Operacja przełącznika dwunastnicy

Operacja utraty wagi ze zmianą dwunastnicy jest znana pod wieloma nazwami, w tym DS i dywersją żółciowo-trzustkową ze zmianą dwunastnicy. Zabieg ten jest rodzajem połączonej chirurgii odchudzającej, która powoduje zaburzenia wchłaniania i restrykcji. Oznacza to, że zabieg zmniejsza ilość kalorii, które mogą być wchłonięte przez jelita poprzez zmniejszenie ilości jelita stykającego się z pożywieniem, a także zmniejsza ilość pokarmu, który może pomieścić żołądek i zostać wykorzystany przez organizm.

Przełącznik dwunastnicy łączy w sobie stworzenie średniej wielkości worka żołądkowego z ominięciem części jelita cienkiego. Pozwala to pacjentowi schudnąć bez znaczącej zmiany nawyków żywieniowych – w porównaniu z innymi rodzajami zabiegów odchudzających. Żołądek jest w stanie pomieścić około pięciu do sześciu uncji jedzenia, podczas gdy inne typowe procedury zwykle pozwalają mu pomieścić od pół do jednej pełnej uncji.

Procedura zmiany dwunastnicy

Zabieg przełącznika dwunastnicy wykonuje się w szpitalu lub gabinecie chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym. Zabieg laparoskopowy rozpoczyna się wielokrotnymi półcalowymi nacięciami w okolicy żołądka i środkowej części brzucha.

Żołądek pozostaje przyczepiony do pierwszego odcinka jelita cienkiego, dwunastnicy, który jest następnie oddzielany od reszty jelita cienkiego. Dwunastnica jest następnie przyczepiona do najniższej części jelita cienkiego, z pominięciem większości drugiego i trzeciego odcinka jelita cienkiego. Oznacza to, że części jelita cienkiego, które są omijane, nie są w stanie wchłonąć składników odżywczych z pożywienia, zmniejszając ilość jelit, które wchłaniają pokarm, znacznie mniej kalorii, minerałów i witamin może zostać wchłoniętych.

Chirurg stwierdza, że ​​nie ma miejsc przeciekających, a następnie narzędzia są wyjmowane, a nacięcia zamykane, zwykle za pomocą wchłanialnych szwów lub sterylnej taśmy.

Życie po zmianie dwunastnicy

Operacja zmiany dwunastnicy daje doskonałe wyniki, przeciętny pacjent traci 70 do 80% swojej nadwagi w ciągu dwóch lat po zabiegu. Jednak pacjenci, którzy wybierają ten rodzaj operacji, są znacznie bardziej narażeni na niedobory żywieniowe niż w przypadku innych rodzajów operacji odchudzających. Po tej procedurze można zapobiec niedożywieniu, ale suplementy diety, w tym witaminy i minerały, będą prawdopodobnie konieczne przez całe życie pacjenta.

Oczekiwano, że procedura będzie ulepszeniem starszej procedury dywersji żółciowo-trzustkowej (BPD). Chirurdzy wierzyli, że zachowując zwieracz odźwiernika, który zamyka dno żołądka, żywność będzie mogła być lepiej trawiona, zmniejszając poziom niedożywienia i niedoborów witamin oraz zapobiegając zespołowi pooperacyjnemu. Jednak badania wykazały, że nie ma różnicy w odsetku niedożywienia po dwóch operacjach.

W dłuższej perspektywie większość pacjentów wybierających ten rodzaj operacji kończy się trwałymi rezultatami. Organizm nie jest w stanie strawić całego przyjmowanego pokarmu, zmiany stylu życia nie są tak istotne, jak w przypadku innych rodzajów chirurgii bariatrycznej. Ponadto pacjenci są w stanie jeść znacznie większe porcje niż ci, którzy mają inne rodzaje restrykcyjnych operacji odchudzających, co pozwala na większą satysfakcję pacjenta.

Chociaż korzyści płynące ze spożywania większych posiłków i znacznej utraty wagi, które są nie tylko możliwe, ale także możliwe do utrzymania, są bardzo atrakcyjne dla przyszłych pacjentów, niewielu chirurgów przeprowadza zabieg, więc wizyty kontrolne po zabiegu mogą być trudne, jeśli pacjent musi dużo podróżować. odległość, aby zobaczyć chirurga. Przy wyborze tej operacji należy wziąć pod uwagę Twoją zdolność do utrzymywania wizyt kontrolnych po operacji, wraz z chirurgiem, który ją wykona.