Przegląd zespołu Wernickego-Korsakoffa lub demencji alkoholowej

Zespół Wernickego-Korsakoffa (zwany także otępieniem alkoholowym) to zespół schorzeń neurologicznych wynikających z niedoboru tiaminy (witaminy B1). Kiedy ktoś ma niedobór tiaminy, mózg jest mniej zdolny do przetwarzania cukru na energię, którą może wykorzystać do funkcjonowania. To z kolei może prowadzić do rozwoju objawów demencji, w tym splątania i utraty pamięci. Zespół Wernickego-Korsakowa może znacząco wpłynąć na długość życia i wymaga natychmiastowego leczenia.

Zespół Wernickego-Korsakowa składa się z dwóch odrębnych stanów: najpierw rozwija się encefalopatia Wernickego, a następnie zespół Korsakowa, który często objawia się ustępowaniem objawów encefalopatii Wernickego.

Zespół Wernickego-Korsakowa może być również określany jako psychoza Korsakoffa, encefalopatia Wernickego, encefalopatia alkoholowa, encefalopatia alkoholowa, otępienie alkoholowe, otępienie Wernickego i choroba Wernickego. Nieformalnie niektórzy ludzie nazywają ten stan zespołem „mokrego mózgu”.

Objawy encefalopatii Wernickego

Objawy encefalopatii Wernickego obejmują nagły epizod zmniejszonej zdolności umysłowej, splątanie, drżenie nóg, chwianie się, zmniejszoną koordynację mięśni, zmiany widzenia i oczu (w tym opadanie powiek, podwójne widzenie i nieprawidłowe ruchy gałek ocznych tam i z powrotem) oraz inne objawy odstawienia alkoholu . Objawy encefalopatii Wernickego są często klasyfikowane jako triada: objawy oczne (oko), móżdżkowe (równowaga i kontrola ciała) oraz dezorientacja.

Encefalopatia Wernickego to stan, który wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej i przy odpowiednim leczeniu może być odwracalny.

Objawy zespołu Korsakoffa

Objawy zespołu Korsakoffa obejmują utratę pamięci (w tym zdolność odzyskiwania starych wspomnień i zdolność tworzenia nowych), halucynacje i konfabulacje (wymyślanie historii). Zespół Korsakoffa jest zwykle stanem przewlekłym, który zwykle, choć nie zawsze, następuje po epizodzie encefalopatii Wernickego.

Rozpowszechnienie

Trudno powiedzieć, jak powszechny jest zespół Wernickego-Korsakowa, ponieważ badania wskazują, że jest on znacznie niedodiagnozowany. W jednym z badań opublikowanych w 2009 r. odsetek ten wynosi około 1%-2% ogólnej populacji i 12%-14% u osób nadużywających alkoholu. Jednak jego diagnoza jest często pomijana, o czym świadczy wyższa identyfikacja zaburzenia w autopsjach mózgu niż w życiu.

Powoduje

Najczęstszym zagrożeniem dla zespołu Wermicka-Korsakowa jest nadużywanie alkoholu, ale może być również wywołane przez AIDS, raka, przewlekłe infekcje, dializę nerek, anoreksję i niezdolność organizmu do wchłaniania składników odżywczych z pożywienia. Co ciekawe, ryzyko zwiększa się również po operacji bariatrycznej z powodu otyłości.

Niektóre przypadki encefalopatii Wernickego mogą być również spowodowane ekstremalną dietą, która uniemożliwia organizmowi otrzymywanie składników odżywczych potrzebnych do utrzymania zdrowego funkcjonowania.

Diagnoza

Aby zdiagnozować encefalopatię Wernickego, należy zbadać poziom tiaminy we krwi osoby. Tiamina jest również znana jako witamina B1.

Nie ma jednego testu na zespół Wernickego-Korsakowa. Zamiast tego diagnozuje się ją, wykluczając inne stany. Ocena może obejmować oceny poznawcze, badania krwi i badania neurologiczne w celu oceny ruchu gałek ocznych, siły mięśni i koordynacji. MRI mogą być również wykorzystywane do identyfikacji zmian w mózgu, które mogą powstać w wyniku choroby.

Niektóre przypadki niealkoholowej encefalopatii Wernickego zostały pominięte, ponieważ obecne są inne schorzenia, takie jak ciężka choroba afektywna dwubiegunowa lub schizofrenia, które spowodowały zaburzenia odżywiania. Badanie zaburzeń tiaminy w przypadku ostrego splątania i dezorientacji ma kluczowe znaczenie dla identyfikacji i odpowiedniego leczenia.

Leczenie

Encefalopatia Wernickego wymaga natychmiastowego leczenia, które zwykle składa się z dużych dawek tiaminy podawanych dożylnie. Niektóre badania wskazują, że gdy encefalopatia Wernickego jest spowodowana nadużywaniem alkoholu, osoba może wymagać wyższej dawki tiaminy niż wtedy, gdy rozwija się z innych przyczyn.

Trwające leczenie zespołu Wernickego-Korsakowa obejmuje abstynencję od alkoholu, odpowiednie odżywianie i suplementację witamin.

Rokowanie

Rokowanie dla zespołu Wernickego-Korsakowa jest zróżnicowane. Stowarzyszenie Alzheimera szacuje, że przy odpowiednim leczeniu około 25% ludzi całkowicie wyzdrowieje, około połowa poprawi się, ale nie odzyska pełnego funkcjonowania, a około 25% pozostanie bez zmian.

Jakakolwiek poprawa funkcjonowania zwykle pojawia się w ciągu pierwszych dwóch lat po wystąpieniu objawów. Średnia długość życia może pozostać normalna, jeśli osoba nie pije alkoholu.

Według podręczników Merck, około 10%-20% osób z nieleczoną encefalopatią Wernickego nie przeżyje. Jednak w przypadku leczenia rokowanie zespołu Wernickego-Korsakoffa jest znacznie lepsze w porównaniu z chorobą Alzheimera i innymi typami demencji, których zanikanie jest przewlekłe i postępujące, pomimo prób leczenia.

Zespół Wernickego-Korsakowa to zespół stanów, które mogą powodować objawy splątania, utraty pamięci i dezorientacji, a także objawy fizyczne, takie jak osłabienie mięśni i problemy z ruchami gałek ocznych. Chociaż początkowo możesz czuć się niezdecydowany, czy szukać pomocy dla siebie lub bliskiej osoby, ważne jest, aby pamiętać, że szybka pomoc medyczna, oprócz powstrzymania się od picia alkoholu, może pozwolić ci odzyskać wiele z funkcji, które ulegają pogorszeniu w przypadku rozwoju tego zespołu.