Leczenie złamania kostki przyśrodkowej i złamania kostki

Kostka przyśrodkowa to kostny guzek po wewnętrznej stronie kostki. Jest to koniec kości piszczelowej (piszczelowej) i stanowi podporę dla wewnętrznej strony stawu skokowego. Kostka przyśrodkowa jest również przyczepem więzadła głównego po wewnętrznej stronie kostki, zwanego więzadłem naramiennym.

Złamania kostki przyśrodkowej są stosunkowo rzadkie i zwykle występują jako część bardziej złożonego schematu złamań kostki, w tym złamań dwukostkowych i trójkostkowych.To powiedziawszy, zdarzają się izolowane złamania kostki przyśrodkowej, chociaż są one mniej powszechne niż inne rodzaje złamań kostki.

Przyśrodkowe złamania młoteczka

Izolowane złamanie kostki przyśrodkowej zwykle występuje, gdy stopa jest mocno przetaczana do wewnątrz lub na zewnątrz.Kiedy stopa obraca się do wewnątrz, powoduje to ucisk kostki przyśrodkowej po wewnętrznej stronie kostki. Gdy stopa się wysuwa, powoduje to naprężenie kostki przyśrodkowej, co może również spowodować złamanie.

Złamania kostki przyśrodkowej mogą również wystąpić jako złamanie przeciążeniowe.W takich przypadkach nie ma silnego urazu, ale raczej powtarzający się stres związany z czynnością powoduje osłabienie kości. Złamania przeciążeniowe kostki są najczęściej obserwowane u sportowców wytrzymałościowych lub rekrutów wojskowych.

Objawy

Złamania kostki przyśrodkowej powodują objawy, w tym:

• Ból po wewnętrznej stronie kostki
• Obrzęk i siniak stopy i kostki
• Trudności z chodzeniem

Jeśli te objawy wystąpią, powinieneś skontaktować się z lekarzem, aby określić źródło bólu. Istnieją dobrze ugruntowane kryteria określające, czy konieczne jest prześwietlenie. Większość złamań jest łatwo widoczna na zdjęciach rentgenowskich bez konieczności wykonywania innych testów.

Jak wspomniano, za każdym razem, gdy widoczne jest złamanie kostki przyśrodkowej, istnieją obawy dotyczące innych uszkodzeń kości i więzadeł, które mogą wystąpić jako część typowych wzorców urazowych. Każdy pacjent ze złamaniem kostki przyśrodkowej powinien zostać dokładnie zbadany, aby upewnić się, że nie ma innych złamań ani uszkodzeń więzadeł otaczających staw.

Leczenie

Istnieją opcje leczenia złamań kostki przyśrodkowej zarówno niechirurgicznie, jak i chirurgicznie.

Przeprowadzono kilka badań, które udokumentowały dobre gojenie złamań kostki przyśrodkowej leczonych bez operacji.Najczęściej te złamania nie są przemieszczone. Leczenie niechirurgiczne jest również często preferowane, jeśli fragment kości jest zbyt mały, aby negatywnie wpłynąć na ogólną stabilność ustawienia stawu. Ogólnie rzecz biorąc, większość lekarzy zaleca operację złamań, które mogą wpływać na stabilność lub wyrównanie stawu.

W przypadku złamań, które nie są dobrze umiejscowione, często zaleca się zabieg chirurgiczny w celu wyrównania i ustabilizowania kości.Kość jest zwykle utrzymywana w miejscu za pomocą metalowych śrub, chociaż istnieje kilka innych opcji, które można rozważyć w oparciu o konkretny wzór złamania.

Powikłania leczenia

Jeśli wykonywana jest operacja, największymi obawami są infekcje i problemy z gojeniem. Staw skokowy jest szczególnie ostrożnie leczony po operacji, ponieważ niewiele chroni kość, a jedynie warstwa skóry pokrywa chirurgiczną naprawę.

Istotnym problemem jest właściwe gojenie się rany i unikanie infekcji operowanego miejsca. Z tego powodu większość lekarzy albo przeprowadza operację natychmiast (zanim rozwinie się jakikolwiek obrzęk) albo czeka dni lub nawet tygodnie, aby obrzęk ustąpił, aby tkanki miękkie były zdrowe z minimalnym obrzękiem w czasie operacji.

Innym poważnym problemem związanym z każdym urazem złamania kostki jest to, że chociaż kość ogólnie dobrze się goi, może dojść do uszkodzenia chrząstki wewnątrz stawu skokowego z powodu samego urazu. To uszkodzenie chrząstki może prowadzić do wczesnego zapalenia stawów skokowych.

W zależności od rodzaju złamania, chirurg może być w stanie wizualnie zbadać chrząstkę, a niektórzy chirurdzy mogą zdecydować się na wykonanie artroskopii stawu skokowego w czasie naprawy, aby lepiej widzieć chrząstkę. Nawet po operacji mającej na celu przywrócenie prawidłowego ustawienia i stabilności stawu, ryzyko rozwoju zapalenia stawów skokowych w późniejszym życiu może wzrosnąć po doznaniu złamania stawu skokowego.