Objawy nieodebranego poronienia

Na początku ciąży możesz się martwić, że mogłaś mieć poronienie i jeszcze o tym nie wiesz. Ewentualnie możesz stanąć w obliczu zaskakującej diagnozy poronienia, gdy nie masz żadnych oznak, że coś jest nie tak. Nieodebrane poronienie lub ciche poronienie to takie, które nie ma wyraźnych objawów poronienia, takich jak krwawienie z pochwy, skurcze lub przejście tkanki przez pochwę.

Objawy nieodebranego poronienia

Niestety, z samej definicji nieodebrane poronienie zwykle oznacza brak objawów przed postawieniem diagnozy. Mogłeś mieć drobne plamienie, ale ten znak może być nieobecny.

W niektórych przypadkach nieudanego poronienia objawy ciąży utrzymują się. Chociaż ciąża nie jest zdolna do życia, łożysko może nadal wytwarzać hormony, powodując tkliwość piersi, poranne mdłości i zmęczenie.

Niektóre kobiety mogą zauważyć utratę objawów ciąży, ale jest to niewiarygodna oznaka poronienia. Utrata objawów ciąży może również wystąpić w normalnych ciążach, zwłaszcza w drugiej połowie pierwszego trymestru, kiedy poranne nudności i zmęczenie często zaczynają ustępować.

Należy pamiętać, że samo „brak poczucia ciąży” nie powinno być powodem do niepokoju. Nawet jeśli miałaś wcześniejsze ciąże, każda z nich będzie inna. Nie będziesz doświadczać dokładnie tych samych objawów w każdej ciąży. Nie należy również porównywać swoich objawów z objawami u przyjaciół, matki lub sióstr, ponieważ każda ciąża jest naprawdę wyjątkowa.

Wspólne obawy

To całkowicie normalne, że masz obawy i denerwuje się perspektywą poronienia. Szanuj swoje uczucia, ale skup się na tym, aby na pewno dowiedzieć się, co się dzieje, zanim pozwolisz sobie na zbytnie pogrążenie się w tym strachu, ponieważ wszystko może być w porządku. Twoi przyjaciele i rodzina mogą nieumyślnie karmić się tym stresem i zmartwieniami.

Ciąża może również powodować wahania nastroju, ponieważ twoje hormony są w ciągłym ruchu. Możesz martwić się brakiem objawów, nie mówiąc już o rzeczywistych objawach. Może stać się negatywną pętlą sprzężenia zwrotnego, spiralą strachu przed tym, co czujesz, a czego nie.

Po wizycie u lekarza i upewnieniu się, że ciąża jest nadal możliwa, skorzystaj z okazji, aby przedyskutować, jakich oznak i objawów należy szukać w nadchodzących miesiącach. Twój lekarz może być w stanie udzielić Ci informacji, które pomogą Ci poradzić sobie ze stresem, który możesz mieć, ponieważ możesz doświadczyć nieodebranego poronienia.

Diagnoza

To, co zwykle prowadzi do zdiagnozowania pominiętego poronienia, to sytuacja, w której bicie serca płodu nie jest wykrywane w USG lub ręcznym dopplerze, gdy ciąża osiągnęła punkt, w którym powinna zostać wykryta. Będzie to powtarzane, ponieważ często pojawiają się wątpliwości co do tego, jak daleko jesteś w ciąży i czy bicie serca płodu powinno być w tym momencie wykrywalne.

Twoje poziomy hCG we krwi będą sprawdzane, ponieważ powinny wykazywać rosnące wartości, podwajające się co dwa do trzech dni, podczas żywotnej ciąży. Kontrolne USG może następnie ujawnić, że ciąża przestała się rozwijać i nie jest już możliwa do życia.

Możliwe, że termin poronienie może być również używany, jeśli wystąpiły u Ciebie objawy poronienia, takie jak krwawienie w czasie ciąży, a USG wykaże, że Twoje dziecko przestało rosnąć na kilka dni lub tygodni przed wystąpieniem objawów poronienia.

Leczenie

Po postawieniu diagnozy lekarz omówi opcje leczenia. Jedną z opcji jest czekanie na naturalne poronienie bez interwencji. Może to potrwać od kilku dni do kilku tygodni.

Może być zalecana procedura zwana rozszerzeniem i łyżeczkowaniem (D&C) lub lek zwany mizoprostolem, zwłaszcza jeśli nie ma oznak, że poronienie ma nastąpić samoistnie. D&C to interwencja chirurgiczna, podczas której lekarz rozszerza szyjkę macicy i za pomocą ssania lub łyżeczki usuwa zawartość macicy.

Utrata ciąży jest powszechna i może być traumatycznym przeżyciem. Zrozumiałe jest więc zaniepokojenie taką możliwością. Jeśli miałaś nieodebrane poronienie lub obawiasz się, że tak się stanie, zapytaj swojego lekarza o wsparcie emocjonalne i opcje doradztwa, które mogą pomóc.

Ponadto skontaktuj się ze swoim partnerem, rodziną i przyjaciółmi, aby uzyskać dodatkową miłość i troskę. Jeśli masz poronienie, daj sobie łaskę i przestrzeń, których potrzebujesz, aby żałować i leczyć — emocjonalnie i fizycznie.