Poglądy dr Searsa na temat snu i rodzicielstwa bliskości

Dr William Sears jest uważany przez niektórych za „dr Spocka” tego pokolenia rodziców. Jest dobrze znany ze swoich sugerowanych metod wychowawczych, które przekształciły się w ruch rodzicielstwa bliskości. Część teorii dr Searsa skupia się na jego przekonaniach dotyczących snu dziecka, w tym wspólnego spania.

W spektrum teorii snu niemowlęcego, Sears jest całkowicie przeciwny idei metod „wypłakania” dr Ferbera. Opowiada się za „delikatnymi metodami” zachęcania dzieci do spania w nocy, a nie metodami, które mogą zwiększyć poziom stresu i niepokoju dziecka.

Co to jest spanie?

Nie tak dawno temu niedowierzające spojrzenie z opadnięciem szczęki powitało matkę, która właśnie przyznała się do wspólnego spania z dzieckiem. Chociaż wspólne spanie jest dość powszechne w innych kulturach, w ostatnich latach zaczęło się ono pojawiać w Stanach Zjednoczonych. Ponieważ coraz więcej rodziców akceptuje tę praktykę i publikuje się więcej literatury na ten temat, być może staje się to mniej dziwne dla naszego amerykańskiego społeczeństwa.

Jeśli nie jesteś zaznajomiony z tym tematem, możesz pomyśleć, że wspólne spanie oznacza spanie z dzieckiem we własnym łóżku. Chociaż jest to powszechne, Sears zmienił opis wspólnego spania, aby uwzględnić inne sposoby spania z dzieckiem. Sen, który pojawia się w zasięgu ręki dziecka, jest również snem wspólnym. Sears poszerzył swój opis wspólnego spania o śpiące dziecko we własnym łóżeczku znajdującym się tuż obok łóżka rodziców lub w kołysce, która przylega do łóżka rodziców.

Kiedy Sears wyjaśnił swoje stanowisko dotyczące wspólnego spania, aby uwzględnić spanie blisko dziecka, stwierdził również, że lepszym sposobem na określenie wspólnego spania jest „wspólny sen”. Przypuszczalnie jego próby wyjaśnienia, że ​​wspólny sen może przybierać inne formy, pojawiły się wraz z rosnącymi obawami o bezpieczeństwo wspólnego snu wyrażanymi przez AAP.

Zalety wspólnego snu

Wielu rodziców, zarówno tych, którzy uważają się za rodziców przywiązanych, jak i tych, którzy tego nie uważają, dostrzega kilka zalet wspólnego miejsca do spania. Przytaczają badania naukowe, które wskazują na korzyści, w tym:

• Niemowlęta, które śpią wspólnie, zasypiają szybciej i dłużej śpią.
• Więcej matek zgłasza lepszy sen w nocy.
• Wspomaga karmienie piersią, umożliwiając matce zaspokojenie potrzeb żywieniowych dziecka bez pełnego przebudzenia dziecka (a nawet samej siebie).
• Niektóre badania sugerują, że niemowlęta, które śpią wspólnie, mają silniejsze relacje emocjonalne z rodzicami i innymi ludźmi.
• Zwolennicy wspólnego spania wskazują na badania, które sugerują, że kiedy rodzice stosują środki ostrożności dotyczące snu, zmniejsza to ryzyko wystąpienia zespołu nagłej śmierci łóżeczkowej.

Co mówią krytycy

Jeden z największych sporów dotyczących wspólnego spania dotyczy bezpieczeństwa.

Attachment Parenting International i AAP z pewnością przeszły kilka rund nad argumentem, która metoda jest bezpieczniejsza, przy czym każda z nich przedstawia badania, które wspierają ich punkt widzenia i wskazuje na luki w badaniach poglądów przeciwnych.

Środki ostrożności dotyczące wspólnego snu

Jeśli zdecydujesz się dzielić sen z dzieckiem, podjęcie środków ostrożności może zapewnić bezpieczniejszy nocny odpoczynek. Większość z tych sugestii to zdroworozsądkowe pomysły, które mają na celu zmniejszenie ryzyka uduszenia dziecka podczas snu.

• Trzymaj pościel z dala od dziecka w nocy, tak jak powinnaś umieścić je w łóżeczku. Śpiwory to wspaniała alternatywa dla kocyków.
• Nigdy nie śpij z dzieckiem w łóżku wodnym lub na niestabilnej, zbyt miękkiej pościeli lub kanapie.
• Matki, które palą, nie powinny dzielić łóżka z dzieckiem.
• Nigdy nie śpij z dzieckiem pod wpływem alkoholu lub leków, które zmieniają poziom świadomości.
• Rodzice, którzy mają zaburzenia snu, są bardzo pozbawieni snu lub nadmiernie otyli, powinni zdecydować się na spanie dziecka w kołysce lub łóżeczku umieszczonym obok łóżka.

Inne aspekty filozofii snu Searsa

Sears nie ogranicza swoich myśli na temat snu dziecka do snu, ale także przedstawia swoją opinię na temat wielu aspektów snu niemowlęcia. Niektóre bryłki jego teorii obejmują:

• Przesypianie nocy jest procesem rozwojowym. Sears zachęca rodziców, aby nie spodziewali się, że ich dziecko będzie takie jak inne, które przesypiało całą noc w wieku 6 tygodni. Wiek, w którym rozwojowo niemowlę jest gotowe do spania w nocy, jest bardzo zróżnicowany.
• Budzenie się w nocy przynosi korzyści zdrowotne. Sears utrzymuje, że zmuszanie dziecka do spania w nocy metodami takimi jak płacz lub zwiększanie dziennego spożycia kalorii może nie być zdrowe. Gdy niemowlęta zapadają i wychodzą ze snu, są w stanie lepiej komunikować swoje potrzeby, takie jak karmienie. Twierdzi, że dzieci śpią tak samo, ponieważ zostały zaprojektowane tak, aby często budziły się w nocy. Kiedy ich naturalny rytm snu zostanie przerwany, może to spowodować poważne problemy zdrowotne.
• Nie ma nic złego w pomaganiu dziecku w ponownym zaśnięciu. Podczas gdy niektóre dzieci mogą z łatwością ponownie zasnąć, Sears zdaje sobie sprawę, że inne borykają się z problemami podczas tego „wrażliwego” okresu lekkiego snu. Zachęca rodziców do używania miękkich słów, karmienia lub delikatnego dotyku, aby pomóc dziecku z powrotem zapaść w głębszy sen.