Czy choroba Parkinsona jest winna nadmiernego ślinotoku?

Jeśli masz chorobę Parkinsona i ślinisz się, nie jesteś sam. Ankiety pokazują, że ślinotok może dotknąć nawet 78 procent osób z chorobą Parkinsona.

Nie jest do końca jasne, dlaczego choroba Parkinsona może powodować ślinotok, ale stan ten może wpływać na zdolność połykania, zwiększając prawdopodobieństwo ślinienia się. Naukowcy badający to zagadnienie odkryli, że osoby z chorobą Parkinsona nie produkują więcej śliny niż inni ludzie. W rzeczywistości choroba Parkinsona może powodować mniejszą produkcję śliny. Są szanse, że po prostu nie połykasz tak dużo śliny, najprawdopodobniej dlatego, że masz trudności z połykaniem.

Oprócz wstydu, ślinienie się może powodować owrzodzenia w kącikach ust i może powodować nieświeży oddech. Możesz też przypadkowo wdychać dużą ilość nadmiaru śliny, co może prowadzić do zapalenia płuc.

Leczenie nadmiernego ślinotoku

Istnieje kilka leków, które mogą rozwiązać problem nadmiaru śliny i śliny.

Twój lekarz może przepisać ci silne leki znane jako antycholinergiczne, takie jak Artane (chlorowodorek triheksyfenidylu) i Cogentin (mesylan benztropiny) w celu wysuszenia nadmiaru śliny, którą możesz mieć. Niestety ta klasa leków często powoduje skutki uboczne, w tym zaparcia, zatrzymanie moczu, zaburzenia pamięci, dezorientację, a nawet halucynacje, szczególnie u osób starszych. Chociaż mogą pomóc kontrolować ślinotok, nie zawsze są skuteczne.

Innym sposobem zapobiegania ślinieniu się, choć brzmi to dziwnie, jest stosowanie kropli do oczu na receptę pod językiem. Będziesz chciał użyć tego, co okuliści stosują do rozszerzenia źrenic przed badaniem oczu: 1% roztworu do oczu atropiny, który będziesz potrzebować na receptę. Gdy już masz krople, umieszczasz kilka kropli pod językiem dwa razy dziennie, pozwalając aktywnemu lekowi – atropinie – spowolnić produkcję śliny.

Botox na nadmierne ślinienie się

Wstrzykiwanie botoksu – toksyny botulinowej A – bezpośrednio do gruczołów ślinowych było również stosowane w celu powstrzymania nadmiernej śliny w chorobie Parkinsona. Chociaż botox działa na wiele osób, kuracja niesie ze sobą ryzyko wystąpienia skutków ubocznych, w tym zbyt suchości jamy ustnej. Zastrzyki z botoksu w tym obszarze mogą również utrudniać połykanie pokarmu.

Efekty Botoxu utrzymują się tylko przez około trzy do czterech miesięcy, po czym procedurę trzeba będzie powtórzyć. Jeśli chcesz tego spróbować, poszukaj lekarza z doświadczeniem w tej konkretnej procedurze, ponieważ możliwe są poważne skutki uboczne – osłabienie mięśni szyi i problemy z połykaniem. Neurolodzy, lekarze zajmujący się leczeniem bólu i fizjoterapeuci są świadczeniodawcami opieki zdrowotnej z doświadczeniem w stosowaniu botoksu z przyczyn neurologicznych. Większość dermatologów również stosuje botoks w swoich gabinetach, ale często jest to bardziej z powodów kosmetycznych.

Zastrzyki z botoksu też mogą być drogie. Wiele firm ubezpieczeniowych pokrywa botox lub część kosztów, ale nie pokrywają one wszystkich zastosowań Botoxu. Zastosowania niezwiązane z etykietą na ogół nie są objęte. Kiedy Botox jest objęty ochroną na chorobę Parkinsona, jest to typowo dystonia, mimowolne skurcze mięśni. Skontaktuj się z firmą ubezpieczeniową, aby sprawdzić, czy pokrywa ona botox za nadmierne ślinienie się związane z chorobą Parkinsona.