Paratyphoid: przyczyna, objawy i leczenie

Paratyfus lub paratyfus to choroba wywołana zakażeniem bakteriami Gram-ujemnymi Salmonella paratyphi. Ta choroba charakteryzuje się ostrą, utrzymującą się gorączką. Zarażeni ludzie mogą czuć się słabo, mieć bóle brzucha, głowy, utratę apetytu lub wysypkę płaskich, różowych plam. Przenoszenie choroby następuje przez spożycie skażonej żywności lub wody. Paratyphoid jest potwierdzony, gdy bakterie Salmonella paratyphi zostaną znalezione w próbce kału lub krwi.

W jaki sposób przenoszone są bakterie paratyfusów?

Paratyfusy przenoszone są głównie drogą fekalno-ustną. Bakterie sprawcze są wydalane z kałem i moczem zakażonych osób. Te odchody i mocz mogą zanieczyścić żywność, wodę lub napoje i spowodować infekcję u osób, które spożyły skażone produkty. Rodzaje żywności, które są podatne na skażenie, obejmują skorupiaki (zwłaszcza ostrygi), surowe owoce i warzywa oraz niepasteryzowane mleko i produkty mleczne. Rzadko udokumentowano przenoszenie drogą kontaktów seksualnych, zwłaszcza wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami.

Objawy paratyfusu

Objawy paratyfusów to zwykle gorączka, ból głowy i złe samopoczucie. Inne objawy mogą obejmować anoreksję, zaparcia (które są częstsze niż biegunka), bradykardię, suchy kaszel, powiększenie śledziony i plamy róż na pniu. Obraz kliniczny różni się od łagodnej choroby z niską gorączką do ciężkiej choroby klinicznej z dyskomfortem w jamie brzusznej i wieloma powikłaniami. Na ciężkość mają wpływ takie czynniki, jak zjadliwość szczepu bakterii, ilość spożytego inokulum, czas trwania choroby przed leczeniem i wiek.

Okres inkubacji: 1 do 10 dni

Jak leczyć paratyfus

Osoby zakażone powinny zasięgnąć porady lekarza w celu leczenia paratyfusów. Ta infekcja może być skutecznie leczona antybiotykami. Główne metody leczenia paratyfusu obejmują cyprofloksacynę przez 10 dni, ceftriakson / cefotaksym przez 14 dni lub azytromycynę.

Ważne jest również leczenie objawowe, takie jak uzupełnianie płynów i odpowiedni odpoczynek. Należy przestrzegać ścisłej higieny osobistej, aby zapobiec przenoszeniu bakterii na inne osoby. Większość pacjentów może w pełni wyzdrowieć po leczeniu. Jednak około 2 do 5% pacjentów stanie się nosicielami bakterii i mogą wymagać długotrwałej obserwacji.