Jak uraz mózgu wpływa na zdolności przestrzenne

Upośledzenie zdolności przestrzennych to zmniejszona zdolność doceniania trójwymiarowej przestrzeni i koordynowania wykorzystania własnego ciała lub obiektów fizycznych. Często określana jako apraksja ideomotoryczna, jest to jedna z wad, które mogą wystąpić w wyniku udaru mózgu, który atakuje płat ciemieniowy mózgu.

Apraksja ideomotoryczna to jedno z najtrudniejszych do przezwyciężenia zaburzeń neurologicznych. Wpływa na zdolność wykonywania prostych czynności ruchowych, ale nie wiąże się z osłabieniem lub utratą czucia. W rzeczywistości apraksja ideomotoryczna jest bardziej złożonym problemem wynikającym z zmniejszonej zdolności do integracji świadomości przestrzennej i koordynacji ruchu.

Objawy

Apraksja ideomotoryczna, znana również jako dobrowolno-automatyczna dysocjacja, charakteryzuje się niezdolnością do wykonywania różnorodnych ruchów fizycznych zorientowanych na zadanie, pomimo normalnej siły.

Osoby z apraksją ideomotoryczną mogą przejawiać frustrację, depresję lub po prostu rezygnować z wykonywania prostych czynności. Możesz nie rozpoznać tego od razu, ponieważ większość rodzin początkowo zakłada, że ​​jest to spowodowane deficytem siły motorycznej lub koordynacji.

Najczęstsze objawy to:

• Niezdolność do wykonywania ruchów fizycznych na żądanie
• Niezdolność do naśladowania fizycznego gestu, takiego jak machanie
• Niemożność trzymania przedmiotu zgodnie z przeznaczeniem
• Mylenie jednego przedmiotu z drugim i niewłaściwe używanie przedmiotów

Problemy te są zwykle po raz pierwszy zauważane w kontekście rutynowej samoopieki, takiej jak mycie zębów, zapinanie guzików czy golenie. Czynności takie jak używanie młotka lub machanie na pożegnanie mogą stać się niezdarne i mylące dla osoby cierpiącej na apraksję ideomotoryczną.

Nawet gdy osoba, która przeżyła udar, próbuje na nowo nauczyć się posługiwania przedmiotami lub wykonywać wymagające zadania, nie jest łatwo naśladować proste ruchy, takie jak czesanie włosów lub jedzenie nożem i widelcem. To sprawia, że ​​rehabilitacja i terapia są wyzwaniem. Bardziej wyrafinowane umiejętności fizyczne, takie jak naprawa lub gotowanie, mogą być prawie niemożliwe do wykonania.

Powiązane objawy obejmują hemiagnozę, która polega na ignorowaniu jednej strony ciała, oraz zmiany wizualne.

Komplikacje

Osoby zmagające się z apraksją często nie są w stanie samodzielnie żyć z powodu problemów z funkcjonowaniem na co dzień.

Możliwe powikłania apraksji ideomotorycznej obejmują:

• Urazy fizyczne
• Izolacja społeczna
• Obniżona samoocena
• Depresja, apatia, zmniejszone spożycie pokarmu
• Udaremnienie

Powoduje

Udar płata ciemieniowego jest najczęstszą przyczyną apraksji ideomotorycznej, ale może być spowodowany przez wszystko, co uszkadza płat ciemieniowy, na przykład guz, ropień lub uraz.

Płat ciemieniowy

Prawa i lewa strona mózgu często funkcjonują jako swoje lustrzane odbicia, kontrolując te same funkcje, ale po przeciwnych stronach ciała. Płat ciemieniowy to wyjątkowy obszar mózgu, ponieważ lewa i prawa strona kontrolują różne funkcje, co ma wpływ na wynik udaru.

U większości osób praworęcznych prawa strona mózgu kontroluje zdolności przestrzenne, podczas gdy lewa strona kontroluje język. Odwrotnie jest w przypadku około 50 procent osób leworęcznych. Udar prawostronny znacznie częściej powoduje upośledzenie zdolności przestrzennych niż udar lewostronny.

Diagnoza

Rozpoznanie apraksji ideomotorycznej obejmuje dokładne badanie neurologiczne, które obejmuje ocenę języka, poznania (umiejętności myślenia) i siły motorycznej, a także sprawdzenie konkretnych umiejętności, takich jak czytanie słów, pisanie, czytanie zegara lub opisywanie tego, co widać w obrazek.

Twój lekarz może zlecić wykonanie kilku testów diagnostycznych, które pomogą w postawieniu diagnozy. Testy te mogą obejmować dowolne z poniższych:

• Tomografia komputerowa mózgu
• MRI mózgu
• Elektroencefalogram (EEG)
• Nakłucie lędźwiowe (badanie oceniające stan płynu mózgowo-rdzeniowego)

Te testy medyczne mogą pomóc w zidentyfikowaniu konkretnego problemu w mózgu, który może być odpowiedzialny za objawy, takie jak udar, guz mózgu lub infekcja.

Zarządzanie medyczne

Leczenie apraksji ideomotorycznej obejmuje fizjoterapię, terapię logopedyczną i terapię zajęciową. Wynik leczenia w dużej mierze zależy od przyczyny apraksji ideomotorycznej i ciężkości uszkodzenia mózgu płata ciemieniowego i okolic.

Wiele schorzeń, takich jak udar i uraz głowy, może z czasem ulec poprawie. Inne stany, takie jak guz mózgu lub infekcja, mogą ulec poprawie po leczeniu medycznym lub chirurgicznym. Inne przyczyny apraksji ideomotorycznej, takie jak choroba Alzheimera i inne rodzaje demencji, z czasem ulegają nasileniu.

Problemy z funkcją przestrzenną i świadomością przestrzenną stanowią szczególne wyzwanie, jeśli chodzi o samodzielne życie. Często osoby z apraksją ideomotoryczną nie są świadome, że są upośledzone. Jeśli jesteś opiekunem osoby, która ma apraksję ideomotoryczną, pamiętaj, aby szukać wsparcia i zasobów podczas powrotu do zdrowia i codziennego życia.