Postępowanie w przypadku raka płuc z dodatnim wynikiem EGFR
Rak płuca EGFR-dodatni odnosi się do raków płuc, które wykazują dowody na mutację EGFR. EGFR, czyli receptor naskórkowego czynnika wzrostu, jest białkiem obecnym na powierzchni zarówno zdrowych komórek, jak i komórek nowotworowych. Uszkodzony, co może mieć miejsce w niektórych komórkach raka płuc, EGFR nie działa tak, jak powinien. Zamiast tego powoduje szybki wzrost komórek, pomagając w rozprzestrzenianiu się raka.
Testy genetyczne mogą zidentyfikować mutację EGFR, a postępy w leczeniu raka płuc umożliwiły ukierunkowanie tych białek na powstrzymanie wzrostu komórek rakowych. Te leki nie wyleczą raka płuc, ale mogą pomóc w opanowaniu choroby i zażegnaniu poważnych objawów.
![Lekarz z radiologicznym zdjęciem rentgenowskim klatki piersiowej do diagnostyki medycznej dotyczącej stanu zdrowia pacjenta w przypadku astmy, chorób płuc i chorób nowotworowych kości](https://www.verywellhealth.com/thmb/sOchoFtEYGeAo_r5iRbJnS_uJPw=/4768x3178/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/doctor-with-radiological-chest-x-ray-film-for-medical-diagnosis-on-patient-s-health-on-asthma--lung-disease-and-bone-cancer-illness-1137042463-36556afa8b074479955f02352eb06dd2.jpg)
Czynniki ryzyka i rozpowszechnienie
Jądro każdej komórki zawiera twoje unikalne DNA, które składa się z genów. Te geny działają jak instrukcje obsługi dla twojego ciała. EGFR odgrywa ważną rolę w kontrolowaniu podziału i przeżycia komórek — na lepsze lub, w przypadku mutacji, na gorsze.
Według badań niektóre grupy etniczne są bardziej podatne na mutacje EGFR. Osoby pochodzenia azjatyckiego, u których rozwinął się niedrobnokomórkowy rak płuc (NSCLC), są prawie o 47% bardziej narażone na mutację. Wśród osób pochodzenia bliskowschodniego lub afrykańskiego szacuje się, że wynosi około 21%, podczas gdy te o dziedzictwie europejskim mają 12% szans.
Istnieje kilka wspólnych czynników związanych z mutacjami EGFR. Bardziej podatni na mutację są pacjenci, u których zdiagnozowano niedrobnokomórkowego raka płuc, którzy:
- Kobiety
- Niepalący
-
Zdiagnozowano gruczolakoraka płuc (podtyp NSCLC)
Chociaż gen EGFR jest najczęściej związany z gruczolakorakiem, białko to ma również wpływ na niektóre rodzaje raka płaskonabłonkowego. W tych nowotworach wzrost nie jest związany z mutacją, ale z amplifikacją EGFR, która powoduje szybki wzrost i powoduje wysoce agresywne nowotwory.
Objawy raka płuc z dodatnim wynikiem EGFR
Objawy dotyczą raczej rodzaju nowotworu niż faktu, że jest on dodatni w stosunku do EGFR. Ponieważ mutacje EGFR są najczęściej związane z gruczolakorakiem płuc, objawy mogą nie pojawiać się we wczesnych stadiach choroby.
Guzy gruczolakoraka pojawiają się na zewnętrznych obszarach płuc. Ponieważ nie znajdują się w pobliżu dróg oddechowych, oddychanie może nie zostać zakłócone, dopóki rak nie przejdzie do zaawansowanego stadium. Typowe wczesne objawy raka płuc, takie jak zmęczenie, łagodna duszność lub ból w górnej części pleców i w klatce piersiowej, mogą nie występować lub mogą być błędnie przypisane innym przyczynom.
