Jak wytłumaczyć bliskim diagnozę raka

Powiedzenie przyjaciołom i rodzinie, że zdiagnozowano u Ciebie raka, nie jest łatwym zadaniem. Musisz nie tylko radzić sobie z nowymi emocjami, które odczuwasz, ale także radzić sobie z reakcją osoby, którą mówisz. Może to skutkować dodatkowym stresem, który może zwiększyć twoje własne lęki i niepokój związany z rakiem. Ten przewodnik może ułatwić Ci przejście przez ten proces.

Czy musisz wszystkim mówić, że masz raka?

Wiele osób odczuwa potrzebę poinformowania o swojej diagnozie wszystkim wokół siebie, gdy po raz pierwszy zostanie zdiagnozowany rak. Uczucie, że wszyscy powinni wiedzieć, jest normalne; jednak nie zawsze jest to najlepsze. Może się okazać, że lepiej jest powiedzieć tylko tym, którzy będą częścią pozytywnego systemu wsparcia, takim jak członkowie najbliższej rodziny i bardzo bliscy przyjaciele. Niektórzy ludzie czują się winni, że nie podzielili się swoją diagnozą z niektórymi przyjaciółmi. Nie. Twoim jedynym zadaniem w tej chwili jest skupienie się na zdrowiu, a to może oznaczać niedzielenie się diagnozą z nikim w twoim życiu, kto wydaje się wysysać twój poziom energii.

Przygotowanie do rozmowy

Zanim powiesz swoim bliskim, zwróć uwagę na kilka rzeczy. Ludzie zareagują różnie, w zależności od ich osobowości, a także od wcześniejszych doświadczeń z rakiem. Większość osób, u których zdiagnozowano raka, jest nieco zszokowana, gdy odkrywa, że ​​przyjaciele, o których myśleli, że będą z nimi przez grube i cienkie, wydają się znikać, podczas gdy przyjaciele, których nie znają, wydają się być ogromnym źródłem Pomoc. Przygotuj się (na tyle, na ile możesz) na fakt, że niektórzy ludzie nie zareagują w sposób, w jaki miałbyś nadzieję.

Pamiętaj, że niekoniecznie musisz dzielić się swoją diagnozą. Wielu osobom łatwiej jest wyznaczyć „rzecznika” do dzielenia się wiadomościami, przynajmniej do dzielenia się wiadomościami z osobami spoza ich najbliższego kręgu.

Znajdowanie właściwych słów

Jak, u licha, możesz zacząć dzielić się swoją diagnozą? Największym wyzwaniem jest wypowiedzenie słów „Mam raka”. Wypowiedzenie tych słów na głos może uwolnić emocje, które być może tłumiłeś. Poinformowanie innej osoby w jakiś sposób sprawia, że ​​choroba staje się bardziej realna; to potwierdza. Chociaż znalezienie właściwych słów może być trudne, jest to bardzo terapeutyczne, ponieważ przyznajesz, że jesteś chory. Wstęp to pierwszy krok w radzeniu sobie z rakiem.

Kiedy wiele osób po raz pierwszy słyszy słowo „rak”, automatycznie myśli o najgorszym. Twoim obowiązkiem jest edukowanie ich w zakresie zasięgu choroby. Im są bardziej spokojni i kompetentni, tym skuteczniej mogą cię wspierać. Bycie otoczonym przez ludzi, których lęki i lęki są oczywiste i nadmierne, nie pozwolą Ci poradzić sobie w zdrowy sposób.Pamiętaj, że najważniejsze jest to, jak sobie radzisz, a nie jak oni radzą sobie z Twoją chorobą.

Informowanie współmałżonka lub partnera, że ​​masz raka

Twój współmałżonek lub partner będzie prawdopodobnie pierwszą osobą, której zwierzysz się ze swojej diagnozy raka. Prawdopodobnie będzie Twoim opiekunem podczas zabiegów i może być najlepszym systemem wsparcia, jaki masz. Ważne jest, aby być całkowicie szczerym w kwestii swojego raka i rokowań. Jeśli pozwolisz swojemu partnerowi towarzyszyć Ci na spotkaniach, poczujesz się mniej odosobniony podczas podróży. Kiedy masz partnera, który daje ci ostateczne wsparcie, walka z rakiem zaczyna przypominać pracę zespołową i czujesz się wzmocniona.

