanych z akomodacyjnym wysiłkiem. Nie wiąże się to z żadnymi problemami refrakcji, ale mogą być związane z guzem wewnątrzczaszkowym lub innymi zmianami ośrodkowego układu nerwowego (OUN).
Nieakomodacyjnej esotropii nie można naprawić za pomocą okularów. Jednak pacjenci często mają możliwość skorygowania tego problemu chirurgicznie.
Objawy ezotropii
Najczęstszym objawem esotropii są skrzyżowane oczy, ale może również objawiać się innymi objawami, w tym:
- Oczy, które wyglądają na źle ustawione i skierowane do wewnątrz
- Słaba widoczność
- Zmniejszona percepcja głębi
Powoduje
Strabismus może działać w rodzinie. Jednak dotknięci członkowie rodziny niekoniecznie mają ten sam typ lub nasilenie zeza. Dziecko z wywiadem rodzinnym w kierunku zeza powinno zostać zbadane przez pediatrę okulistę. Inne problemy, takie jak cukrzyca, nadczynność tarczycy i problemy neurologiczne, mogą również powodować esotropię.
U dzieci
Ezotropię można zaobserwować u dzieci z bardzo słabym widzeniem w jednym oku lub w połączeniu z pewnymi zaburzeniami genetycznymi, które wpływają na oczy. Dzieci mogą również rozwinąć zeza po operacji zaćmy wrodzonej.
Jednak skrzyżowane oczy w dzieciństwie są zwykle spowodowane idiopatyczną esotropią dziecięcą, co oznacza, że przyczyna jest nieznana, z wczesnym początkiem w ciągu pierwszych sześciu do ośmiu miesięcy życia, lub esotropią akomodacyjną, która jest po raz pierwszy zauważona między 1 a 4 rokiem życia. w związku ze zwiększonym poziomem dalekowzroczności.
U dorosłych
Niektóre stany, które mogą powodować esotropię u dorosłych, obejmują:
-
Udar: Podczas udaru mogą wystąpić zaburzenia motoryki oka, co oznacza nieprawidłowe ustawienie oka lub trudności w kontrolowaniu ruchów oczu, co skutkuje zezem. Jest to jedna z najczęstszych cech udaru mózgu.
-
Choroba tarczycy: Zez w chorobie tarczycy jest wynikiem zapalenia i pogrubienia mięśni zewnątrzgałkowych. Może to ograniczać ruch gałek ocznych, powodując niewspółosiowość i podwójne widzenie.
-
Zaburzenia neurodegeneracyjne: utrzymanie prawidłowego ustawienia oka jest niezbędne do wygenerowania spójnego obrazu wizualnego. Wiąże się to z koordynacją złożonych sieci neuronowych, które mogą zostać osłabione przez różne choroby neurodegeneracyjne. Dlatego na przykład choroba Huntingtona lub Parkinsona może wywołać różne rodzaje zeza.
-
Porażenie szóstego nerwu czaszkowego: Porażenie szóstego nerwu czaszkowego to osłabienie nerwu unerwiającego mięsień prosty boczny, który kontroluje ruch boczny gałki ocznej. Mięsień prosty boczny odwraca oko od nosa. Gdy mięsień prosty boczny jest słaby, oko przechodzi do wewnątrz w kierunku nosa, co powoduje esotropię.
Nagłe pojawienie się zeza, zwłaszcza przy podwójnym widzeniu, u starszego dziecka lub osoby dorosłej może wskazywać na poważniejsze zaburzenie neurologiczne. Jeśli tak się stanie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Diagnoza
Okulista diagnozuje esotropię na podstawie wywiadu rodzinnego i kompleksowego badania wzroku. Podczas egzaminu będą zwracać szczególną uwagę na to, jak oczy skupiają się i poruszają.
Testy i procedury stosowane do diagnozowania zeza obejmują:
-
Test odruchu rogówkowego światła: Znany również jako test Hirschberga, jest to szybki sposób sprawdzenia ustawienia oka, szczególnie u małych dzieci. Podczas testu uwaga osoby jest przyciągana do celu (światła lub obiektu o jasnym kolorze), podczas gdy światło znajdujące się przed nim jest kierowane na jego oczy. Dzięki temu specjalista może sprawdzić, czy oczy są symetryczne.
-
Refrakcja cykloplegiczna: Specjalista ds. Okulistyki rozluźni mięsień skupiający w oku za pomocą cykloplegicznych kropli do oczu. To pozwala im określić całkowity błąd refrakcji.
-
Test odkrywania osłony: Ten test mierzy odchylenie i ruch gałek ocznych. Twój okulista poprosi Cię o skupienie się na celu. Specjalista zakryje jedno oko i będzie obserwował reakcję nieosłoniętego oka.
-
Test osłony pryzmatu: Ten test służy do pomiaru kąta odchylenia. Twój okulista użyje pryzmatu, aby zakryć nierówne oko, podążając w tym samym kierunku, co odchylenie.
Leczenie
Leczenie będzie zależeć od nasilenia esotropii. Większość dzieci wyrasta z okresowego zeza w wieku 3 miesięcy i nie ma potrzeby leczenia. Jeśli problem nie zniknie sam, można go rozwiązać w następujący sposób:
-
Okulary lub soczewki kontaktowe: akomodacyjna esotropia spowodowana dalekowzrocznością jest często rozwiązywana za pomocą okularów lub soczewek kontaktowych. U większości pacjentów soczewki korekcyjne natychmiast rozwiązują problem nadmiernej ostrości. Jednak niektórzy ludzie mogą nadal mieć esotropię podczas wykonywania pewnych czynności, takich jak czytanie, a specjalista od oczu może przepisać soczewki dwuogniskowe, aby ją leczyć.
-
Pryzmat: te soczewki mają jedną stronę grubszą od drugiej i zmieniają sposób, w jaki światło wpada do oka. Zmniejszy to wysiłek, jaki źle ustawione oko wywiera podczas próby skupienia się na przedmiocie i poprawi problem.
-
Terapia wzroku: Program optometrycznej terapii wzroku składa się z nadzorowanych ćwiczeń wzmacniających w gabinecie i w domu, wykonywanych przez tygodnie lub miesiące. Stosuje się go w połączeniu z innymi zabiegami, takimi jak plastry na oczy i okulary.
-
Chirurgia: Operacja zeza rozluźnia lub napina mięśnie oka, zmieniając ustawienie oczu względem siebie. Pracownik służby zdrowia wykona nacięcie w spojówce i dotrze do mięśni oka, izolując przyczynę problemu.
Rokowanie
Dziecięcą esotropię można łatwo leczyć okularami lub chirurgicznie, a dzieci z tym schorzeniem często dorastają bez problemów ze wzrokiem.
Kiedy esotropia pojawia się w późniejszym życiu, można ją łatwo leczyć. Jednak konieczne jest sprawdzenie, czy istnieją inne podstawowe warunki, które mogą powodować niewspółosiowość.
Oczywiście rodzice są zaniepokojeni, gdy zauważą, że ich dziecko ma esotropię. Jednak stan jest uleczalny, a w niektórych przypadkach może nawet zniknąć samoistnie bez leczenia. W przypadku osób, u których rozwinie się esotropia w późniejszym życiu, ważne jest, aby sprawdzić warunki, które mogą powodować ten problem. Ezotropię można skorygować za pomocą soczewek, a tylko ciężkie przypadki wymagają operacji. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o najlepszych opcjach leczenia dla Ciebie lub Twojego dziecka.
Discussion about this post