Kiedy objawy w końcu się pojawią, są podobne do objawów związanych z innymi typami raka płuc, w tym:
-
Przewlekły kaszel
-
Odkrztuszanie krwi lub plwociny
- Chrypka
-
Duszność (duszność)
- Niewyjaśniona utrata wagi
- Ból klatki piersiowej
- Częste infekcje, takie jak zapalenie oskrzeli lub zapalenie płuc
Diagnoza
Wszyscy pacjenci, u których zdiagnozowano zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca, zwłaszcza ci, u których zdiagnozowano specyficznie gruczolakoraka, są oceniani pod kątem mutacji genetycznych EGFR.
Obecność mutacji EGFR jest określana przez profilowanie molekularne (testowanie genów). Proces ten wymaga, aby Twój lekarz przeprowadził biopsję płuc, aby pobrać próbkę tkanki, która jest następnie testowana w laboratorium. Analizuje się DNA komórek nowotworowych w celu określenia, czy zawiera jakiekolwiek mutacje w genie EGFR.
Pracownik służby zdrowia może również być w stanie sprawdzić obecność mutacji za pomocą specjalnego badania krwi zwanego biopsją płynną, która analizuje DNA, które zostało usunięte z komórek nowotworowych we krwi. Często próbka DNA pobrana z krwi nie jest wystarczająco znacząca, aby postawić jednoznaczną diagnozę, ale prowadzone są badania mające na celu znalezienie skutecznych sposobów wykorzystania biopsji płynnych w diagnostyce lub monitorowaniu raka płuc.
Gen EGFR jest podzielony na 28 ponumerowanych odcinków zwanych eksonami, z których każdy jest zagrożony mutacją. Najczęstsze mutacje EGFR to brak materiału genetycznego w eksonie 19 (19-del) lub uszkodzenie eksonu 21 (21-L858R). Te dwie mutacje odpowiadają za około 85% mutacji EGFR komórek raka płuc. Mogą również wystąpić mutacje insercyjne w eksonie 20, ale są one znacznie rzadsze.
Szacuje się, że EGFR i inne mutacje kierowcy (tj. zmiany DNA, które determinują rozwój nowotworu) są obecne u 70% osób z gruczolakorakiem płuc. W związku z tym, gdy przechodzisz testy genetyczne, Twój lekarz sprawdzi inne mutacje kierowcy, które mogą być celem leczenia, w tym:
- Rearanżacje ALK
- Rearanżacje ROS1
- Wzmocnienia MET
- Mutacje HER2
- Mutacje BRAF
- Mutacje KRAS
Leczenie
Rak płuca z mutacjami EGFR często nie jest diagnozowany, dopóki choroba nie jest w stadium 3 lub 4, więc leczenie zwykle nie koncentruje się na wyleczeniu raka; zamiast tego ma na celu zarządzanie rozprzestrzenianiem się i łagodzenie objawów.
Historycznie chemioterapia była pierwszym sposobem leczenia prawie wszystkich przypadków zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca, ale zatwierdzone przez FDA leki do terapii celowanej są obecnie głównym wyborem w leczeniu guzów z mutacjami EGFR.
Leki te mają zwykle mniej skutków ubocznych niż chemioterapia i nie zabijają zdrowych komórek. Wprowadzenie leków do terapii celowanej w ciągu ostatniej dekady dało pacjentom nowe możliwości powstrzymania postępu raka płuc, przy jednoczesnej poprawie wskaźników przeżycia i jakości życia.
Leki do terapii celowanej Tagrisso (osimertynib), Tarceva (erlotynib), Gilotrif (afatynib) i Iressa (gefitynib) są znane jako inhibitory kinazy tyrozynowej, ponieważ zapobiegają wyzwalaniu kinazy tyrozynowej przez białko EGFR na zmutowanych komórkach, enzymu w komórkach, który aktywuje podział komórek, a tym samym namnażanie komórek rakowych.
Tagrisso jest obecnie zalecany jako lek pierwszego rzutu w przypadku mutacji EGFR, ponieważ najlepiej przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego i przez barierę krew-mózg, aby pomóc w walce z rakiem płuc z przerzutami do mózgu — szczególnie ważne, ponieważ rak płuc często rozprzestrzenia się do mózgu .