Mówienie młodszym dzieciom, że masz raka

Nigdy nie jest łatwo przekazać dzieciom złe wieści. Rodzice mają naturalny instynkt, by chronić uczucia swoich dzieci, więc czasami rodzice decydują się pominąć pewne informacje. Wielu psychologów zgadza się, że – chociaż intencja jest dobra – na dłuższą metę bardziej boli to dzieci. Krótko mówiąc, najlepiej jest być bezpośrednim i uczciwym.

Ważne jest, aby poinformować swoje dzieci, że masz raka i szczerze powiedzieć, czym jest rak. Nie zakładaj, że automatycznie wiedzą, co to znaczy mieć chorobę lub że rozumieją, że rokowania w przypadku różnych nowotworów mogą się bardzo różnić. Wyjaśnij fizyczny proces rozwoju raka, a także jakie leczenie będziesz mieć, jak długo będziesz je otrzymywać i jakie mogą być skutki uboczne.

Niektórzy eksperci zalecają odłożenie poinformowania dzieci, dopóki nie zorientujesz się, jak rozległa jest Twoja choroba i jaki rodzaj leczenia będziesz stosować. Dzieci rozumieją najlepiej, gdy widzą cały obraz, a nie tylko małe kawałki. Pamiętaj, aby być pewnym siebie i pozwolić im przejść w swoim tonie i mowie ciała. Twój optymizm co do pokonania raka uspokoi ich. Jeśli jednak zdecydujesz się poczekać, upewnij się, że Twoje dziecko nie słyszy mylących ciekawostek, gdy podsłuchuje Twoje rozmowy telefoniczne lub wizyty z innymi osobami. Dzieci, które słyszą tylko część obrazu, mogą sobie wyobrazić najgorszy scenariusz — i same próbują poradzić sobie z tą przerażającą przyszłością.

Ważne jest również, aby Twoje dzieci wiedziały, że Twoja choroba nie jest zaraźliwa i nie wpłynie na nie fizycznie. To może być nawet jedno z pierwszych pytań, jakie ci zadają. Nie są samolubni. Dzieci często słyszą o przeziębieniach lub grypie i naturalnie zakładają, że tak samo może być z rakiem.

To, w jaki sposób wyjaśnisz to swoim dzieciom i jakie informacje wybierzesz, aby je poznały, zależy od ich wieku. Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące informowania dzieci i jakie może to wywołać, skonsultuj się z psychologiem dziecięcym lub pediatrą. On lub ona może być w stanie nauczyć Cię, co mówić, a czego nie. Jeśli twoje dziecko ma jakiś rodzaj wiary, skorzystanie z tego lub zaangażowanie członka duchowieństwa, takiego jak pastor lub rabin, może być również pomocne – zwłaszcza jeśli masz rodzaj raka, który ma złe rokowania.

Oto kilka przemyśleń na temat informowania dziecka o raku. Ten artykuł zawiera niektóre z najczęściej zadawanych przez dzieci pytań, abyś mógł przewidzieć, co może myśleć Twoje dziecko i być przygotowanym na udzielenie mu jak najjaśniejszej odpowiedzi.

Informowanie nastolatków, że masz raka

Lata nastoletnie są wystarczająco burzliwe bez pojawienia się raka. I tak jak nastolatki mają szalejące emocje, które mogą osiągnąć skrajność w ciągu kilku sekund, prawie wszystko jest możliwe, jeśli chodzi o to, jak zareagują na twoją diagnozę raka.

Być może najtrudniejszym zadaniem dla ciebie będzie dalsze zapewnianie stałego przewodnictwa i wskazówek. Możesz czuć, że powinieneś być bardziej pobłażliwy — tak jakbyś musiał zrekompensować dodatkowy stres, z którym boryka się twoja nastolatka — ale nie rób tego. Wyobraź sobie siebie jako barierę ochronną w życiu swojego dziecka. Może testować zasady jeszcze częściej niż zwykle (co może cię zaskoczyć), ale musi wiedzieć, że zasady się nie zmieniły. Posiadanie jasnych wytycznych daje duże poczucie bezpieczeństwa, gdy reszta życia nie wydaje się przestrzegać zasad.