W leczeniu płaskonabłonkowego raka płuca z dodatnim wynikiem EGFR świadczeniodawcy stosują kombinację chemioterapii i immunoterapii. Istnieje coraz więcej terapii dla pacjentów z nowotworami, u których występują określone rodzaje mutacji genetycznych, takie jak nieprawidłowości w eksonach. Na przykład Rybrevant (amivantamab-vmjw) jest zatwierdzony dla nowotworów z mutacjami insercyjnymi w eksonie 20 EGFR. Tradycyjne inhibitory EGFR nie są tak skuteczne w tym wskazaniu.
Badania kliniczne
Poczyniono ogromne postępy zarówno w identyfikacji zmian genetycznych w raku płuc, jak iw terapii celowanej w celu leczenia tych zmian. Istnieje wiele badań klinicznych dotyczących innych leków do leczenia raka płuc z mutacją EGFR, a także metod leczenia innych zmian molekularnych w komórkach nowotworowych.
Skutki uboczne
Najczęstszym skutkiem ubocznym inhibitorów kinazy tyrozynowej jest wysypka skórna. Rzadziej może również wystąpić biegunka.
Wysypki skórne Tarceva (erlotynib) (i wysypki wywołane innymi inhibitorami kinazy tyrozynowej) przypominają trądzik, występujący na twarzy, górnej części klatki piersiowej i plecach. Jeśli nie ma zaskórników, stosuje się miejscowy krem kortykosteroidowy – na przykład krem hydrokortyzonowy. Jeśli zaskórniki są obecne, a wysypka wygląda na zainfekowaną, przepisywane są doustne antybiotyki. W niektórych przypadkach dawka inhibitora kinazy tyrozynowej może być zmniejszona.
Odporność na leczenie
Niestety, chociaż nowotwory płuc mogą początkowo bardzo dobrze reagować na leki celowane, z czasem prawie zawsze stają się oporne. Kiedy tak się dzieje, świadczeniodawcy zwracają uwagę na inne ukierunkowane leki terapeutyczne lub nowe podejścia do leczenia, które mogą obejmować łączenie terapii.
Czas potrzebny do rozwoju oporności na leczenie celowane jest różny, ale często występuje od 9 do 13 miesięcy; chociaż w przypadku niektórych osób leki mogą być skuteczne przez wiele lat.
Jeśli pojawią się oznaki, że rak zaczyna ponownie rosnąć lub rozprzestrzeniać się, Twój lekarz zleci powtórną biopsję i dodatkowe badania genetyczne w celu ustalenia, czy występują dalsze mutacje lub lekooporność.
Wsparcie i radzenie sobie
Jeśli niedawno zdiagnozowano u Ciebie raka płuc, robisz jedną z najlepszych rzeczy, jakie możesz teraz zrobić — poświęcając czas na poznanie swojego raka.
Oprócz poszerzania wiedzy na temat swojej choroby, dowiedz się, jak bronić siebie jako pacjenta chorego na raka.
Społeczność wspierająca raka płuc jest silna i coraz silniejsza. Wiele osób uważa, że zaangażowanie się w te grupy wsparcia i społeczności jest pomocne nie tylko jako sposób na znalezienie pomocy od kogoś, kto tam był, ale także jako metoda bycia na bieżąco z najnowszymi badaniami nad chorobą.
Leczenie – i na szczęście wskaźniki przeżycia – raka płuc z mutacjami EGFR ulegają poprawie i jest wiele nadziei. Jednak rak to maraton, a nie sprint. Dotrzyj do bliskich i pozwól im pomóc. Utrzymywanie pozytywnego nastawienia do raka jest pomocne, ale upewnienie się, że masz kilku bliskich przyjaciół, z którymi możesz być całkowicie otwarty (i wyrażać swoje niezbyt pozytywne uczucia) również jest pomocne.
Discussion about this post