Mówienie przyjaciołom, że masz raka

Ponownie, rozmawiając z przyjaciółmi o swojej diagnozie, bądź szczery i uczciwy. Jasne, możesz wybrać, jakie szczegóły chcesz udostępnić. Ale pamiętaj: to są ludzie, którzy będą twoim systemem wsparcia. Bezpośrednie mówienie o swoich lękach i niepokojach jest niezbędne do uzyskania potrzebnego wsparcia.

Informowanie pracodawcy, że masz raka

Niekoniecznie jest odpowiednia lub zła pora, by poinformować swojego pracodawcę, że masz raka — ale jest kilka rzeczy, o których powinieneś pomyśleć, zanim poruszysz ten temat. Jeśli podzielisz się swoją diagnozą, prawdopodobnie uzyskasz większe wsparcie, zarówno ze strony pracodawcy, jak i współpracowników, ale sytuacja każdego jest inna i czasami najlepiej nic nie mówić. Zapoznaj się z tymi informacjami dotyczącymi informowania pracodawcy o raku, które obejmują informacje o Twoich prawach jako pracownika po zdiagnozowaniu. Jeśli przewidujesz jakiekolwiek problemy lub masz jakiekolwiek obawy, organizacja non-profit Cancer and Careers ma doskonałe i szczegółowe informacje, które mogą pomóc i jest orędownikiem wielu osób z rakiem, gdy pracują nad zrównoważeniem swojej kariery z chorobą.

Mówienie o swoim raku

Po prostu nie ma „właściwego” sposobu, aby porozmawiać o swoim raku z rodziną i przyjaciółmi. Najważniejszą rzeczą jest, abyś podzielił się swoją diagnozą w sposób, który wydaje Ci się słuszny — a nie w sposób, który zasugerowałby ktoś inny. Kieruj się instynktem. Być może najlepszą radą jest wziąć głęboki oddech i być cierpliwym. Ludzie bardzo różnie reagują na diagnozę raka u bliskiej osoby i często trudno jest przewidzieć, jak ktoś zareaguje. Chyba jedyną rzeczą, która nie zmienia się wraz z diagnozą raka, jest sama zmiana.

Podzielenie się diagnozą może być tak trudne, jak samodzielne jej wysłuchanie, ale często pojawiają się pozytywy. Oczywiście nikt nie zdecydowałby się przejść przez raka, ale pośród bólu serca i wyzwań często pojawiają się promienie światła, a czasami te promienie światła przybierają formę nowych lub wzmocnionych przyjaźni.

Co powiedzieć i zrobić, jeśli u bliskiej osoby zdiagnozowano raka

Jeśli ktoś bliski niedawno poinformował Cię, że ma raka, możesz czuć się przytłoczony i bezradny. Chcąc zapewnić wsparcie, zmagasz się również z własną kolejką górską emocji. Poniższe wskazówki mogą pomóc w poruszaniu się w tych trudnych dniach.

• Wiedz, co powiedzieć. To jeden z najtrudniejszych pierwszych kroków. Najważniejszą rzeczą jest po prostu powiedzieć coś. Zaskakujące jest, jak często bliscy uciekają, gdy słyszą słowo „C”. Oto kilka przykładów tego, co powiedzieć osobie, u której zdiagnozowano raka.

• Bądź cierpliwy. Niemożliwe jest, aby wiedzieć, jak będziesz się zachowywać, jeśli zdiagnozowano u Ciebie raka, dopóki tam nie będziesz. Poświęcenie chwili na wejście w buty ukochanej osoby może zdziałać cuda. Sprawdź te myśli od ludzi, którzy mają raka, dzieląc się tym, jak to naprawdę się czuje i czego chcieliby, aby wiedzieli ich bliscy.

• Dbaj o siebie. Wielu bliskich doprowadza się do wyczerpania, opiekując się przyjacielem lub członkiem rodziny chorym na raka. Ale musisz pamiętać, aby poświęcić trochę czasu na odpoczynek, dobrze się odżywiać i ćwiczyć, aby mieć energię, by zająć się kimś innym. Oto kilka wskazówek, jak dbać o siebie jako opiekuna onkologicznego.